ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຊີວະກະສູດ: ຊີ້ນທີ່ພິກຂຸບໍ່ຄວນຮັບ ແລະ ໃຈທີ່ບໍ່ຜູກຕິດກັບອາຫານ

ຊີວະກະສຸດຕັງ

ໝໍຊີວົກທູນຖາມເຖິງຂ່າວວ່າ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຮູ້ຢູ່ ແຕ່ຍັງສັນຊີ້ນທີ່ເຂົາຂ້າເພື່ອພະອົງ ຊົງຕອບວ່າເປັນການກ່າວຕູ່ ແລ້ວຕັດກໍລະນີ 3 ຢ່າງທີ່ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກຊີ້ນ ໃຈຂອງພິກຂຸຜູ້ຮັບບິນທະບາດ ແລະ ເຫດ 5 ປະການທີ່ຜູ້ຂ້າສັດເພື່ອຖວາຍ ສ້າງບາບຫຼາຍ

8 ຂໍ້

ໃນຊີວະກະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ຂະນະທີ່ພະພຸດທະເຈົ້າປະທັບຢູ່ສວນໝາກມ່ວງຂອງໝໍຊີວົກໂກມາລະພັດ ໃກ້ນະຄອນລາຊະຄຶ ໝໍຊີວົກທູນວ່າ ໄດ້ຍິນຄົນກ່າວວ່າ ມີການຂ້າສັດເຈາະຈົງເພື່ອພະສະມະນະໂຄດົມ ແລະ ພະອົງຊົງຮູ້ຢູ່ ກໍຍັງບໍລິໂພກຊີ້ນທີ່ເຂົາເຮັດເຈາະຈົງນັ້ນ ຄົນທີ່ເວົ້າເຊັ່ນນີ້ ເວົ້າກົງຕາມຄວາມຈິງ ຫຼື ກ່າວຕູ່

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ເປັນການກ່າວຕູ່ ແລ້ວຕັດວ່າ ຊີ້ນທີ່ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກມີ 3 ກໍລະນີ ຄື ໄດ້ເຫັນ ໄດ້ຍິນ ຫຼື ສົງໄສວ່າເຂົາຂ້າເຈາະຈົງເພື່ອຕົນ ສ່ວນຊີ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນ ບໍ່ໄດ້ຍິນ ບໍ່ໄດ້ສົງໄສ ບໍລິໂພກໄດ້ ຈາກນັ້ນຊົງສະແດງວ່າ ພິກຂຸຜູ້ແຜ່ເມດຕາ ກະລຸນາ ມຸທິຕາ ອຸເບກຂາ ເມື່ອຮັບນິມົນ ກໍສັນອາຫານໂດຍບໍ່ຕິດໃຈ ແລະ ຕັດວ່າ ຜູ້ທີ່ຂ້າສັດເຈາະຈົງຖວາຍຕະຖາຄົດ ຫຼື ສາວົກ ຍ່ອມສ້າງບາບຫຼາຍດ້ວຍເຫດ 5 ປະການ ໝໍຊີວົກຈຶ່ງປະກາດຕົນເປັນອຸບາສົກ

ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ພະສູດນີ້ເປັນຫຼັກເລື່ອງການຮັບບິນທະບາດຂອງພິກຂຸ ບໍ່ໄດ້ເປັນຄຳວິນິດໄສວ່າ ຄາລາວາດຄວນກິນ ຫຼື ບໍ່ກິນຊີ້ນສັດ ແລະ ພຸດທະສາສະໜາແຕ່ລະສາຍ ມີແນວທາງເລື່ອງມັງສະວິລັດຕ່າງກັນ

1

ຂ່າວລືທີ່ໝໍຊີວົກນຳມາຖາມ ອຸດທິດສະກະຕັງ ປະຕິດຈະກຳມັງ

ໝໍຊີວົກໄດ້ຍິນວ່າ ມີການຂ້າສັດເຈາະຈົງເພື່ອພະພຸດທະເຈົ້າ ແລະ ພະອົງຮູ້ຢູ່ ກໍຍັງບໍລິໂພກ ຈຶ່ງທູນຖາມວ່າ ຄຳນີ້ຈິງ ຫຼື ກ່າວຕູ່ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຜູ້ທີ່ເວົ້າເຊັ່ນນັ້ນ ກ່າວຕູ່ພະອົງດ້ວຍຄຳທີ່ບໍ່ຈິງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວລືກ່ຽວກັບໃຜ ໃຫ້ເຮັດແບບໝໍຊີວົກ ຄືໄປຖາມຈາກແຫຼ່ງໂດຍກົງຢ່າງສຸພາບ ກ່ອນຈະເຊື່ອ ຫຼື ສົ່ງຕໍ່
2

