ປັນຈຸໂປສະຖິກະຊາດົກ: ຫ້າຊີວິດທີ່ຮູ້ວ່າຫຍັງເຮັດໃຫ້ຕົນທຸກ

ໃນປັນຈຸໂປສະຖິກະຊາດົກ ປະກິນນະກະນິບາດ ຊາດົກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ຄາຖາເປັນການຖາມຕອບລະຫວ່າງດາບົດກັບສັດສີ່ໂຕ ດາບົດຖາມນົກກາງແກ ງູ ໝາຈອກ ແລະ ໝີເທື່ອລະໂຕວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງອົດກັ້ນຄວາມຫິວຫິວນ້ຳມາຮັກສາອຸໂບສົດ ແຕ່ລະໂຕເລົ່າເຫດການທີ່ຕົນເຄີຍປະສົບ ແລ້ວລົງທ້າຍຄືກັນວ່າ ເພາະເຫດນັ້ນຈຶ່ງຮັກສາອຸໂບສົດ ດ້ວຍຄິດວ່າຂໍໃຫ້ກິເລດນັ້ນຢ່າໄດ້ກັບມາຫາຕົນອີກ

ນົກກາງແກເລົ່າວ່ານາງນົກຄູ່ຖືກແຫຼວໂສບໄປ ຄວາມພັດພາກເຮັດໃຫ້ທຸກໃຈ ງູເລົ່າວ່າຖືກງົວຢຽບແລ້ວໂກດ ຈຶ່ງຕອດຈົນງົວຕາຍ ຊາວບ້ານອອກມາຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ ໝາຈອກເລົ່າວ່າຕິດໃຈຊີ້ນຊ້າງຕາຍຈົນເຂົ້າໄປຕິດຢູ່ໃນຊາກ ອອກບໍ່ໄດ້ຈົນຝົນຕົກລົງມາ ໝີເລົ່າວ່າດູຖູກຖິ່ນຂອງຕົນ ຢາກໄດ້ຫຼາຍຈົນບຸກໄປບ້ານຊາຍແດນ ຖືກຊາວບ້ານຮຸມຕີຈົນຫົວແຕກ ສຸດທ້າຍສັດທັງສີ່ຖາມດາບົດແດ່ ດາບົດເລົ່າວ່າພະປັດເຈກະພຸດທະເຈົ້າມານັ່ງໃນອາສົມ ບອກເຖິງຄະຕິ ນາມ ໂຄດ ແລະ ຈະລະນະຂອງຕົນ ແຕ່ຕົນບໍ່ໄດ້ໄຫວ້ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຖາມດ້ວຍມານະ (ຄວາມຖືຕົວ) ຈຶ່ງຮັກສາອຸໂບສົດເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມານະກັບມາ

ຊາດົກໃນພະໄຕຣປິດົກມີພຽງຄາຖາ ອັດຖະກະຖາເລົ່າເພີ່ມວ່າ ພະສາດສະດາຕັດເລື່ອງນີ້ແກ່ອຸບາສົກ 500 ຄົນທີ່ຮັກສາອຸໂບສົດ ວ່າອຸໂບສົດເປັນປະເພນີຂອງບັນດິດມາແຕ່ກ່ອນ ເພື່ອຂົ່ມກິເລດ ແລະ ເລົ່າວ່າດາບົດເຄີຍຕະຫວາດພະປັດເຈກະພຸດທະເຈົ້າທີ່ນັ່ງເທິງແຜ່ນຫີນຂອງຕົນ ພາຍຫຼັງຈຶ່ງສະຫຼົດໃຈວ່າ ຊາດກຳເນີດເຮັດຫຍັງບໍ່ໄດ້ ສິນ ແລະ ຈະລະນະເທົ່ານັ້ນເປັນໃຫຍ່ ເມື່ອຂົ່ມມານະໄດ້ກໍຈະເລີນຊານໄດ້ ແລ້ວສັ່ງສອນສັດທັງສີ່