တရားဟောခြင်းဆိုင်ရာ သေက္ခိယဝတ်: ဓမ္မကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သူထံ ရောက်စေသင့်သည်
န ဆတ္တပါဏိဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိရဟန်းသည် နာမကျန်းသူမဟုတ်သော ထီးကိုင်သူ၊ တုတ် သို့မဟုတ် လက်နက်ကိုင်သူ၊ ဖိနပ်စီးသူ၊ ယာဉ်ပေါ်ထိုင်သူ၊ လှဲနေသူ သို…
ယော ပဟဋ္ဌေန စိတ္တေန ပဟဋ္ဌမနသော နရော
လယ်သမားတစ်ဦးသည် မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ရွှေတုံးကို တွေ့ရှိသဖြင့် အပိုင်း 4 ပိုင်း ခွဲ၍ အိမ်သို့ ပြန်ယူသွားနိုင်သည်။ ဂါထာက စိတ်ရွှင်လန်းပြီး ကုသိုလ်တရား ပွားများသူသည် အစဉ်လိုက် တရားကို ရောက်နိုင်သည်ဟု သင်ကြားသည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတ် ဧကကနိပါတ်ရှိ ကဉ္စနက္ခန္ဓဇာတ်တွင် ဂါထာတစ်ပုဒ်သာ ရှိသည်။ စိတ်ရွှင်လန်းပြီး စိတ်နှလုံး ကြည်လင်သော လူသည် ယောဂမှ ဘေးမဲ့ရာ တရားသို့ ရောက်ရန် ကုသိုလ်တရားကို ပွားများလျှင် ထိုလူသည် အစဉ်လိုက် သံယောဇဉ်အားလုံး ကုန်ခန်းရာ တရားကို ရောက်ရမည်ဟု ဆိုသည်။
ပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တွင် ဂါထာသာ ပါသည်။ ပုံပြင်သည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ ရဟန်းသစ်တစ်ပါးသည် ဆရာက သီလအမျိုးမျိုးကို ရှင်းပြသည်ကို ကြားရပြီး စောင့်ထိန်းရန် များလွန်းသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သိက္ခာချရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုရဟန်းအား ကာယ၊ ဝစီ၊ မနော ဒွါရသုံးပါးမှ မကောင်းမှုမပြုရန်သာ စောင့်ထိန်းစေတော်မူသည်။ ထိုရဟန်းသည် စိတ်ဝမ်းမြောက်၍ လိုက်နာနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရရှိသည်။
အဋ္ဌကထာက အတိတ်ဘဝဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။ ဗောဓိသတ်သည် လယ်သမားဖြစ်ပြီး လယ်ထွန်စဉ် အတိတ်က သူဌေးတစ်ဦး မြှုပ်ထားခဲ့သော ရွှေတုံးကြီးကို ထွန်နှင့် ထိမိသဖြင့် မြေဖုံးထားပြီး ညနေအထိ ဆက်ထွန်သည်။ ပြန်ရန် ထမ်းသောအခါ ထမ်းရန် မနိုင်သဖြင့် အပိုင်း 4 ပိုင်း ခွဲသည်။ ၎င်းတို့မှာ အသက်မွေးရန်အပိုင်း၊ မြှုပ်ထားသိမ်းရန်အပိုင်း၊ လုပ်ငန်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန်အပိုင်းနှင့် ကုသိုလ်ပြု၍ ဒါနပေးရန်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ ခွဲပြီးသောအခါ ပေါ့သောအရာကဲ့သို့ ထမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။
ဂါထာသည် ရွှင်လန်းသော စိတ်နှင့် ကြည်လင်သော စိတ်နှလုံးမှ စသည်။ အဋ္ဌကထာက ၎င်းသည် နီဝရဏမှ ကင်းသော စိတ်ဖြစ်၍ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ ထွန်းလင်းသည်ဟု ရှင်းပြသည်။
ဘာဝနာ သို့မဟုတ် ကောင်းမှုပြုခြင်းသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလေးလံသည်ဟု ခံစားရလျှင် ပြုပြီးနောက် စိတ်ပေါ့ပါးသည့် အရာမှ အရင်စတင်ပါ၊ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ပါ။
ဂါထာက ယောဂမှ ဘေးမဲ့ရန် ကုသိုလ်တရားကို ပွားများသူသည် သံယောဇဉ်အားလုံး ကုန်ခန်းရာ တရားကို အစဉ်လိုက် ရောက်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အားလုံးကို ချက်ချင်း အောင်မြင်ရန် မတောင်းဆိုပေ။
ရည်မှန်းချက်ကို အဆင့်လိုက် ထားပါ၊ ဥပမာ ဤလတွင် ရိုင်းစိုင်းသော စကား မပြောရန်၊ နောက်လတွင် အခြားအရာများ ထပ်တိုးရန်။ အဆင့်လိုက် တိုးတက်မှုသည် ပိုမြဲသည်။
