ကူဋဒန္တသုတ်: လူတို့ ဝမ်းစာပြည့်စုံမှ နိုင်ငံငြိမ်းချမ်းသည်
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ကူဋဒန္တသုတ်: လူတို့ ဝမ်းစာပြည့်စုံမှ နိုင်ငံငြိမ်းချမ်းသည်

ကူဋဒန္တသုတ္တံ

ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် ခိုးသားများကို နှိမ်နင်းမည့်အစား ပုရောဟိတ်က ဘုရင်အား လယ်သမားများကို မျိုးစေ့၊ ကုန်သည်များကို အရင်းအနှီးနှင့် အစိုးရဝန်ထမ်းများကို လစာပေးရန် အကြံပေးသည် — အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယဇ်သည် သတ္တဝါကို လုံးဝမသတ်ရပါ။

5 ချက်

ဒီဃနိကာယ် ကူဋဒန္တသုတ်တွင် ကူဋဒန္တဗြာဟ္မဏသည် ယဇ်ကြီးပူဇော်ရန် ပြင်ဆင်ကာ နွား၊ ဆိတ်နှင့် သိုးတို့ကို အမျိုးအစားတစ်ခုလျှင် ရာနှင့်ချီ တုပ်နှောင်၍ သတ်ရန် ထားရှိပြီး ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို မြတ်စွာဘုရားထံ လာရောက်လျှောက်ထားမေးမြန်းသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်ကာလက မဟာဝိဇိတမင်း၏ ဝတ္ထုကို ဟောပြတော်မူသည်။ ထိုမင်းသည် မဟာယဇ်ကို ပူဇော်လိုသည်။ ပုရောဟိတ်က တိုင်းပြည်တွင် ခိုးသားဓားပြများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း၊ ဘုရင်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခြင်းဖြင့် နှိမ်နင်းလျှင် အားလုံးကို မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ ကျန်သူများက ဆက်လက် ညှဉ်းဆဲကြမည်ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ မှန်ကန်သောနည်းမှာ ဘုရင်သည် လယ်လုပ်သူများနှင့် နွားကျောင်းသူများကို မျိုးစေ့နှင့် စားနပ်ရိက္ခာ ပေးရန်၊ ကုန်သွယ်သူများကို အရင်းအနှီးပေးရန်၊ အစိုးရဝန်ထမ်းများကို စားနပ်ရိက္ခာနှင့် လစာပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ပြည်သူတို့သည် အလုပ်ကို စိတ်ပါလက်ပါ လုပ်ကြပြီး တိုင်းပြည် ချမ်းသာကြွယ်ဝကာ ခိုးသားမရှိတော့ဘဲ လူတို့သည် အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ထားနိုင်ကြသည်။

ထို့နောက် ဘုရင်ပြုသော ယဇ်တွင် သတ္တဝါမသတ်၊ သစ်ပင်မခုတ်ဘဲ ထောပတ်၊ ဆီ၊ ဒိန်ချဉ်၊ ပျားရည်နှင့် ကြံသကာတို့ကိုသာ သုံးသည်။ နာယူပြီးသောအခါ ကူဋဒန္တဗြာဟ္မဏသည် သတ္တဝါအားလုံးကို လွှတ်ပေးပြီး ဥပါသကာအဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖော်ပြသည်။

  1. 1

    ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် ခိုးသားများကို နှိမ်နင်းခြင်းသည် ရေရှည်အကျိုးမရှိ န ခေါ ပနေတဿ ဒသျုခီလဿ ဧဝံ သမ္မာသမုဂ္ဃါတော ဟောတိ

    ပုရောဟိတ်က ခိုးသားကို သတ်ခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း၊ ဒဏ်ရိုက်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခြင်းသည် တိုင်းပြည်၏ ဆူးကို မှန်ကန်စွာ နုတ်ထုတ်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ ကျန်သူများက ဆက်လက်ညှဉ်းဆဲကြမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဟု လျှောက်ထားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် မိသားစုတွင် ပြစ်ဒဏ်ပေးပြီးသော်လည်း ပြဿနာဟောင်း ထပ်ဖြစ်နေလျှင် လူတို့ကို ထိုသို့ပြုရအောင် ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းကို ရှာကြည့်ပါ။

  2. 2

    မျိုးစေ့၊ အရင်းအနှီးနှင့် လစာကို လုံလောက်စွာပေးခြင်း ဗီဇဘတ္တံ ပါဘတံ ဘတ္တဝေတနံ

    လယ်လုပ်သူနှင့် တိရစ္ဆာန်မွေးသူများကို မျိုးစေ့နှင့် စားနပ်ရိက္ခာ ပေးရန်၊ ကုန်သွယ်သူများကို အရင်းအနှီးပေးရန်၊ အစိုးရဝန်ထမ်းများကို စားနပ်ရိက္ခာနှင့် လစာပေးရန် ဖြစ်သည်။ လူတို့တွင် စီးပွားရှာလမ်းရှိ၍ အလုပ်ကို စိတ်ပါလက်ပါလုပ်လျှင် တိုင်းပြည် ချမ်းသာကြွယ်ဝကာ ခိုးသားမရှိဘဲ လူတို့သည် အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ထားနိုင်ကြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိတာဝန်ယူရသူများ၏ ဝင်ငွေ လုံလောက်၍ တရားမျှတစေရန် စောင့်ရှောက်သော ခေါင်းဆောင်သည် ပြဿနာမဖြစ်မီ ကာကွယ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ပြဿနာဖြစ်မှ လိုက်ပြင်ရန် မစောင့်ပါ။