ກໍລະນີ 3 ຢ່າງທີ່ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກ ທິດຖັງ ສຸຕັງ ປະລິສັງກິຕັງ

ຊີ້ນທີ່ພິກຂຸໄດ້ເຫັນ ໄດ້ຍິນ ຫຼື ສົງໄສວ່າ ເຂົາຂ້າເຈາະຈົງເພື່ອຕົນ ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກ ຫຼັກນີ້ເຮັດໃຫ້ພິກຂຸບໍ່ເປັນເຫດໂດຍກົງໃຫ້ມີການຂ້າສັດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຫຼັກການທີ່ໃຊ້ໄດ້ກວ້າງໆ ຄືບໍ່ຂໍ ຫຼື ສັ່ງໃຫ້ໃຜເຮັດສິ່ງທີ່ບຽດບຽນເພື່ອເຮົາ ແລະ ບໍ່ແກ້ງເຮັດເປັນບໍ່ຮູ້ ເມື່ອຮູ້ຢູ່ແລ້ວ
3

ກໍລະນີ 3 ຢ່າງທີ່ບໍລິໂພກໄດ້ ອະທິດຖັງ ອະສຸຕັງ ອະປະລິສັງກິຕັງ

ຊີ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນ ບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສົງໄສວ່າ ເຂົາຂ້າເຈາະຈົງເພື່ອຕົນ ພິກຂຸບໍລິໂພກໄດ້ ເພາະພິກຂຸດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ຜູ້ອື່ນຖວາຍ ບໍ່ໄດ້ເລືອກ ຫຼື ສັ່ງອາຫານເອງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເຂົ້າໃຈບໍລິບົດຂອງພະພິກຂຸ ທີ່ຕ້ອງຮັບສິ່ງທີ່ເຂົາຖວາຍ ບໍ່ຕັດສິນພະທີ່ສັນຕາມທີ່ໄດ້ຮັບ ແລະ ບໍ່ໃຊ້ກົດຂອງພະ ມາເປັນຂໍ້ອ້າງແທນການຄິດເອງຂອງຄາລາວາດ
4

ຮັບບິນທະບາດດ້ວຍໃຈທີ່ແຜ່ເມດຕາ ເມດຕາສະຫະຄະເຕນະ ເຈຕະສາ

ພິກຂຸອາໄສໝູ່ບ້ານຢູ່ ແຜ່ເມດຕາໄປທຸກທິດ ເມື່ອຄະຫະບໍດີ ຫຼື ລູກຄະຫະບໍດີ ນິມົນໄປສັນໃນມື້ຕໍ່ມາ ພິກຂຸຮັບນິມົນດ້ວຍໃຈເຊັ່ນນັ້ນ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ພິກຂຸນັ້ນບໍ່ໄດ້ຄິດບຽດບຽນຕົນ ຜູ້ອື່ນ ຫຼື ທັງສອງຝ່າຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນກິນເຂົ້າ ໃຫ້ລະນຶກເຖິງຄົນທີ່ປູກ ຂົນສົ່ງ ແລະ ປຸງແຕ່ງອາຫານ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາດີ ສັກໜຶ່ງລົມຫາຍໃຈ
5

ສັນໂດຍບໍ່ຕິດໃຈ ອະຄະທິໂຕ ອະມຸດສິໂຕ ອະນັດຊາປັນໂນ

ພິກຂຸນັ້ນບໍ່ຄິດວ່າ ດີແທ້ໜໍທີ່ຄະຫະບໍດີລ້ຽງເຮົາດ້ວຍອາຫານປະນີດ ຂໍໃຫ້ລ້ຽງແບບນີ້ອີກ ແຕ່ສັນໂດຍບໍ່ກຳໜັດ ບໍ່ໝົກມຸ່ນ ບໍ່ຕິດໃຈ ເຫັນໂທດ ແລະ ມີປັນຍາເປັນເຄື່ອງສະຫຼັດອອກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາກິນຂອງແຊບ ສັງເກດຄວາມຄິດ "ຢາກໄດ້ອີກ" ທີ່ຕາມມາ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ມັນຜ່ານໄປ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຮັດຕາມ
6

ອາຫານທີ່ບໍ່ມີໂທດ ອະນະວັດຊັງ ອາຫາລັງ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຖາມວ່າ ພິກຂຸທີ່ຮັບອາຫານດ້ວຍໃຈເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈບຽດບຽນໃຜ ສັນອາຫານທີ່ບໍ່ມີໂທດ ບໍ່ແມ່ນບໍ ໝໍຊີວົກທູນຮັບວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມບໍ່ມີໂທດຂຶ້ນຢູ່ກັບທັງທີ່ມາຂອງສິ່ງທີ່ເຮົາຮັບ ແລະ ໃຈຂອງເຮົາໃນຂະນະທີ່ຮັບ ເບິ່ງແຍງທັງສອງດ້ານເທົ່າທີ່ເຮັດໄດ້
7

