နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ဧကပဏ္ဏဇာတ်: သေးစဉ်ကတည်းက ခါးနေသော တမာညွှန့်

ဧကပဏ္ဏော အယံ ရုက္ခေါ

အပင်သည် တစ်ဖက်တစ်ရွက်စီသာ ထွက်ကာ လေးလက်မမပြည့်သေးဘဲ အဆိပ်ကဲ့သို့ ခါးနေပြီ၊ ကြီးလာလျှင် မည်မျှ ခါးမည်နည်း။ ရသေ့သည် ဤတမာညွှန့်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော မင်းသားကို သွန်သင်၍ ဆိုးသွမ်းသော စရိုက်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြင်သင့်ကြောင်း မြင်စေသည်။

7 ချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက ဧကကနိပါတ်ပါ ဧကပဏ္ဏဇာတ်တွင် ဂါထာတစ်ပုဒ်သာ ရှိပြီး ထိုဂါထာက ဤအပင်တွင် ရွက်တစ်ရွက်သာရှိ၍ မြေမှ လေးလက်မထက် မမြင့်သေးသော်လည်း အဆိပ်ကဲ့သို့ အရသာရှိနေပြီ၊ ကြီးထွားလာလျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်းဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်ပုံပြင်သည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ ဗောဓိသတ်သည် ဗာရာဏသီမင်း၏ ဥယျာဉ်တော်တွင် ရသေ့အဖြစ် နေထိုင်သည်။ ဘုရင်တွင် ဒုဋ္ဌကုမာရ အမည်ရှိ သားတော်ရှိပြီး ကြမ်းတမ်းကြောက်ဖွယ် ဖြစ်ကာ မည်သူမျှ မသွန်သင်နိုင်သဖြင့် ရသေ့ကို ပြုပြင်ပျိုးထောင်ပေးရန် အပ်နှံသည်။ ရသေ့သည် မင်းသားကို ဥယျာဉ်တွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ခေါ်သွားရာ တစ်ဖက်တစ်ရွက်စီ အသစ်ထွက်ရုံရှိသေးသော တမာညွှန့်တစ်ပင်ကို တွေ့သဖြင့် မင်းသားကို ရွက်ကို ဝါးကြည့်စေသည်။ မင်းသားသည် ထွေးထုတ်၍ ဤအပင်သည် ငယ်နေစဉ်ကပင် အဆိပ်နှင့် တူလှပြီ၊ ကြီးလာလျှင် လူများစွာကို သတ်နိုင်မည်ဟု ဆိုကာ နှုတ်၍ ချေဖျက်ပစ်ပြီးနောက် ဤဂါထာကို ဆိုသည်။

ရသေ့က မြို့သူမြို့သားတို့လည်း မင်းသားအပေါ် ထိုနည်းတူ တွေးနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ကလေးဘဝတွင်ပင် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းလျှင် ကြီးလာက မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်းဟု တွေးပြီး ဘုရင်အဖြစ် အုပ်ချုပ်ခွင့် မပေးကြနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် မင်းသားသည် စရိုက်ပြောင်း၍ သည်းခံခြင်း၊ မေတ္တာနှင့် ရက်ရောကူညီခြင်း ရှိလာသည်။ အဋ္ဌကထာက မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီမြို့ရှိ ကြမ်းတမ်းသော လိစ္ဆဝီမင်းသားကို ဩဝါဒတစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ပြောင်းလဲစေရန် သွန်သင်တော်မူသောအခါ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။

1

ငယ်သော်လည်း အဆိပ်ကဲ့သို့ ခါးသည် ဖလေန ဝိသကပ္ပေန

ဂါထာက ဤအပင်ငယ်သည် အဆိပ်နှင့်တူသော အရသာရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာက အပင်သည် ဤမျှ ငယ်နေသေးသော်လည်း ရွက်တွင် ဤမျှ ခါးသော အရသာ ရှိပြီဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိအမြဲ လွှတ်ထားလေ့ရှိသော စရိုက်သေးသေးလေးများကို သတိထားပါ။ ဥပမာ စိတ်တိုသောအခါ ပြင်းထန်စွာ ပြောခြင်း။ အကြောင်းမှာ သေးငယ်သည့်အရာက သူတစ်ပါးကို နာကျင်စေနိုင်ပြီ ဆိုလျှင် စုပုံလာသောအခါ သေးငယ်တော့မည် မဟုတ်ပါ။
2

