ມະຫາໂມລະຊາດົກ: ນົກຍູງໃນແຮ້ວກັບນາຍພານທີ່ປ່ຽນໃຈ

ໃນມະຫາໂມລະຊາດົກ ປະກິນນະກະນິບາດ ຊາດົກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ຄາຖາເລີ່ມເມື່ອພະຍານົກຍູງຕິດແຮ້ວ ແລ້ວຂໍນາຍພານວ່າ ຖ້າຈັບເພາະຕ້ອງການຊັບ ກໍຢ່າຂ້າ ໃຫ້ຈັບເປັນໄປຖວາຍພະລາຊາ ຈະໄດ້ຊັບຫຼາຍ ນາຍພານຕອບວ່າລູກສອນນີ້ບໍ່ໄດ້ມີໄວ້ເພື່ອຂ້າ ຕົນຈະຕັດແຮ້ວໃຫ້ພະຍານົກຍູງໄປຕາມສະບາຍ ພະຍານົກຍູງຖາມວ່າ ທ່ານຕິດຕາມດັກຂ້າພະເຈົ້າມາເຈັດປີ ອົດທົນຄວາມຫິວຫິວນ້ຳທັງກາງເວັນກາງຄືນ ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈະປ່ອຍ ມື້ນີ້ງົດເວັ້ນການຂ້າແລ້ວບໍ

ນາຍພານຖາມວ່າຜູ້ທີ່ງົດເວັ້ນການຂ້າ ແລະ ໃຫ້ຄວາມບໍ່ມີໄພແກ່ສັດທັງປວງຈະໄດ້ສຸກຫຍັງ ພະຍານົກຍູງຕອບວ່າຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ໄປສະຫວັນເມື່ອຕາຍ ນາຍພານເລົ່າວ່າເຄີຍເຊື່ອສະມະນະພາມທີ່ສອນວ່າເທວະດາບໍ່ມີ ກຳດີກຳຊົ່ວບໍ່ມີຜົນ ທານເປັນເລື່ອງທີ່ຄົນໂງ່ບັນຍັດ ຈຶ່ງບຽດບຽນນົກ ພະຍານົກຍູງຖາມເຖິງດວງເດືອນດວງຕາເວັນ ແລະ ຊີ້ວ່າຄວາມເຫັນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຫັກລ້າງແລ້ວ ນາຍພານຍອມຮັບ ຖາມວ່າຈະເຮັດແນວໃດຈຶ່ງບໍ່ຕົກນະລົກ ພະຍານົກຍູງແນະໃຫ້ໄປຖາມສະມະນະຜູ້ສະຫງົບ ນາຍພານປະກາດວ່າປະຄວາມເປັນພານໄດ້ແລ້ວ ຄືກັບງູລອກຄາບເກົ່າ ແລະ ໃຫ້ຊີວິດແກ່ນົກຫຼາຍຮ້ອຍໂຕທີ່ຂັງໄວ້ໃນເຮືອນ ຄາຖາສຸດທ້າຍກ່າວວ່າ ນາຍພານອອກໄປດັກພະຍານົກຍູງ ແຕ່ກັບພົ້ນຈາກທຸກ

ຊາດົກໃນພະໄຕຣປິດົກມີພຽງຄາຖາ ອັດຖະກະຖາເລົ່າເພີ່ມວ່າ ພະໂພທິສັດເກີດເປັນນົກຍູງຄຳຢູ່ໃນປ່າຫິມມະພານ ສູດຄາຖາຄຸ້ມຄອງຕົນທຸກເຊົ້າແລງ ພະລາຊາຫຼາຍລັດຊະການສົ່ງນາຍພານມາຈັບແຕ່ບໍ່ສຳເລັດ ນາຍພານຄົນທີເຈັດໃຊ້ນາງນົກຍູງທີ່ຝຶກໄວ້ສົ່ງສຽງລໍ້ ພະຍານົກຍູງເກີດຄວາມກຳໜັດຈົນລືມສູດຄາຖາ ແລະ ຕິດແຮ້ວ ນາຍພານເຫັນວ່າສັດທີ່ມີສິນແບບນີ້ບໍ່ຄວນຖືກທຳຮ້າຍ ຈຶ່ງຄິດປ່ອຍ ເມື່ອຟັງທຳແລ້ວໄດ້ບັນລຸປັດເຈກະໂພທິຍານ ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າພະສາດສະດາຕັດເລື່ອງນີ້ແກ່ພິກຂຸທີ່ກະສັນຢາກສິກ