  3. 3

    သတ်ဖြတ်ခြင်းမပါသော ယဇ် နေဝ ဂါဝေါ ဟညိံသု

    မဟာဝိဇိတမင်း၏ ယဇ်တွင် နွား၊ ဆိတ်၊ သိုး၊ ကြက်နှင့် ဝက်တို့ကို မသတ်၊ ယဇ်တိုင်အတွက် သစ်ပင်ကို မခုတ်၊ အလုပ်သမားများကို ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် အတင်းမခိုင်းစေဘဲ ထောပတ်၊ ဆီ၊ ဒိန်ချဉ်၊ ပျားရည်နှင့် ကြံသကာတို့ကိုသာ သုံးသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကုသိုလ်ပွဲ သို့မဟုတ် စားသောက်ပွဲ ပြုလုပ်သောအခါ ဤပွဲကြောင့် မည်သူ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာမှ ဆင်းရဲရသလား ဟု မေးကြည့်ပါ — တိရစ္ဆာန်၊ အလုပ်သမားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တို့ ပါဝင်သည်။

  4. 4

    ပိုမိုမြတ်သော ယဇ် — ဒါနအမြဲပေးခြင်း၊ သံဃာအတွက် ကျောင်း၊ သရဏဂုံနှင့် သီလ နိစ္စဒါနံ အနုကုလယညံ

    ထိုထက် အကျိုးများသော ယဇ်မှာ သီလရှိသူများကို အမြဲပေးလှူသော ဒါန၊ သံဃာတော်များအတွက် ဝိဟာရ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခြင်း၊ သရဏဂုံတည်ခြင်းနှင့် ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် ငါးပါးသီလ ခံယူစောင့်ထိန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဆက်လက်ပြုနေခြင်းသည် ကြီးကျယ်ခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်။ လတိုင်း အသေးစားလှူဒါန်းခြင်းသည် တစ်ကြိမ်တည်း ကြီးကျယ်စွာ ပြုသောပွဲထက် ပိုအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဝေလာမသုတ်: ကုသိုလ်၏ အဆင့်အတန်း စာမျက်နှာနှင့် တွဲဖတ်ပါ။

  5. 5

    အမြင့်ဆုံးယဇ် — အာသဝကုန်ခန်းသည်အထိ မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမပျိုးထောင်ခြင်း အာသဝါနံ ခယဉာဏံ

    အကျိုးအများဆုံးသော ယဇ်မှာ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း၊ သီလစောင့်ထိန်းခြင်း၊ သမာဓိပွားများ၍ ဈာန်ရခြင်းနှင့် အာသဝကုန်ခန်းသည်အထိ ဉာဏ်ကို ထင်ရှားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဤအချက်သည် ခြုံငုံနားလည်စေရန်သာ ဖြစ်သည် — လူတစ်ဦး ပူဇော်နိုင်သော အတန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာမှာ ကပ်လှူသော ပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ မိမိစိတ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤသုတ်သည် နိုင်ငံမှစ၍ အဖွဲ့အစည်းနှင့် မိသားစုအထိ အဆင့်တိုင်းတွင် အသုံးချနိုင်သော စီမံအုပ်ချုပ်ရေးမူ ဖြစ်သည်။ အပြုအမူဆိုင်ရာ ပြဿနာများစွာကို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရုံဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်ပါ။ အကြောင်းရင်းကို ဖြေရှင်းရမည် — ဆိုလိုသည်မှာ လူတို့အား ရိုးသားစွာ ဝမ်းစာရှာဖွေနိုင်သော လမ်းကို အမှန်တကယ် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ကုသိုလ်ပြုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍လည်း သွန်သင်သည် — ကောင်းသောကုသိုလ်သည် ညှဉ်းဆဲခြင်း မပါဝင်ရ။ ကုသိုလ်ကြီးကြီးမားမား ပြုသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦး သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာ ဆင်းရဲစေလျှင် ထိုအရာသည် ကုသိုလ်ဖြစ်နေသေးသလားဟု ပြန်လည်စဉ်းစားပါ။ ရာဇဓမ္မဆယ်ပါး စာမျက်နှာနှင့် တွဲဖတ်ပါ။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

အပြစ်ရှာရန် အတင်းကျွေးခြင်း: ထောင်ချောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကြင်နာမှု

ဇာနံ အာသာဒနာပေက္ခေါ

ရဟန်းတစ်ပါးသည် အဖော်ရဟန်း၏ သတိပေးမှုကို ခံရသဖြင့် ရန်ငြိုးထားခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဘုဉ်းပေးဝပြီး ပဝါရဏာ ပြုပြီးသေ…

မိဂဇာလသုတ်: တစ်ယောက်တည်း နေခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်

မိဂဇာလသုတ္တံ

ရူပါရုံ၊ သဒ္ဒါရုံ၊ ဂန္ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံနှင့် အတွေးတို့ကို ရွှင်လန်းမြူးထူးနေသေးသူသည် တောထဲတွင် နေသေ…

တေမိယဇာတ်: မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေရန် တင်းကျပ်စွာ အဓိဋ္ဌာန်ခြင်း

တေမိယဇာတကံ

တေမိယမင်းသားသည် လူကို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရသော ဘုရင်ဖြစ်ရမည်ကို မလိုလားသဖြင့် အသံပျောက်သူနှင့် ခြေလက်မသန်သူကဲ့သို့ ဟန…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