အဋ္ဌကထာက ရဟန်းသစ်သည် သီလအမျိုးများစွာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသည်ဟု ပြောပြသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဤရဟန်းသည် စောင့်နိုင်သလောက်သာ စောင့်ပါစေဟု မိန့်တော်မူပြီး ကာယ၊ ဝစီ၊ မနော ဒွါရသုံးပါးမှ မကောင်းမှုမပြုရန်သာ စောင့်စေတော်မူသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုရဟန်းသည် သီလအားလုံးသည် ထိုဒွါရသုံးပါးတွင် ပါဝင်ကြောင်း နားလည်လာသည်။
အသစ်တစ်ခုကို စတင်ရာတွင် မှတ်ရမည့်အရာ များလွန်းသည်ဟု ခံစားရလျှင် အားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော အဓိကမူအနည်းငယ်ကို အရင်ရှာပါ။ အသေးစိတ်များသည် နောက်မှ ပါလာလိမ့်မည်။
အဋ္ဌကထာက ရွှေတုံးကို တွေ့သောအခါ လယ်သမားသည် မြေဖုံးထားပြီး တစ်နေ့လုံး လယ်ဆက်ထွန်သည်၊ နေ ဝင်မှသာ ရွှေကို ကိုင်တွယ်သည်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရှေ့အလုပ်ကို မစွန့်ပစ်ဟု ပြောပြသည်။
ဘောနပ်စ်၊ အမွေ သို့မဟုတ် သတင်းကောင်းရသောအခါ ချက်ချင်း ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက် မချပါနှင့်။ နေ့စဉ်တာဝန်ကို ဆက်လုပ်ပါ၊ စိတ်ငြိမ်သောအခါမှ စီစဉ်ပါ။
အဋ္ဌကထာက ရွှေတုံးသည် ပေါင်ကြီးလောက်ရှိပြီး အလျား လေးတောင်ခန့်ရှိသည်၊ လယ်သမားက မမနိုင်သဖြင့် ထိုင်ချကာ အပိုင်း 4 ပိုင်း ခွဲသည်၊ ခွဲပြီးသောအခါ ပေါ့သောအရာကဲ့သို့ ထမ်းသွားနိုင်သည်ဟု ပြောပြသည်။
အစီရင်ခံစာရှည်ရေးခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ရှင်းလင်းခြင်းကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျစေသော အလုပ်ကြီးကို တစ်နေ့တည်းတွင် ပြီးနိုင်သော အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲပါ။
အဋ္ဌကထာက လယ်သမားသည် ရွှေကို အသက်မွေးရန်အပိုင်း၊ မြှုပ်ထားသိမ်းရန်အပိုင်း၊ လုပ်ငန်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန်အပိုင်းနှင့် ကုသိုလ်ပြု၍ ဒါနပေးရန်အပိုင်းအဖြစ် ခွဲပြီး ထိုအတိုင်း သုံးစွဲသည်ဟု ပြောပြသည်။
ဝင်ငွေရသောအခါ အသုံးစရိတ်အပိုင်း၊ စုငွေအပိုင်း၊ အလုပ် သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှု ဖွံ့ဖြိုးရေးအပိုင်းနှင့် မျှဝေရန်အပိုင်းအဖြစ် စာရင်းခွဲကြည့်ပါ။ အချိုးအစားကို အိမ်တစ်အိမ်စီ၏ တာဝန်အလိုက် ပြင်ဆင်နိုင်သည်။
ဤဇာတ်တွင် အလွှာနှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမအလွှာမှာ စွမ်းအားထက် လေးလံသောအရာကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲခြားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယအလွှာမှာ အမှန်တကယ် ရှေ့ဆက်နိုင်သော အားထုတ်မှုသည် စိတ်အားငယ်၍ လေးလံသော စိတ်မှမဟုတ်ဘဲ ရွှင်လန်းသော စိတ်မှ လာသည်ဟု သင်ကြားသော ဂါထာဖြစ်သည်။
ရွှေကို အပိုင်း 4 ပိုင်း ခွဲခြင်းသည် အဋ္ဌကထာမှ အသေးစိတ်ဖြစ်သည်၊ လူတိုင်း လိုက်နာရမည့် ငွေကြေးဖော်မြူလာ မဟုတ်ပေ။ အနှစ်သာရမှာ ဥစ္စာရသောအခါ သုံးစွဲရန်အပိုင်း၊ သိမ်းဆည်းရန်အပိုင်း၊ အလုပ်လုပ်ရန်အပိုင်းနှင့် မျှဝေရန်အပိုင်း ထားသင့်သည်ဟူသည်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးစီ၏ အခြေအနေအလိုက် ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ရဟန်းသည် နာမကျန်းသူမဟုတ်သော ထီးကိုင်သူ၊ တုတ် သို့မဟုတ် လက်နက်ကိုင်သူ၊ ဖိနပ်စီးသူ၊ ယာဉ်ပေါ်ထိုင်သူ၊ လှဲနေသူ သို…
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ဝိကာလတွင် ရွာသို့ဝင်ကာ လူစုလူဝေးအလယ်၌ အကျိုးမရှိသောစကားများ ပြောနေသဖြင့် ဘုရားရှင်က တားမြ…
ကိုယ်အပေါ်သို့ သွားသော သတိ — ကာယဂတာသတိသုတ်မှ နည်းခုနစ်မျိုးဖြင့် ကိုယ်ကို အခြေခံ၍ သတိကို ကျင့်ခြင်း။ ကိုယ်သည် …
ဘုရားရှင်သည် သုံးလကြာ တစ်ကိုယ်တည်း ကြိုးပမ်းတော်မူပြီးနောက် ဝါတစ်လျှောက်လုံး အာနာပါနဿတိသမာဓိဖြင့် အများဆုံး နေ…