ဓမ္မသင်္ဂဏီ: ဟိရိ၊ ဩတ္တပ္ပ - လူမိုက်နှင့် ပညာရှိကို ခွဲခြားသောမျဉ်း
ဟိရိ စ ဩတ္တပ္ပဉ္စဓမ္မသင်္ဂဏီသည် အဟိရိကနှင့် အနောတ္တပ္ပတို့ဖြင့် လူမိုက်ဘက်နှင့် မည်းသောဘက်ဓမ္မကို ဖွင့်ဆိုပြီး ဟိရိနှင့် ဩတ္တပ္…
နဠကပါနသုတ္တံ
မြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်အနုရုဒ္ဓကဲ့သို့ ရှင်ရဟန်းပြုသော အမျိုးသားများကို ဗြဟ္မစရိယ၌ ဝမ်းမြောက်နေသေးပါသလားဟု မေးတော်မူသည်။ ဆိတ်ငြိမ်မှုမှ ပီတိသုခ မရသေးလျှင် စိတ်ကို မည်သည့်အရာက လွှမ်းမိုးတတ်သည်ကို ညွှန်ပြတော်မူပြီး လွန်ပြီးသော တပည့်များ၏ ဂတိကို မိန့်ကြားတော်မူခြင်းမှာ လူတို့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်စေရန်ဖြစ်ပြီး လာဘ်ရရန် သို့မဟုတ် ကျော်ကြားရန် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြတော်မူသည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် နဠကပါနသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသလနိုင်ငံ နဠကပါနတွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည်။ ထိုစဉ် ရှင်အနုရုဒ္ဓ၊ ရှင်ဘဒ္ဒိယ၊ ကိမ္ဗိလမထေရ်၊ ရှင်ဘဂ္ဂု၊ ရှင်ကောဏ္ဍည၊ ရှင်ရေဝတနှင့် ရှင်အာနန္ဒာကဲ့သို့ ကျော်ကြားသော အမျိုးသားများ ရှင်ရဟန်းပြုပြီးစ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက “သင်တို့ ဗြဟ္မစရိယ၌ ဝမ်းမြောက်နေကြပါသလား” ဟု မေးတော်မူသောအခါ ရဟန်းများ တိတ်ဆိတ်နေကြသဖြင့် ရှင်အနုရုဒ္ဓကို တိုက်ရိုက် မေးတော်မူ၍ ရှင်အနုရုဒ္ဓက ဝမ်းမြောက်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။
မြတ်စွာဘုရားက သင်တို့သည် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရ၍၊ ကြွေးမြီကြောင့်၊ ဘေးကြောင့် သို့မဟုတ် အသက်မွေးမရ၍ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း မဟုတ်၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်လိုသဖြင့် ရှင်ရဟန်းပြုခြင်းဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၍ ကာမနှင့် အကုသိုလ်တရားတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပီတိသုခ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ငြိမ်းချမ်းသော သုခကို မရသေးသရွေ့ လောဘ၊ ဗျာပါဒ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ မသာယာခြင်း (အရတိ) နှင့် ပျင်းရိခြင်းတို့သည် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်ဟု ညွှန်ပြတော်မူသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် လွန်ပြီးသော တပည့်များ မည်သည့်နေရာ၌ ဖြစ်သည်၊ မည်သည့်တရားအဆင့်သို့ ရောက်သည်ကို မိန့်ကြားတော်မူခြင်းသည် လူများကို လှည့်စားရန် မဟုတ်၊ လာဘ်သက်ဝင်ရန် သို့မဟုတ် ကျော်ကြားရန် မဟုတ်၊ သဒ္ဓါတရားရှိသော အမျိုးသားများ ကြားနာပြီး ထိုသို့ဖြစ်ရန် စိတ်ကို ညွှတ်စေရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြတော်မူသည်။
မြတ်စွာဘုရားက ဤအမျိုးသားများသည် မင်း အတင်းခိုင်းစေ၍၊ ဓားပြကြောင့်၊ ကြွေးမြီကြောင့်၊ ဘေးကြောင့် သို့မဟုတ် အသက်မမွေးနိုင်၍ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့သည် ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ ဖိစီးခံနေရသည်ကို မြင်၍ ဒုက္ခ၏ အဆုံးသတ်ကို ပြုနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်၍ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
မိမိလုပ်နေသော အရေးကြီးသည့်အရာကို စစ်မှန်သော တန်ဖိုးကို မြင်၍ ရွေးချယ်ခြင်းလား၊ အခြေအနေက ဖိအားပေး၍ ရွေးချယ်ခြင်းလားဟု ပြန်လည်စစ်ဆေးပါ။ စတင်ရသည့် အကြောင်းရင်း ရှင်းလင်းခြင်းသည် လွယ်လွယ် စိတ်ပျက်မသွားစေရန် အထောက်အကူဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ဗြဟ္မစရိယ၌ ဝမ်းမြောက်နေကြပါသလားဟု မေးတော်မူသည်။ မည်သူမျှ မဖြေသောအခါ ရှင်အနုရုဒ္ဓကို မေးတော်မူရာ ရှင်အနုရုဒ္ဓက ဝမ်းမြောက်နေပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ကောင်းပြီ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့် ရှင်ရဟန်းပြုသော အမျိုးသားများအတွက် သင့်လျော်သည်ဟု အတည်ပြုတော်မူသည်။
လုပ်နေသောအလုပ် သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ချမ်းသာနေသေးလားဟု မကြာခဏ မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။ အဖြေမှာ မဟုတ်လျှင် တိတ်တိတ်ကလေး အတင်းကျင့်ဆက်နေမည့်အစား အကြောင်းရင်းကို ရှာပါ။
ကာမနှင့် အကုသိုလ်တရားတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ပီတိသုခ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ငြိမ်းချမ်းသော သုခကို မရသေးသရွေ့ လောဘ၊ ဗျာပါဒ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ မသာယာခြင်းနှင့် ပျင်းရိခြင်းတို့သည် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ ထိုသုခကို ရပြီးသောအခါ ဤအရာများက မလွှမ်းမိုးနိုင်တော့ပေ။
တရားထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုးသောအကျင့်ကို စွန့်ခွာခြင်း စတင်ပြီးနောက် ခြောက်သွေ့နေသလို ခံစားရလျှင် ဒုက္ခမရှိသော ချမ်းသာကို အစားထိုးပါ — ဥပမာ နံနက်ခင်း ငြိမ်းချမ်းမှု၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံစူးစိုက်၍ အလုပ်လုပ်ခြင်း။
မြတ်စွာဘုရားက ရှင်အနုရုဒ္ဓအား — ဆင်ခြင်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို သုံးဆောင်ခြင်း၊ ဆင်ခြင်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို သည်းခံခြင်း၊ ဆင်ခြင်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနှင့် ဆင်ခြင်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖယ်ရှားခြင်းတို့ကို ဘုရားရှင်ပြုရသည့်အကြောင်း သင်မည်သို့ ထင်သနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓက ဘုရားရှင်သည် အာသဝကို ပယ်ပြီးသောကြောင့်ဟု နားလည်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။ မြတ်စွာဘုရားက မှန်ကန်သည်ဟု အတည်ပြုတော်မူသည်။
ဘဝထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို လက်ခံမည်၊ သည်းခံမည်၊ ရှောင်မည် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားမည်ဆိုလျှင် မကြိုက်ခြင်း၊ ကြိုက်ခြင်းအရ ချက်ချင်း လုပ်မည့်အစား ခဏရပ်၍ ဆင်ခြင်ပါ။
မြတ်စွာဘုရားသည် လွန်ပြီးသော တပည့်များ မည်သည့်နေရာ၌ ဖြစ်သည်၊ မည်သည့်တရား၌ တည်သည်ကို မိန့်ကြားတော်မူခြင်းသည် လူများကို လှည့်စားရန် မဟုတ်၊ လူများကို ချော့မော့ရန် မဟုတ်၊ လာဘ်သက်ဝင်မှု၊ ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် ကျော်ကြားမှုအတွက် မဟုတ်၊ ထိုသို့ လူတို့ သိစေလိုသောကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။
မိမိကိုယ်ကို အသိပညာအမြောက်အမြား ရှိသူ သို့မဟုတ် အထူးအဆန်း ဖြစ်သူအဖြစ် ပြသည့် အကြောင်းအရာကို မတင်မီ သို့မဟုတ် မပြောပြမီ ကြားနာသူ၏ အကျိုးအတွက် ပြောနေခြင်းလား၊ မိမိ၏ ပုံရိပ်အတွက် ပြောနေခြင်းလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။
