ဥဒယမာဏဝကပဉှာနိဒ္ဒေသ: နှစ်သက်မှုက လောကကို ချည်နှောင်ထားသည်

အိမ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းအပြင် စိတ်ထဲရှိ ဖုန်မှုန့်ကိုလည်း သတိပြုပါ — ဥပမာ မနေ့ကမှ ကျန်နေသော စိတ်နာမှုကဲ့သို့ အရာများဖြစ်ပြီး စုပုံမလာမီ ပွတ်သပ်ဖယ်ရှားပါ။

တောင့်တခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် မကြာခဏ အတူလာသည်ကို သတိပြုပါ — လိုချင်၍ မရလျှင် ဝမ်းနည်းသည်။ ဤစုံတွဲကို စိတ်ထဲတွင် မြင်လျှင် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်း ရှူ၍ ၎င်းကို အမှန်အတိုင်း အမည်ပေးပါ။

စိတ်ညှိုးနွမ်းသောနေ့တွင် ထလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာသစ်ခြင်း ပြုကြည့်ပါ။ ပြီးခဲ့သောကိစ္စကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသောနေ့တွင် ယခုအချိန်တွင် ပြင်ဆင်နိုင်သေးသလားဟု မေးပါ — နိုင်လျှင် ဆောင်ရွက်ပါ၊ မနိုင်လျှင် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည်တည်၍ ချထားပါ။

စိတ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် စဉ်းစားခြင်းအကြား ရွေးရန် မလိုပါ။ မှန်ကန်သော နားလည်မှုကို ရှေ့ပြေးထားပြီး ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှင်းရှင်းမြင်ရန် အသုံးချပါ — ဥပမာ စိတ်ကို ဦးစွာ ငြိမ်စေပြီးမှ ကျန်နေသော ကိစ္စကို ဆင်ခြင်ပါ။

တစ်စုံတစ်ရာကို မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်သောအခါ လုပ်ရသည့်လုပ်ငန်းကိုယ်တိုင်ကို စွဲလမ်းနေသလား၊ လုပ်နေစဉ်ဖြစ်ပေါ်သော နှစ်သက်မှုကို စွဲလမ်းနေသလားဟု သတိပြုကြည့်ပါ။ နှစ်သက်မှုကို ရှင်းရှင်းမြင်လျှင် လွှတ်ရ ပိုလွယ်သည်။

တရားထိုင်စဉ် သို့မဟုတ် အိပ်ရာမဝင်မီ အတွေးက ခေါ်ဆောင်သွားလျှင် ဤစာရင်းအတိုင်း အမည်ပေးပါ — ဥပမာ “မျက်နှာအလှကို တွေးနေသည်” သို့မဟုတ် “အိမ်ကို လွမ်းနေသည်” ဟု အမည်ပေးပြီး အသက်ရှူခြင်းသို့ ပြန်လာပါ။

နိဗ္ဗာန်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း တောင့်တမှု အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားတိုင်း စိတ်လည်း အနည်းငယ် ပေါ့ပါးလာသည်။ ဤဆက်နွှယ်မှုကို မိမိကိုယ်တိုင် သတိပြုကြည့်ပါ။

သက်သာသည် သို့မဟုတ် မသက်သာဟု ခံစားရသောအခါ ၎င်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ပါ။ သက်သာမှုကို အလျင်စလို ဆုပ်ကိုင်ရန်လည်း မလို၊ မသက်သာမှုကို အလျင်စလို တွန်းထုတ်ရန်လည်း မလိုပါ။