စူဠကသေဋ္ဌိဇာတ်: အရင်းအနှီး အနည်းငယ်မှ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ တည်ဆောက်ခြင်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဧကကနိပါတ်ဇာတ်ပါ စူဠကသေဋ္ဌိဇာတ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံပါ စာသားမှာ ဂါထာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ပညာရှိ ဉာဏ်ရှိသူသည် အရင်းအနှီးအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တည်ဆောက်နိုင်သည်၊ မီးအသေးလေးကို မှုတ်၍ မီးပုံကြီးဖြစ်စေသူနှင့် တူသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုင်းဘာသာပြန်ဗားရှင်းတွင် ခေါင်းစဉ်မှာ ပညာရှိသူ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။

ဇာတ်ကြောင်းမှာ ဇာတကအဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။ ပစ္စုပ္ပန်ဇာတ်ကြောင်းမှာ စူဠပန္ထကမထေရ်နှင့် ဆိုင်သည်။ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကိုပင် ကြာမြင့်စွာ ရွတ်၍မရသဖြင့် အစ်ကိုမထေရ်က လူထွက်စေသည်။ ဘုရားရှင်က အဖြူထည်ကို ပေးတော်မူပြီး ပွတ်သပ်ရင်း ပရိကံရွတ်ဆိုစေသည်။ အဖြူထည်မှိုင်းညို့လာသဖြင့် မထေရ်သည် မမြဲခြင်းကို မြင်ကာ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်သည်။ ရဟန်းတို့က ဘုရားရှင်သည် လမ်းမရှိဟု ထင်ရသူကိုပင် မြှင့်တင်တော်မူသည်ဟု ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ဘုရားရှင်သည် အတိတ်ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောပြတော်မူသည်။

အတိတ်တွင် ဗောဓိသတ်သည် ဗာရာဏသီရှိ စူဠကသူဌေးဖြစ်သည်။ လမ်းပေါ်တွင် သေနေသောကြွက်ကို မြင်ကာ ပညာရှိသူသည် ဤကြွက်ကို ယူပါက ဇနီးကို ကျွေးမွေးနိုင်၍ အလုပ်လည်း လုပ်နိုင်သည်ဟု ပြောသည်။ ဆင်းရဲသောလူငယ်တစ်ဦးက ကြား၍ ကြွက်ကို ယူပြီး ကြောင်စာအဖြစ် ရောင်းသည်။ ထိုငွေအနည်းငယ်ဖြင့် ကြံသကာဝယ်၍ ပန်းခူးသူများကို သောက်ရေဝေပေးကာ ပန်းများဖလှယ်ရရှိပြီး ရောင်းသည်။ ထို့နောက် ကုန်သွယ်ရေးကို အဆင့်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးချဲ့ကာ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ တည်ဆောက်နိုင်လာသည်။ နောက်တွင် သူဌေးထံ ပြန်သွားပြီး အောင်မြင်မှုသည် သူဌေး၏ စကားကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ သူဌေးက သမီးကို လက်ထပ်ပေးကာ ဥစ္စာအမွေခံအဖြစ် ခန့်အပ်သည်။ အဋ္ဌကထာက ထိုလူငယ်သည် စူဠပန္ထကမထေရ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။