မြေမှ မထွက်မီ ပြင်ပါ န ဘူမျာ စတုရင်္ဂုလော

ဂါထာက ဤအပင်သည် မြေမှ လေးလက်မပင် မမြင့်သေးဘဲ တစ်ဖက်တစ်ရွက်စီသာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ယခုအချိန်တွင် လက်ဗလာဖြင့်ပင် နှုတ်နိုင်သေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိတွင် မကောင်းသော အပြုအမူ စတင်နေသည်ကို သိလာလျှင် ဥပမာ ညနက်ထိ ဖုန်းသုံးခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ရွှေ့ဆိုင်းလာခြင်းကဲ့သို့ အရာများကို ပထမအပတ်ကတည်းက ပြင်ပါ။ အကျင့်ဖြစ်လာသည်အထိ မစောင့်ပါနှင့်။
3

ကြီးထွားလာအောင် ထားလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း မဟာယံ ကိံ ဘဝိဿတိ

ဂါထာသည် ကြီးထွားလာလျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်းဟူသော မေးခွန်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အဋ္ဌကထာက ဤအပင်သည် ကြီးလာလျှင် လူများစွာကို ထိခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှင်းပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိ၏ ဆိုးသောအကျင့်ကို လွှတ်ထားမီ ဤအတိုင်း နောက်ငါးနှစ်ထပ် ဆက်လုပ်နေလျှင် ဘဝနှင့် ဆက်ဆံရေး မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
4

သင်ယူသူကို ကိုယ်တိုင် အရသာခံစေခြင်း ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

အဋ္ဌကထာတွင် ရသေ့သည် အပြစ်တင်ခြင်းဖြင့် မစဘဲ မင်းသားကို တမာရွက်ကို ဝါးစေပြီး ဤအပင်သည် မည်သို့ရှိသည်ကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသားသည် မိမိပြောသောစကားမှ သင်ခန်းစာကို နားလည်သွားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ဦးကို သတိပေးရမည်ဆိုလျှင် နိဂုံးချုပ်ချက်ကို ချက်ချင်း မပြောဘဲ သူကိုယ်တိုင် ဖြေနိုင်သော မေးခွန်း သို့မဟုတ် ဥပမာဖြင့် စကြည့်ပါ။
5

အခြားသူများကလည်း မိမိကို ထိုသို့ မြင်ကြသည် ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

အဋ္ဌကထာတွင် ရသေ့က မင်းသားအား မင်းသားသည် တမာညွှန့်ကို ပြုသည့်အတိုင်း မြို့သူမြို့သားတို့လည်း မင်းသားကို ထိုသို့ တွေးနိုင်ကြောင်း၊ ကလေးဘဝတွင်ပင် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းလျှင် ကြီးလာက မည်သို့ အားကိုးရမည်နည်းဟု တွေး၍ ဘုရင်အဖြစ် အုပ်ချုပ်ခွင့် မပေးကြနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သူတစ်ပါး၏ စရိုက်ကို အကဲဖြတ်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်လူများက မိမိ၏ မည်သည့်စရိုက်ကို ထိုနည်းတူ ကြည့်နေနိုင်သနည်းဟု ပြန်မေးကြည့်ပါ။
6

သည်းခံခြင်းနှင့် မေတ္တာသို့ ပြောင်းခြင်း ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

အဋ္ဌကထာက ရသေ့သည် မင်းသားကို တမာပင်နှင့် တူသော စရိုက်ကို စွန့်ပြီး သည်းခံခြင်း၊ မေတ္တာနှင့် ရက်ရောကူညီခြင်း ပြည့်စုံစေရန် သွန်သင်ကြောင်း၊ မင်းသားလည်း ထိုအတိုင်း ပြောင်းလဲကာ နောက်ပိုင်း ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အကျင့်ဟောင်းကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် အကျင့်သစ်က အစားထိုးလာလျှင် ပိုအောင်မြင်သည်။ ဥပမာ ချက်ချင်း ပြန်ချေပခြင်းအစား ပြန်မဖြေမီ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းရှူခြင်း။
7

ကြမ်းတမ်းသောစကားကို မည်သူမျှ မချစ်ကြ ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

အဋ္ဌကထာပါ ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကြမ်းတမ်းသော လိစ္ဆဝီမင်းသားကို သွန်သင်တော်မူရာ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောသူသည် မိဘများ၊ သားမယားများ၊ ညီအစ်ကိုများနှင့် မိတ်ဆွေများ၏ ချစ်ခင်မှုကိုပင် မခံရဟု မိန့်တော်မူသည်။ အမျက်ထွက်လွယ်သူသည် လှပစွာ ဝတ်စားထားသော်လည်း မှိန်ဖျော့နေသည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မေတ္တာနှင့် နူးညံ့သော စိတ်ထားရှိသင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အိမ်သားများ တိတ်ဆိတ်လာခြင်း သို့မဟုတ် မိမိနှင့် စကားပြောရန် ရှောင်လာလျှင် မကြာသေးမီက မိမိ၏ လေသံနှင့် ပြောဆိုပုံကို သတိထားကြည့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

