သောဏနန္ဒဇာတ်: မိဘကို စောင့်ရှောက်ရန် အပြိုင်လုကြသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက သတ္တတိနိပါတ် သောဏနန္ဒဇာတ်တွင် ဂါထာက မနောဇမင်းသည် ဘုရင်တစ်ရာ့တစ်ပါးနှင့်အတူ နန္ဒရသေ့၏ တောင်းပန်ချက်အရ ရသေ့ကျောင်းသို့ လာရောက်၍ အစ်ကိုဖြစ်သော သောဏရသေ့အား ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သောဏက မိမိသည် မိဘတို့ ပြုခဲ့သော ကျေးဇူးကို သတိရသောကြောင့် နေ့ညမပျင်းရိဘဲ မိဘကို ပြုစုကြောင်း ဆိုသည်။ နန္ဒက မိဘအတွက် ကုသိုလ်ပြုခွင့်ကို မိမိလည်း ရလိုကြောင်း တောင်းသည်။ သောဏက မိဘနှင့် ဆွေမျိုးတို့သည် အစ်ကိုကြီး၏ တာဝန်ဖြစ်သည်၊ သင်္ဘောသူကြီးသည် လေးသောဝန်ကို ထမ်းသကဲ့သို့ဟု ဖြေသည်။ နန္ဒသည် အစ်ကို၏ စကားအတိုင်း လိုက်နာရန် သဘောတူသောအခါ သောဏသည် ညီကို ချီးမွမ်းပြီး မိဘတို့အား နန္ဒသည် မည်သူ့ကို ပြုစုစေလိုသည်ကို ရွေးစေသည်။ မိခင်က နန္ဒကို ရွေးသောအခါ သောဏသည် မိခင်၏ ကျေးဇူးကို ဖော်ပြသော ဂါထာကို ဆိုပြီး မိဘကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းအကြောင်း ဆုံးမသည်။

နောက်ခံအသေးစိတ်များသည် အဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။ သောဏနှင့် နန္ဒတို့သည် ဗြာဟ္မဏသားများဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်မကျင့်လိုကြ။ ထို့ကြောင့် မိဘတို့သည် သားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ရသေ့ဝတ်ဝင်ကြသည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မိဘကို ပူးပေါင်းပြုစုကြသည်။ တစ်နေ့တွင် နန္ဒသည် မိဘတို့အား မိမိယူလာသော သစ်သီးကို ဦးစွာ စားစေလိုသဖြင့် အစောပိုင်းမှပင် အစိမ်းရော အမှည့်ရော သစ်သီးများကို အလျင်စလို ယူလာပေးသည်။ သောဏ ရွေးယူလာသော ကောင်းမွန်စွာ မှည့်သည့် သစ်သီးကို မည်သူမျှ မစားရဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ သောဏက အတူတကွ စားရန် စောင့်ဆိုင်းပေးရန် တောင်းသော်လည်း နန္ဒ မလိုက်။ သောဏသည် နန္ဒကို မောင်းထုတ်သည်။ အဋ္ဌကထာက သောဏသည် ဒေါသမထားဘဲ ညီ၏ မာနကို လျှော့ချရန် ပြုခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

အဋ္ဌကထာက ဆက်လက်ဖော်ပြသည်မှာ နန္ဒသည် ဈာန်ကို ပွားများနိုင်ပြီး ဣဒ္ဓိကို အသုံးပြု၍ မနောဇမင်းကို ကူညီကာ အခြားဘုရင်များကို ရိုကျိုးစွာ လိုက်နာလာစေသည်။ ထိုအခါ ယင်ကောင်တစ်ကောင် သောက်နိုင်လောက်သော သွေးပင် မကျစေဟု အဋ္ဌကထာက အလေးပေးဆိုသည်။ ထို့နောက် ထိုဘုရင်များကို ခေါ်ဆောင်၍ အစ်ကိုထံ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်စေသည်။ ဇာတ်အဆုံးတွင် သောဏသည် ဘုရင်များကို ငါးပါးသီလ၌ တည်စေရန် ဆုံးမပြီး ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မိဘများကို တစ်သက်လုံး ပြုစုကြသည်။