มหาปชาบดีโคตมีเถริยาปทาน: การลาจากของพระพุทธมารดา
มหาปชาปติโคตมีเถริยาปทานํพระนางมหาปชาบดีโคตมีพร้อมภิกษุณี ๕๐๐ รูปตัดสินใจปรินิพพานก่อนพระพุทธเจ้า ปลอบผู้ที่ร้องไห้ว่าวันนี้เป็นเวลาที่…
ทส นาถกรณธมฺมา
ธรรม ๑๐ ข้อที่ทำให้พึ่งตนเองได้ — ครบทั้งความประพฤติ ความรู้ เพื่อน ความเพียร และปัญญา
นาถกรณธรรมแปลว่าธรรมที่ทำให้เป็นที่พึ่งได้ เป็นชุดคุณสมบัติ ๑๐ ข้อที่ทำให้คนหนึ่งยืนด้วยตัวเองได้จริง และกลายเป็นที่พึ่งให้คนอื่นได้ด้วย
จุดน่าสนใจคือมันไม่ได้มีแต่เรื่องการฝึกใจ แต่รวมเรื่องการเข้ากับคนอื่นไว้ด้วย ทั้งการมีเพื่อนดี การรับคำเตือนได้ และการขวนขวายช่วยงานส่วนรวม เพราะคนที่พึ่งตัวเองได้จริงไม่ใช่คนที่อยู่คนเดียวได้ แต่คือคนที่อยู่กับคนอื่นได้โดยไม่เป็นภาระ
ความประพฤติที่ไม่เบียดเบียนและอยู่ในระเบียบวินัย เป็นฐานแรกที่ทำให้ไม่ต้องคอยแก้ปัญหาที่ตัวเองสร้าง
รักษาสิ่งที่รับปากไว้ให้ได้ทั้งกับคนอื่นและกับตัวเอง คนที่คำพูดเชื่อถือได้คือคนที่พึ่งพาได้ในสายตาคนอื่น
มีความรู้ที่ศึกษาสะสมไว้มากและจำสิ่งที่เป็นประโยชน์ได้ ทำให้ตัดสินใจโดยไม่ต้องเดา
อ่านหรือฟังเรื่องที่มีสาระเป็นประจำและจดสิ่งที่ได้ไว้ ความรู้ที่เรียบเรียงไว้แล้วเรียกใช้ได้เร็วกว่ามาก
คบคนดีที่ชักนำไปในทางเจริญ เพราะสิ่งแวดล้อมทางสังคมกำหนดทิศของชีวิตมากกว่าที่คนส่วนใหญ่ยอมรับ
ลงทุนเวลากับคนที่ทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีขึ้น และลดเวลากับคนที่ทำให้มาตรฐานของเราตกลง
รับฟังคำตักเตือนแล้วนำไปปรับจริง ไม่ตั้งป้อมโต้กลับหรือเก็บไปน้อยใจ เป็นคุณสมบัติที่ทำให้คนกล้าบอกความจริงกับเรา
เมื่อถูกเตือน ให้พูดว่า “ขอบคุณ เดี๋ยวขอคิดดู” ก่อนเสมอ แล้วค่อยกลับมาพิจารณาตอนใจเย็น
เต็มใจและคล่องแคล่วในการช่วยงานส่วนรวม ไม่เกี่ยงว่าไม่ใช่หน้าที่ของตน
รับงานกลางที่ไม่มีใครอยากทำสักอย่างในทีม คนจำความช่วยเหลือแบบนี้ได้นานกว่าผลงานเด่นครั้งเดียว
รักที่จะฟังและสนทนาธรรม ยินดีเมื่อได้เรียนรู้สิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่แค่ทำตามหน้าที่
หาเวลาฟังธรรมหรืออ่านพระสูตรสัปดาห์ละครั้งเป็นอย่างน้อย และชวนคนใกล้ตัวคุยเรื่องที่ได้ฟังมา
ลงมือทำสิ่งที่ควรทำอย่างต่อเนื่อง ไม่ทอดธุระและไม่รอให้พร้อมก่อนจึงเริ่ม
ตั้งงานเล็กที่ทำได้ทุกวันแม้ในวันที่แย่ แล้วรักษาสายให้ต่อเนื่อง ความสม่ำเสมอสร้างตัวตนใหม่ได้เร็วกว่าการทุ่มเป็นครั้งคราว
ยินดีตามมีตามได้ในปัจจัยที่หามาได้โดยชอบ ทำให้ไม่ต้องใช้พลังไปกับการไล่ตามสิ่งที่ไม่จำเป็น
แยกให้ชัดระหว่างสิ่งที่จำเป็นกับสิ่งที่อยากได้เพราะเห็นคนอื่นมี การแยกได้ชัดช่วยทั้งเงินและใจไปพร้อมกัน
ระลึกได้ในสิ่งที่ทำ คำที่พูด และเรื่องที่คิด ทำให้ไม่เผลอสร้างปัญหาโดยไม่ตั้งใจ
ผูกสติไว้กับกิจวัตรหนึ่งอย่างในแต่ละวัน แล้วขยายไปยังช่วงที่ยากขึ้น เช่น ตอนกำลังถูกยั่วให้โกรธ
เข้าใจเหตุผลและเห็นตามความเป็นจริง รู้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ เป็นข้อสุดท้ายที่คุ้มครองอีกเก้าข้อให้ใช้ได้ถูกที่ถูกเวลา
ทบทวนบทเรียนจากเรื่องที่ผ่านมาเป็นระยะ ปัญญาโตจากการย่อยประสบการณ์ ไม่ใช่จากการสะสมประสบการณ์เฉย ๆ
ใช้เป็นเช็กลิสต์ประเมินตัวเองปีละครั้ง ให้คะแนนสิบข้อแล้วเลือกข้อที่ต่ำที่สุดสองข้อมาทำในปีนั้น
ข้อที่คนมักตกคือข้อ ๔ (ว่าง่าย) และข้อ ๕ (ขวนขวายช่วยกิจส่วนรวม) เพราะทั้งสองข้อขัดกับความรู้สึกว่าตัวเองถูกและไม่อยากเสียเวลากับงานที่ไม่ใช่ของตัวเอง
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
พระนางมหาปชาบดีโคตมีพร้อมภิกษุณี ๕๐๐ รูปตัดสินใจปรินิพพานก่อนพระพุทธเจ้า ปลอบผู้ที่ร้องไห้ว่าวันนี้เป็นเวลาที่…
ปริวารเรียงเหตุผลของการวางสิกขาบทไว้เป็นคู่ ๆ ตั้งแต่เพื่อความผาสุกของหมู่ เพื่อข่มคนที่ไม่รู้จักละอาย เพื่อป้…
พระราชาองค์หนึ่งไม่ทำตามจักกวัตติวัตรข้อที่ให้ทรัพย์แก่ผู้ไม่มีทรัพย์ ความยากจนจึงแพร่หลาย ตามมาด้วยการลักขโมย…
คาถาของพระอานนท์ ว่าด้วยการเลือกมิตร คนเรียนน้อยแก่เปล่าเหมือนโค คนรู้มากแต่ไม่ปฏิบัติเหมือนคนตาบอดถือประทีป ก…