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຢູ່ດ້ວຍເມດຕາ ພົມມາ ເມດຕາວິຫາລີ

ໝໍຊີວົກທູນວ່າ ໄດ້ຍິນມາວ່າ ພົມຢູ່ດ້ວຍເມດຕາ ແລະ ໄດ້ເຫັນປະຈັກວ່າ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຢູ່ດ້ວຍເມດຕາ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ລາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ ທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມພະຍາບາດນັ້ນ ຕະຖາຄົດລະໄດ້ເດັດຂາດແລ້ວ ຖ້າໝໍຊີວົກໝາຍຄວາມຢ່າງນັ້ນ ກໍຊົງຍອມຮັບ ແລະ ຕັດທຳນອງດຽວກັນເຖິງກະລຸນາ ມຸທິຕາ ອຸເບກຂາ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມດຕາທີ່ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກການພະຍາຍາມໃຈດີຢ່າງດຽວ ແຕ່ມາຈາກການຄ່ອຍໆຫຼຸດຄວາມໂລບ ຄວາມໂກດ ແລະ ຄວາມຫຼົງໃນໃຈ
8

ຂ້າສັດເພື່ອຖວາຍ ສ້າງບາບ 5 ສະຖານ ປັນຈະຫິ ຖາເນຫິ ພະຫຸງ ອະປຸນຍັງ ປະສະວະຕິ

ຜູ້ທີ່ຂ້າສັດເຈາະຈົງຖວາຍຕະຖາຄົດ ຫຼື ສາວົກ ສ້າງບາບຫຼາຍດ້ວຍເຫດ 5 ປະການ ຄື 1. ສັ່ງໃຫ້ໄປນຳສັດນັ້ນມາ 2. ສັດຖືກລາກຄໍມາ ເສວຍທຸກໂທມະນັດ 3. ສັ່ງໃຫ້ຂ້າ 4. ສັດຖືກຂ້າ ເສວຍທຸກໂທມະນັດ 5. ຖວາຍສິ່ງທີ່ບໍ່ສົມຄວນແກ່ຕະຖາຄົດ ຫຼື ສາວົກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ບຸນບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການທຳຮ້າຍຊີວິດອື່ນ ເມື່ອຈະເຮັດບຸນ ຫຼື ຈັດງານລ້ຽງພະ ໃຫ້ເລືອກວິທີທີ່ບໍ່ຕ້ອງມີການຂ້າເຈາະຈົງເພື່ອງານນັ້ນ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ສິ່ງທີ່ພະສູດນີ້ເນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນ ຄືເຈຕະນາ ແລະ ການບໍ່ບຽດບຽນ ພິກຂຸບໍ່ຄວນເປັນເຫດໃຫ້ມີການຂ້າເພື່ອຕົນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈຂ້າສັດເພື່ອເຮັດບຸນ ກໍບໍ່ໄດ້ບຸນ ແຕ່ກັບສ້າງບາບຫຼາຍຊັ້ນ ຂໍ້ນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄົນທີ່ຄິດຈະເຮັດບຸນ ດ້ວຍວິທີທີ່ທຳຮ້າຍຊີວິດອື່ນ

ອີກດ້ານໜຶ່ງ ຄືທ່າທີຕໍ່ອາຫານ ພິກຂຸໃນພະສູດສັນອາຫານດີ ໂດຍບໍ່ຄິດຢາກໄດ້ອີກ ເຫັນໂທດ ແລະ ຮູ້ທາງອອກ ຄາລາວາດກໍຝຶກໄດ້ ດ້ວຍການກິນຢ່າງຮູ້ຕົວ ບໍ່ຕິດໃຈລົດຊາດຈົນກາຍເປັນຄວາມຢາກ

ເລື່ອງການເລືອກກິນຊີ້ນສັດ ຫຼື ກິນມັງສະວິລັດ ເປັນການຕັດສິນໃຈຂອງແຕ່ລະຄົນ ບາງສາຍຂອງພຸດທະສາສະໜາ ຖືມັງສະວິລັດເປັນແນວປະຕິບັດ ບາງສາຍບໍ່ໄດ້ກຳນົດ ພະສູດນີ້ບໍ່ຄວນຖືກໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືຕັດສິນຜູ້ອື່ນ ທັງສອງທາງ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