ມະຫາສາລະຊາດົກ: ຄົນທີ່ເໝາະໃນເວລາທີ່ເໝາະ

ໃນມະຫາສາລະຊາດົກ ເອກະກະນິບາດ ຊາດົກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ມີຄາຖາບົດດຽວວ່າ ເມື່ອສົງຄາມເກີດຂຶ້ນ ຍ່ອມຕ້ອງການຄົນກ້າຫານ ເມື່ອເກີດຂ່າວຕື່ນເຕັ້ນຂຶ້ນ ຍ່ອມຕ້ອງການຄົນໜັກແໜ້ນ ເມື່ອເຂົ້າ ແລະ ນ້ຳບໍລິບູນ ຍ່ອມຕ້ອງການຄົນທີ່ຮັກ ເມື່ອຂໍ້ຄວາມເລິກເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນ ຍ່ອມຕ້ອງການບັນດິດ

ເລື່ອງເລົ່າມາຈາກອັດຖະກະຖາ ພະໂພທິສັດເປັນອຳມາດຂອງພະເຈົ້າພົມມະທັດ ມື້ໜຶ່ງພະລາຊາສະເດັດປະພາດອຸທະຍານ ນາງໃນວັງຖອດເຄື່ອງປະດັບຝາກທາສີໄວ້ແລ້ວລົງສະ ທາສີເຜີຫຼັບໄປ ນາງລີງໃນສວນຈຶ່ງຍິບສ້ອຍໄຂ່ມຸກຂອງພະເທວີໄປເຊື່ອງ ເມື່ອມີຄົນຮ້ອງວ່າເຄື່ອງເສຍ ລາຊະບຸລຸດໄລ່ຈັບຊາວບ້ານຄົນໜຶ່ງທີ່ຕົກໃຈແລ່ນໜີ ແລະ ຕີຈົນລາວຍອມຮັບສາລະພາບແບບຕົວະເພື່ອເອົາຕົວລອດ ແລ້ວຊັດທອດໄປເຖິງເສດຖີ ເສດຖີຊັດເຖິງປຸໂລຫິດ ປຸໂລຫິດຊັດເຖິງນັກດົນຕີ ນັກດົນຕີຊັດເຖິງຍິງງາມເມືອງ ລວມເປັນຜູ້ຕ້ອງສົງໄສຫ້າຄົນ

ພະໂພທິສັດພິຈາລະນາວ່າ ເຄື່ອງເສຍໃນເຂດທີ່ມີການເຝົ້າຢ່າງແໜ້ນໜາ ຄົນນອກເຂົ້າມາລັກບໍ່ໄດ້ ແລະ ຄຳຊັດທອດແຕ່ລະທອດໜ້າຈະເວົ້າເພື່ອເອົາຕົວລອດ ຈຶ່ງຂໍຮັບຕົວທັງຫ້າຄົນໄປໄວ້ນຳກັນ ໃຫ້ຄົນແອບຟັງ ກໍໄດ້ຍິນຈາກທີ່ພວກເຂົາລົມກັນວ່າຄຳຊັດທອດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ ຈຶ່ງຮູ້ວ່າບໍ່ມີໃຜເປັນໂຈນ ແລ້ວສັນນິຖານວ່າລີງໃນອຸທະຍານເອົາໄປ ຈຶ່ງໃຫ້ເຮັດເຄື່ອງປະດັບຈາກຢາງໄມ້ໃສ່ໃຫ້ລີງໂຕອື່ນໆ ນາງລີງທີ່ເຊື່ອງສ້ອຍໄວ້ທົນບໍ່ໄດ້ ເອົາສ້ອຍໄຂ່ມຸກອອກມາອວດ ຄົນທີ່ເຝົ້າຢູ່ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຕົກໃຈຖິ້ມສ້ອຍໄວ້ ພະລາຊາພໍພະໄທຈຶ່ງຕັດຄາຖານີ້ຍ້ອງຍໍ ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າພະພຸດທະເຈົ້າຕັດເລື່ອງນີ້ເມື່ອພະອານົນຊ່ວຍໃຫ້ພະເຈົ້າໂກສົນໄດ້ແກ້ວມະນີຄືນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຄົນຈຳນວນຫຼາຍເດືອດຮ້ອນ