မိဂဇာလသုတ်: တစ်ယောက်တည်း နေခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်

“တစ်ယောက်တည်းနေချင်တယ်” ဟု ပြောသောအခါ တကယ်တမ်း လူများနှင့် ဝေးလိုသလား၊ သို့မဟုတ် စိတ်သည် အရာအမျိုးမျိုးကို လိုက်ပြေးခြင်းကို ရပ်စေချင်သလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။

ဤအဆင့်ကို သေးငယ်သောကိစ္စတွင် စောင့်ကြည့်ပါ — ဥပမာ လျှော့ဈေးပစ္စည်းကိုမြင်၍ ကြိုက်ကာ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းပြီး အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်ခြင်း။ ချီးမွမ်းသည့်အဆင့်တွင်ပင် သိလျှင် တွယ်တာသည့်အဆင့်ထက် ရပ်ရန် ပိုလွယ်သည်။

အားလပ်ရက်ယူ၍ တိတ်ဆိတ်သည့်နေရာသို့ သွားသော်လည်း အလုပ်ကိစ္စနှင့် လူမှုကွန်ရက်ကို တစ်နေ့လုံး စစ်ဆေးနေလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် စိတ်ကို အနားမပေးပါ။ ဖုန်းကို တကယ်ချထားမည့် အချိန်ကာလကို သတ်မှတ်ကြည့်ပါ။

ကြိုက်သောအရာကို မြင်သောအခါ “လှတယ်နော်” ဟု သိလိုက်ပြီး ဖြတ်သွားပါစေ။ ချီးမွမ်းစကားနှင့် ဆက်တွဲစဉ်းစားမှုကို စိတ်ထဲတွင် မထပ်ပေါင်းပါနှင့်။ ၎င်းသည် တဏှာကို လောင်စာမပေးရန် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပွဲလမ်းသဘင်၊ အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် လူစည်ကားသော ရထားပေါ်တွင်ပင် အသက်ရှူမှုကို သိခြင်းဖြင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ စိတ်ကို အသံတိုင်း၊ ပုံရိပ်တိုင်းတွင် မချည်နှောင်စေပါနှင့်။

တစ်စုံတစ်ရာအတွက် နှမြောသည့်အခါ သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်သည့်အခါ ယင်းမတိုင်မီ ထိုအရာကို မည်မျှ ရွှင်လန်းမြူးထူးခဲ့သည်ကို ပြန်ကြည့်ပါ။ စိတ်ပျက်မှုသည် စုဆောင်းထားသော ရွှင်လန်းမြူးထူးမှုနှင့် အချိုးတူ ကြီးလေ့ရှိသည်။

ဓမ္မသဘောတရားများစွာ သိရန် မလိုပါ။ စိတ်ထဲထိသည့် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း — ဥပမာ “ရွှင်လန်းမြူးထူးမှုဖြစ်လျှင် ဒုက္ခဖြစ်သည်” ကို ရွေးပြီး တစ်ပတ်လုံး နေ့စဉ်ဘဝတွင် စောင့်ကြည့်ပါ။