ပိုသင်္ကန်းနှင့် ပိုသပိတ်: အရံအဖြစ်ထားသောအရာ စုