ကိမတ္ထိယသုတ်: သီလ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း
အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

ကိမတ္ထိယသုတ်: သီလ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း

ကိမတ္ထိယသုတ္တံ

ရှင်အာနန္ဒာက သီလ၏ အကျိုးမှာ အဘယ်နည်းဟု လျှောက်ထားသောအခါ ဘုရားရှင်သည် အဆင့်ဆင့် ဖြေကြားတော်မူသည်။ သီလသည် နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်းကို ပေးပြီး ထို့နောက် ပါမောဇ္ဇ၊ ပီတိ၊ ပဿဒ္ဓိ၊ သုခ၊ သမာဓိ၊ ဖြစ်ရှိသည့်အတိုင်း သိမြင်ခြင်း၊ ငြီးငွေ့၍ ရာဂကင်းခြင်းမှသည် လွတ်မြောက်ခြင်းအထိ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

8 ချက်

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ဒသကနိပါတ် အာနိသံသဝဂ်ရှိ ကိမတ္ထိယသုတ်တွင် ရှင်အာနန္ဒာသည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဘုရားရှင်အား ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလ၏ အကျိုးမှာ အဘယ်နည်း၊ အာနိသင်မှာ အဘယ်နည်းဟု လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်း (အဝိပ္ပဋိသာရ) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက အဆင့်ဆင့် ဆက်လက် လျှောက်ထားပြီး အဝိပ္ပဋိသာရမှ ပါမောဇ္ဇ၊ ပါမောဇ္ဇမှ ပီတိ၊ ပီတိမှ ပဿဒ္ဓိ၊ ပဿဒ္ဓိမှ သုခ၊ သုခမှ သမာဓိ၊ သမာဓိမှ ယထာဘူတဉာဏဒဿန၊ ယထာဘူတဉာဏဒဿနမှ နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂ၊ နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂမှ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန ဟူ၍ အစဉ်ကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိသည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလသည် အဆင့်ဆင့် အရဟတ္တသို့ ရောက်စေသည်ဟု အကျဉ်းချုပ် မိန့်တော်မူသည်။

ဧကာဒသကနိပါတ်တွင် အကြောင်းအရာတူသော ကိမတ္ထိယသုတ်နောက်တစ်ခု ရှိပြီး နိဗ္ဗိဒါနှင့် ဝိရာဂကို အဆင့်နှစ်ခုအဖြစ် ခွဲထားခြင်းသာ ကွာခြားသည်။ ထို့ကြောင့် အစဉ်သည် တစ်ဆင့် ပိုရှည်သည်။

တူညီသောဝဂ်ရှိ နောက်ထပ်သုတ်များသည် ဆက်လက်ရှင်းလင်းသည်။ စေတနာသုတ်က အဆင့်တစ်ခုစီသည် သဘာဝအတိုင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာရန် ရည်ရွယ်၍ ဆုတောင်းရန် မလိုကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သီလသုတ်က သီလပျက်ပါက နောက်အဆင့်များမှာလည်း အကြောင်းမရှိတော့ကြောင်း၊ အကိုင်းအရွက် ပျက်စီးသော သစ်ပင်တွင် အခေါက်၊ အထဲအလွှာနှင့် အနှစ်သားများလည်း မပြည့်စုံသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း ဥပမာပေးသည်။

  1. 1

    သီလသည် နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်းကို ပေးသည် ကုသလာနိ သီလာနိ အဝိပ္ပဋိသာရတ္ထာနိ

    ဘုရားရှင်၏ ပထမဖြေချက်မှာ ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလ၏ အကျိုးနှင့် အာနိသင်မှာ အဝိပ္ပဋိသာရ ဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အမှားမပြုသူသည် ကြောက်ရွံ့သံသယဖြစ်စရာ သို့မဟုတ် နောက်မှ နောင်တရစရာ ဘာမျှ မရှိပေ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အိပ်ရာမဝင်မီ ယနေ့ကို အတိုချုပ် ပြန်လည်ဆန်းစစ်ပါ။ စိတ်မသက်သာစေသော စကား သို့မဟုတ် လုပ်ရပ် ရှိသလားဟု ကြည့်ပါ။ ရှိပါက မနက်ဖြန် ပြုပြင်ပါ။ မရှိပါက ထိုစိတ်ပေါ့ပါးမှုကို သတိပြုထားပါ။