သဒ္ဓါတရားရှိ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်တတ်သော အမျိုးသားများ ကြားနာပြီး ထိုသို့ ဖြစ်ရန် စိတ်ကို ညွှတ်စေကြသောကြောင့် မိန့်ကြားတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ ရဟန်းတစ်ပါး ကွယ်လွန်၍ အရဟတ္တဖိုလ် ရရှိကြောင်း ကြားသော ရဟန်းသည် ထိုရဟန်း၌ ထိုထိုသီလ၊ တရား၊ ပညာရှိကြောင်း မြင်ဖူး ကြားဖူးသဖြင့် သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂနှင့် ပညာတို့ကို သတိရ၍ ထိုသို့ဖြစ်ရန် စိတ်ကို ညွှတ်စေသည်။ ထိုသူသည် ချမ်းချမ်းသာသာ နေထိုင်ရသည်။
လေးစားရသူ ကွယ်လွန်သွားကြောင်း သိရလျှင် ၎င်းတွင်ရှိသော ကောင်းမွန်သည့်အချက်ကို တစ်ခုရွေး၍ မိမိဘဝတွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြည့်ပါ။ ဝမ်းနည်းခြင်းတွင်သာ နစ်မြုပ်နေမည့်အစား ဖြစ်သည်။
သုတ်သည် ရဟန်း၊ ဘိက္ခုနီ၊ ဥပါသကာနှင့် ဥပါသိကာတို့အတွက် တူညီစွာ ဟောကြားပြီး ရဟန္တာ၊ အနာဂါမ်၊ သကဒါဂါမ်မှ သောတာပန်အထိ တရားရရှိသူ အဆင့်ဆင့်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းစွာ ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြောင်းကို ကြားရခြင်းသည် ရှင်ရဟန်းအတွက်သာမက လူတိုင်းအတွက် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်စေသည်။
ဓမ္မကို ဘဝတွင် ကောင်းစွာ အသုံးချသည့် သာမန်လူများ၏ အမှန်တကယ် အကြောင်းများ — ဥပမာ အသက်ကြီးသော ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် — ကို စုဆောင်း၍ ထိတွေ့နိုင်သော စံနမူနာအဖြစ် အသုံးပြုပါ။
“ရွေးချယ်ထားသောအရာကို ဝမ်းမြောက်နေသေးပါသလား” ဟူသော မေးခွန်းသည် စိတ်နှလုံးဖြင့် ရွေးချယ်ခဲ့သော လမ်းခရီးတိုင်းတွင် အသုံးဝင်သည် — အလုပ်အကိုင်၊ ပညာသင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်း။ ဤသုတ်က ထိုလမ်းသည် အတွင်းစိတ်ချမ်းသာမှု လုံးဝ မပေးသေးလျှင် ငြီးငွေ့ခြင်း၊ စိတ်တိုခြင်းနှင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်းတို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာမည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ကောင်းမွန်သော ချမ်းသာကို ရှာဖွေခြင်းသည် အလွန်အကျွံ မဟုတ်ဘဲ ရှေ့ဆက်နိုင်စေသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
စိတ်ဝင်စားဖွယ် နောက်တစ်ချက်မှာ လူကောင်းများအကြောင်း ပြောပြရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရသူဟု ထင်စေရန် မပြောပြဘဲ ကြားနာသူများ စံနမူနာရရန် ပြောပြသည်။ လွန်ပြီးသူတို့၏ သီလ၊ ပညာ ရှိပုံကို မြင်ဖူး၊ ကြားဖူးသူသည် သတိရသောအခါ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လိုလာသည်။
တစ်စုံတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုကို ပြောပြသောအခါ သို့မဟုတ် ကောင်းသောအကြောင်းအရာများ မျှဝေသောအခါ ကြားနာသူများ ကောင်းမှုပြုရန် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်စေရန် ပြောနေခြင်းလား၊ မိမိကိုယ်ကို ကောင်းစွာ ပြရန် ပြောနေခြင်းလားဟု ထိုနည်းတူ မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဓမ္မသင်္ဂဏီသည် အဟိရိကနှင့် အနောတ္တပ္ပတို့ဖြင့် လူမိုက်ဘက်နှင့် မည်းသောဘက်ဓမ္မကို ဖွင့်ဆိုပြီး ဟိရိနှင့် ဩတ္တပ္…
အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့သည် မျိုးစိတ်အလိုက် လက္ခဏာ ကွဲပြားသော်လည်း လူသားတို့တွင် ထိုသို့သော အမှတ်အသား မရှိပါ။ လ…
ရှင်ရဟန်းအဖွဲ့အစည်းအမျိုးမျိုးက သညာ (အမှတ်ရသိမြင်မှု) သည် မည်သို့ ချုပ်ငြိမ်းသည်ကို ငြင်းခုံကြသည်။ အချို့က အကြ…
မမြဲသည်ကို မြဲသည်ဟု၊ ဒုက္ခကို သုခဟု၊ အနတ္တကို အတ္တဟု၊ မလှသည်ကို လှသည်ဟု မြင်ခြင်း၊ ဤဝိပလ္လာသသည် သညာ၊ စိတ်နှင့်…