စကားကို သရော်၍ ပြောခြင်း၊ ဒေါသကြီးလွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသေးအဖွဲကိစ္စတွင် လိမ်ညာခြင်းကဲ့သို့ စရိုက်သေးသေးလေးများသည် ယနေ့တွင် အန္တရာယ်မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်လျှင် ပြင်ရခက်သော အကျင့်ဖြစ်လာပြီး ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်စေသည်။ ဤဇာတ်က ညွှန့်ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

နှုတ်ပစ်သင့်သည်မှာ စရိုက်ဖြစ်ပြီး လူကိုယ်တိုင် မဟုတ်ပါ။ ဇာတ်လမ်းတွင် ရသေ့သည် မင်းသားကို အပြစ်မပေးဘဲ မင်းသားကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အရာမှတစ်ဆင့် မင်းသားကို မိမိကိုယ်ကို မြင်စေပြီး ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အလမ်း ပေးသည်။

မိဘများနှင့် ဆရာများအတွက် ဤဇာတ်က ကလေးကို ထိရောက်စွာ သွန်သင်ခြင်းသည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းထက် သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်၍ ခံစားစေခြင်းမှ စလေ့ရှိကြောင်း သတိပေးသည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

ဧကပဏ္ဏဇာတ် (ကကဏ္ဋကဝဂ်) ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 27 · စာမျက်နှာ 47 အဆိပ်ကဲ့သို့ ခါးသော အပင်ငယ်ကို နှိုင်းယှဉ်သော ဂါထာ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ကထာဝတ္ထုရှိ သီလကထာ: သီလသည် စိတ်တွင်လော၊ လုပ်ရပ်တွင်လော၊ ဆောက်တည်သောစကားတွင်လော ရှိသနည်း

သီလံ အစေတသိကန္တိကထာ

ကထာဝတ္ထု ဝဂ် 10 ရှိ သီလနှင့်ဆိုင်သော ကထာအုပ်စုက သီလသည် စေတသိက် ဟုတ်သလော၊ သီလသည် စိတ်ကို လိုက်၍ ဖြစ်သလော၊ သီလဆေ…

အချိန်အကြောင်း ထေရဂါထာများ: အခိုက်အတန့်ကို သိ၊ ထ၊ နေ့ကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေနှင့်

အမောဃံ ဒိဝသံ ကယိရာ

အချိန်အကြောင်း ပြောဆိုသော မထေရ်သုံးပါး၏ ဂါထာများဖြစ်သည်။ သမ္ဘူတမထေရ်က မည်သည့်အခါ နှေးရမည်၊ မည်သည့်အခါ မြန်ရမည်…

ပေါတလိယသုတ်: လောကီအလုပ်များကို စစ်မှန်စွာ ချထားခြင်း

ပေါတလိယသုတ္တံ

ပေါတလိယဂဟပတိသည် သားသမီးအား ဥစ္စာပေးအပ်ပြီး ဝေါဟာရအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပြီးဟု ယူဆသည်။ မြတ်စွာဘုရားက အရိယာ၏ ဝိနည်…

မာဂဏ္ဍိယသုတ်: နူနာသည်နှင့် မီးပုံ

မာဂဏ္ဍိယသုတ္တံ

နူနာရောဂါသည် အနာကို မီးလှုံသောအခါ သက်သာသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ မီးလှုံရန် ပြန်မလိုချင်တော့ပါ…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ဧကပဏ္ဏဇာတ်: သေးစဉ်ကတည်းက ခါးနေသော တမာညွှန့်

ငယ်သော်လည်း အဆိပ်ကဲ့သို့ ခါးသည် ဖလေန ဝိသကပ္ပေန

မြေမှ မထွက်မီ ပြင်ပါ န ဘူမျာ စတုရင်္ဂုလော

ကြီးထွားလာအောင် ထားလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း မဟာယံ ကိံ ဘဝိဿတိ

သင်ယူသူကို ကိုယ်တိုင် အရသာခံစေခြင်း ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

အခြားသူများကလည်း မိမိကို ထိုသို့ မြင်ကြသည် ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

သည်းခံခြင်းနှင့် မေတ္တာသို့ ပြောင်းခြင်း ဧကပဏ္ဏဇာတကံ

ကြမ်းတမ်းသောစကားကို မည်သူမျှ မချစ်ကြ ဧကပဏ္ဏဇာတကံ