  2. 2

    စိတ်ထဲ ကျန်ရစ်သောကိစ္စ မရှိသော စိတ်သည် ရွှင်လန်းသည် ပါမောဇ္ဇံ ပီတိ

    အဝိပ္ပဋိသာရသည် ပါမောဇ္ဇကို ပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ စိတ်ရွှင်လန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပါမောဇ္ဇသည် ပီတိကို ပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ စိတ်ပြည့်ဝခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ချမ်းသာမှုမျိုးသည် ပြင်ပအရာမှ မလာဘဲ မိမိသည် သန့်ရှင်းစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်သည်ကို သိခြင်းမှ လာသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တိတ်တဆိတ် ကောင်းမှုပြုသောအခါ ဥပမာ ပိုရသည့် ပြန်အမ်းငွေကို ပြန်အပ်သောအခါ နောက်မှ လိုက်လာသော စိတ်ပြည့်ဝမှု အသေးလေးကို ရပ်၍ သတိပြုပါ။ ထိုအရာသည် သုတ်ပါ ပါမောဇ္ဇဖြစ်သည်။

  3. 3

    ပီတိမှ ငြိမ်သက်မှုနှင့် သမာဓိသို့ ပဿဒ္ဓိ သုခံ သမာဓိ

    ပီတိသည် ပဿဒ္ဓိကို ပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်နှင့်စိတ် ငြိမ်းအေးခြင်းဖြစ်သည်။ ပဿဒ္ဓိသည် သုခကို ပေးပြီး သုခသည် သမာဓိကို ပေးသည်။ ချမ်းသာသော စိတ်သည် အတင်းအကျပ် မလုပ်ဘဲ သူ့အလိုလို တည်ငြိမ်လာသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တရားထိုင်၍ စိတ်မငြိမ်ပါက အတင်းအကျပ် ငြိမ်စေရန် မလုပ်ပါနှင့်။ ဦးစွာ မိမိပြုခဲ့သော ကောင်းမှုကို သတိရ၍ စိတ်ကို ပြည့်စေပြီးမှ အသက်ရှူခြင်းကို ပြန်ကြည့်ပါ။

  4. 4

    သမာဓိက ဖြစ်ရှိသည့်အတိုင်း သိမြင်စေသည် ယထာဘူတဉာဏဒဿနံ

    သမာဓိသည် ယထာဘူတဉာဏဒဿနကို အကျိုးအဖြစ် ရရှိစေသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အမှန်အတိုင်း သိမြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအစဉ်ရှိ သမာဓိသည် သူ့ကိုယ်သူ ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ဘဲ အရာများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်စေရန် အခြေခံဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်ငြိမ်သက်သည့်အချိန်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ပြဿနာကို ပြန်ကြည့်ပါ။ စိတ်ပူနေစဉ်က မမြင်ခဲ့သော ထောင့်ကို မြင်ရလေ့ရှိသည်။

  5. 5

    ငြီးငွေ့ခြင်း၊ ရာဂကင်းခြင်း၊ ထို့နောက် လွတ်မြောက်ခြင်း နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂေါ

    ယထာဘူတဉာဏဒဿနသည် နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂကို ပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ငြီးငွေ့၍ စွဲလမ်းမှု ကင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂသည် ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနကို ပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ လွတ်မြောက်ခြင်းကို သိမြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဧကာဒသကနိပါတ်ပါ သုတ်တွင် နိဗ္ဗိဒါနှင့် ဝိရာဂကို အဆင့်နှစ်ခုအဖြစ် ခွဲထားသည်။ ဤနေရာရှိ နိဗ္ဗိဒါသည် ဘဝကို ငြီးငွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားကို မြင်သောအခါ ဝါသနာမှုန်မှိုင်း ကင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ယခင်က လိုက်ရှာခဲ့သည့်အရာသည် တကယ်ချမ်းသာမပေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်သောအခါ ထိုအရာကို ညင်သာစွာ ချထားလိုက်ပါ။ မုန်းရန်မလိုဘဲ ထပ်၍ မဆွဲကိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

  6. 6

    သီလသည် အဆင့်ဆင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ခေါ်ဆောင်သည် အနုပုဗ္ဗေန

    ဘုရားရှင်က ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလသည် အဆင့်ဆင့် အရဟတ္တသို့ ရောက်စေသည်ဟု အကျဉ်းချုပ် မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သီလသည် တားမြစ်စည်းမျဉ်းသက်သက် မဟုတ်ဘဲ လမ်းစဉ်တစ်ခုလုံး၏ ပထမအဆင့် လှေကားထစ်ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကျင့်ကြံမှု မတိုးတက်ဟု ခံစားရပါက ပထမအဆင့်ကို ပြန်စစ်ပါ။ ငါးပါးသီလ ငါးချက်သည် ကောင်းမွန်စွာ သန့်ရှင်းနေသေးလားဟု ကြည့်ပါ။

  7. 7

    အဆင့်တစ်ခုစီသည် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်သည် န စေတနာယ ကရဏီယံ

