ပုဂ္ဂလပညတ်: လူများကို လူနာသုံးမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း
ဂိလာနူပမာ ပုဂ္ဂလာလူနာအချို့သည် ဆေးရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ မပျောက်ပါ။ အချို့မှာ ကိုယ်တိုင် ပျောက်ကင်းနိုင်သည်။ အချို့မှာ သင့်လျော…
မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ္တံ
ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်သော ဓာတ်လေးပါးသက်သက်အဖြစ် ရှုမြင်ရန် သွန်သင်ပြီး ဆဲဆိုခံရသောအခါ၊ ချိတ်ဆက်စော်ကားခံရသောအခါ သို့မဟုတ် နှိပ်စက်ခံရသောအခါ စိတ်က ပြန်၍ ဆိုးဝါးစွာ မကြံစည်စေဘဲ ဤရှုမြင်ပုံဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် ဟောကြားသည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ်တွင် တရားဟောသူမှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာ ဖြစ်သည်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာက ကုန်းပေါ်သွားလာသော သတ္တဝါအားလုံး၏ ခြေရာသည် ဆင်ခြေရာထဲသို့ ပေါင်းဝင်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမူကား ဆင်ခြေရာသည် အကြီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဟူသော ဥပမာဖြင့် စတင်သည်။ ကုသိုလ်တရားအားလုံးသည်လည်း သစ္စာလေးပါးထဲသို့ ပေါင်းဝင်ကြသည်။
ထို့နောက် ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို ရုပ်အထိ ရှင်းပြပြီး ရုပ်ကို အတွင်းကိုယ်နှင့် အပြင်ရှိ ပထဝီ၊ အာပေါ၊ တေဇော၊ ဝါယောဓာတ်များအဖြစ် ခွဲခြားသည်။ ဓာတ်တစ်ခုချင်းစီကို ပညာဖြင့် “ထိုအရာသည် ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်၊ ငါသည် ထိုအရာမဟုတ်၊ ထိုအရာသည် ငါ၏ အတ္တမဟုတ်” ဟု မြင်စေသည်။ အပြင်ရှိ ကြီးမားလှသော ဓာတ်များပင် မမြဲကြောင်း ထင်ရှားသည်၊ အချိန်တိုသာ တည်တံ့သည့် ဤကိုယ်ခန္ဓာလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးချနိုင်သည့်အချက်မှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ဤနားလည်မှုကို အခြားသူများ ဆဲဆိုသောအခါ၊ အပြစ်တင်သောအခါ၊ စော်ကားသောအခါ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိခိုက်နှိပ်စက်သောအခါ အသုံးချပြခြင်း ဖြစ်ပြီး “ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို မြင်သူသည် ဓမ္မကို မြင်သည်” ဟူသော ဗုဒ္ဓဝစနဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် သွားလာသော သတ္တဝါအားလုံး၏ ခြေရာသည် ဆင်ခြေရာထဲသို့ ပေါင်းဝင်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမူကား ဆင်ခြေရာသည် အကြီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကုသိုလ်တရားအားလုံးသည်လည်း သစ္စာလေးပါး ဖြစ်သော ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်း၊ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်းနှင့် ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းရာလမ်းထဲသို့ ပေါင်းဝင်နေကြသည်။
ဓမ္မခေါင်းစဉ်များစွာကို လေ့လာရင်း ရှုပ်ထွေးလာသောအခါ ဤအချက်သည် ဒုက္ခကို မြင်စေသလော၊ အကြောင်းကို မြင်စေသလော၊ ဒုက္ခမှ ထွက်ပေါက်သို့ ခရီးဆက်စေသလောဟု ပြန်မေးကြည့်ပါ။
ဆံ၊ အမွေး၊ လက်သည်း၊ သွား၊ အရိုးတို့သည် ပထဝီဓာတ်၊ သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်တို့သည် အာပေါဓာတ်၊ ကိုယ်ပူမှုနှင့် အစာချေဖျက်မှုသည် တေဇောဓာတ်၊ အသက်ရှူလေသည် ဝါယောဓာတ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တွင်းဓာတ်နှင့် ကိုယ်ပြင်ဓာတ်တို့သည် တစ်ခုတည်းသော ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ပညာဖြင့် “ထိုအရာသည် ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်၊ ငါသည် ထိုအရာမဟုတ်၊ ထိုအရာသည် ငါ၏ အတ္တမဟုတ်” ဟု မြင်သင့်သည်။
ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်ကို အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်နေသောအခါ ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် လောကထံမှ ဓာတ်များကို ခဏငှားရမ်းသုံးစွဲနေခြင်းဟု စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ထို့နောက် စွဲလမ်းမှုအစား မေတ္တာဖြင့် စောင့်ရှောက်ပါ။
ကြီးမားသော ရေကြီးမှုက မြို့နိုင်ငံများကို ဆွဲချသွားသည့်ကာလ ရှိသည်။ သမုဒ္ဒရာရေသည် လက်ချောင်းအဆစ်ပင် မစိုနိုင်လောက်အောင် လျော့နည်းသွားသည့်ကာလ ရှိသည်။ မီးသည် မြို့နိုင်ငံကို လောင်ကျွမ်းပြီး လောင်စာကုန်သောအခါ ကိုယ်တိုင် ငြိမ်းသွားသည်။ လေသည် မြို့နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ လူများသည် ယပ်ခတ်ဖြင့် လေရှာရသည်။ ထိုမျှ ကြီးမားသော အပြင်ဓာတ်များပင် မမြဲပါက အချိန်တိုသာ တည်တံ့သည့် ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် မည်သို့ မြဲနိုင်မည်နည်း။
ကျန်းမာရေး၊ ရာထူး သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ အရာတစ်ခုခုကို အမြဲတမ်း ဤသို့ဖြစ်နေရမည်ဟု စွဲလမ်းလာလျှင် အရာရာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိပေးပြီး ရှိနေသော အချိန်ကို ကောင်းစွာ အသုံးချပါ။
အခြားသူများက ဆဲဆိုသောအခါ၊ အပြစ်တင်သောအခါ၊ စော်ကားသောအခါ သို့မဟုတ် ညှဉ်းဆဲသောအခါ ကျင့်ကြံသူသည် နားကို ထိတွေ့သော အသံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီဟု ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။ ၎င်းသည် အကြောင်းကို မှီ၍ ဖြစ်သည်၊ ဖဿကို မှီ၍ ဖြစ်သည်ဟု သိပြီး ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်တို့သည် အားလုံး မမြဲကြောင်း မြင်သည်။ ဓာတ်ကို အာရုံပြုသော စိတ်သည် ဝင်စားသွားပြီး ကြည်လင်၍ တည်ငြိမ်ကာ လွတ်မြောက်သည်။
စိတ်နာစေသော မှတ်ချက်များကို ဖတ်ရသောအခါ ခဏရပ်ပြီး “ဤနာကျင်မှုသည် ယခုမှ ထိတွေ့သော စကားလုံးကြောင့်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲနေပါသည်” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောပါ။ ထို့နောက် တုံ့ပြန်မည်လား မတုံ့ပြန်မည်လားကို ဆုံးဖြတ်ပါ။
လက်၊ မြေခဲ၊ တုတ် သို့မဟုတ် လက်နက်ဖြင့် ထိခိုက်ခံရသောအခါ ကျင့်ကြံသူသည် ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် ထိုအရာများ ထိတွေ့နိုင်သည့် သဘာဝရှိကြောင်း သိပြီး ဘုရားရှင်မိန့်တော်မူသော လွှဥပမာ ဩဝါဒကို အောက်မေ့သည်။ ခိုးသူများက လွှဖြင့် အင်္ဂါများကို လှီးဖြတ်သော်လည်း ခိုးသူအပေါ် စိတ်ဆိုးဝါးစွာ ကြံစည်လျှင် ဆုံးမစကားအတိုင်း ကျင့်ကြံသူဟု မခေါ်ရ။ လုံ့လရှိမည်၊ သတိရှိမည်၊ ကိုယ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေမည်၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။
မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်းနှင့် အကူအညီတောင်းခြင်းကို အမြဲလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် မုန်းတီးမှုသည် နေ့စဉ် ပြန်လည်ကြံစည်နေသော အရာမဖြစ်စေရန် သတိထားပါ။ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိခိုက်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို အောက်မေ့သော်လည်း ကုသိုလ်ကို မှီသော ဥပေက္ခာ မတည်နိုင်သေးလျှင် ကျင့်ကြံသူသည် “ငါ့အဖို့ လာဘ်မရှိပါတကား” ဟု သံဝေဂရသည်။ ချွေးမသည် ယောက္ခမကို မြင်၍ သံဝေဂရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဥပေက္ခာ တည်နိုင်လျှင်မူ ဝမ်းမြောက်သည်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာက ဤမျှဖြင့်ပင် ဆုံးမစကားကို များစွာ လိုက်နာပြီးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်ဟု မိန့်သည်။
တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် ဒေါသထွက်ပြီးနောက် မလုပ်နိုင်သေးကြောင်း တိုက်ရိုက် ဝန်ခံပါ။ ထို့နောက် စိတ်ကူးအသစ် ချမှတ်ပါ။ ခံစားချက်မရှိသလို ဟန်မဆောင်ပါနှင့်၊ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးမသတ်နိုင်အောင် အပြစ်ပေးမနေပါနှင့်။
သစ်သား၊ နွယ်၊ ရွှံ့စေးနှင့် မြက်တို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဗလာနေရာကို အိမ်ဟု ခေါ်သကဲ့သို့ အရိုး၊ အကြော၊ အသားနှင့် အရေတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဗလာနေရာကို ရုပ်ဟု ခေါ်သည်။ မျက်စိကောင်းပြီး ရူပါရုံ ထင်လာကာ မနသိကာရ ရှိသောအခါ မြင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ခန္ဓာငါးပါးသည် အကြောင်းပစ္စယကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ခန္ဓာငါးပါးအပေါ် နှစ်သက်တပ်မက်မှုမှာ ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ပြီး ထိုနှစ်သက်မှုကို ပယ်ခြင်းမှာ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို နားလည်စေရန် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ကို လိုက်၍ ကြည့်ပါ။ ဥပမာ မြင်ရသောအရာ၊ ယခင်မှတ်ဉာဏ်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ အတွေးများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြင်ဆင်၍မရသည့် တစ်ခုတည်းသော အစုအဝေး မဟုတ်ကြောင်း မြင်လာလိမ့်မည်။
ဤသုတ်သည် ထိခိုက်နှိပ်စက်ခံရမှုကို ခံနေရန် မသွန်သင်ပါ။ အမျက်ဒေါသက မဆွဲငင်စေရန် စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ပုံကို သွန်သင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ဘဝတွင် ထိခိုက်ပြုကျင့်ခံရလျှင် သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်ခံရလျှင် မိမိ၏ လုံခြုံမှုကို ဦးစွာ စောင့်ရှောက်ပါ၊ အကူအညီတောင်းပါ၊ ဥပဒေကိုလည်း အပြည့်အဝ အသုံးပြုသင့်သည်။ ဤသုတ်က ကူညီပေးနိုင်သည့်အချက်မှာ ထိုကိစ္စများကို မုန်းတီးမှုကြောင့် ဆူပွက်နေသော စိတ်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
အလုပ်ခွင်၊ မိသားစု သို့မဟုတ် အွန်လိုင်းလောကတွင် အပြစ်တင်ခံရသောအခါ ရှင်သာရိပုတ္တရာ သွန်သင်သော အစီအစဉ်အတိုင်း သတိပြုကြည့်ပါ။ ဤနာကျင်မှုသည် နားကို ထိတွေ့သော အသံမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းရှိသည်၊ မမြဲပါ။ ဤမျှဖြင့်ပင် တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုမီ နေရာလွတ်တစ်ခု ရရှိစေသည်။
ဤသုတ်၏ ချစ်စရာကောင်းသော အချက်မှာ ရိုးသားမှု ဖြစ်သည်။ မလုပ်နိုင်လျှင် ရှင်သာရိပုတ္တရာက မိမိကိုယ်ကို နစ်မြုပ်သည်အထိ အပြစ်တင်ရန် မသွန်သင်ဘဲ သတိပေးနိုင်လောက်သော သံဝေဂသာ ခံစားပြီး ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် သွန်သင်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
လူနာအချို့သည် ဆေးရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ မပျောက်ပါ။ အချို့မှာ ကိုယ်တိုင် ပျောက်ကင်းနိုင်သည်။ အချို့မှာ သင့်လျော…
သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်ဖြင့် သုစရိုက်ကျင့်သည့်အချိန်သည် ကောင်းသောနံနက်၊ ကောင်းသောရက်မြတ်၊ ကောင်းသောမင…
ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတ္တာ မရှိသေးသောအခါ နောက်ဘဝရှိ၊ မရှိ၊ ကံ၏ အကျိုးရှိ၊ မရှိကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်အမြင်များနှင့် က…
ဒုတိယဝဂ်ရှိ ဆက်စပ်နေသော ကထာနှစ်ရပ်။ ပထမကထာက စိတ်တစ်ခုသည် တစ်နေ့လုံး တည်နေနိုင်သလောဟု မေးသည်။ ထေရဝါဒဘက်က စိတ်ကဲ…