    နောက်ဆက်တွဲ စေတနာသုတ်တွင် သီလရှိသူသည် “ငါ့အတွက် နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ရည်ရွယ်စေတနာထားရန် မလိုကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည်။ ထိုအရာသည် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်အဆင့်များလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ တရားသည် တရားသို့ စီးဆင်း၍ တရားကို ပြည့်စုံစေပြီး ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရန်ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ငြိမ်သက်မှု သို့မဟုတ် ချမ်းသာမှုကို တိုက်ရိုက် လိုက်ရှာခြင်းကို ရပ်ပါ။ အကြောင်းဖြစ်သည့် မိမိလုပ်ရပ်ကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ပြီး အကျိုးကို သူ့အချိန်နှင့်သူ ဖြစ်ပေါ်စေပါ။

  8. 8

    သီလပျက်ခြင်းသည် အကိုင်းအရွက်ပျက်သော သစ်ပင်ကဲ့သို့ သီလသုတ္တံ

    သီလသုတ်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ဒုဿီလသည် နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်း၏ အကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အခြားအဆင့်များလည်း အကြောင်းမရှိတော့ဘဲ လိုက်၍ ပြတ်တောက်သွားသည်။ အကိုင်းနှင့် အရွက် ပျက်စီးသော သစ်ပင်တွင် အခေါက်၊ အထဲအလွှာနှင့် အနှစ်သားများလည်း ပြည့်စုံစွာ မကြီးထွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အကိုင်းအရွက် ပြည့်စုံသော သစ်ပင်တွင်မူ အခြားအပိုင်းများလည်း လိုက်၍ ပြည့်စုံသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    သေးငယ်သော သီလပျက်ခြင်းကို ဘာမျှ မသက်ရောက်ဟု မမြင်ပါနှင့်။ ၎င်းသည် ရောဂါရှိသော အကိုင်းအရွက်ကဲ့သို့ နောင်နေ့ရက်တွင် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပညာအထိ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ရောက်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤသုတ်သည် သီလကို ဘာကြောင့် စောင့်ထိန်းရသနည်းဟု လူအများ သံသယရှိသည့် မေးခွန်းကို ဖြေသည်။ ပထမအဖြေသည် နတ်ပြည် သို့မဟုတ် မမြင်ရသော ကုသိုလ် မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ခံစားရနိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ည စိတ်ထဲ ကျန်ရစ်သည့်ကိစ္စ မရှိဘဲ အိပ်ပျော်နိုင်ခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားမည်ကို မကြောက်ရခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဤအစဉ်က တရားထိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နေ့စဉ်ဘဝတွင် လိမ်ညာနေသူ သို့မဟုတ် အခြားသူကို ညှဉ်းဆဲနေသူသည် ဘာကြောင့် ငြိမ်သက်ရန် ခက်ခဲတတ်သည်ကိုလည်း ရှင်းပြသည်။ ကျန်နေသော အပြစ်ရှိသည့်ခံစားချက်က ပါမောဇ္ဇနှင့် ပီတိ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ်မှ ဖြေရှင်းခြင်းမှာ သီလကို ဦးစွာ စင်ကြယ်စေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဆိုလိုသော နောင်တပူပန်မှု မရှိခြင်းသည် အပြစ်ရှိသည့်ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ် အပြစ်ရှိခံစားရမည့်အရာကို မလုပ်ခဲ့ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်က အမှားလုပ်မိခဲ့ပါက ဝန်ခံခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် စိတ်ကို အသစ်ပြန်ဖြစ်ခြင်းတို့က စိတ်ကို ပေါ့ပါးစေပြန်နိုင်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဂေါပါလကသုတ်: တိရစ္ဆာန်အုပ်ကို ကြီးပွားစေသော နွားကျောင်းသား

ဂေါပါလကသုတ္တံ

နွားကျောင်းသားသည် နွားကို မသိ၊ ယင်ဥကို မခွာ၊ ဒဏ်ရာကို မဖုံး၊ ရေချိုးဆိပ်ကို မသိ၊ နို့ကို ကုန်အောင် ညှစ်လျှင် န…

ပဝါရဏာထက်ကျော်၍ တောင်းခြင်း: “ဝမ်းသာစွာပေးမည်” ဟူသောစကားကို ပေးသူ ဒုက္ခရောက်သည်အထိ သုံးသောအခါ

အညာတကံ ဂဟပတိံ ဝါ ဂဟပတာနိံ ဝါ စီဝရံ ဝိညာပေယျ

သူဌေးသားတစ်ဦးသည် မည်သည့်အရာကို လှူဒါန်းရမည်နည်း ပြောပါဟု ပဝါရဏာပြုခဲ့ရာ ဝတ်ထားသော အဝတ်ကိုပင် တောင်းခံရသဖြင့် အ…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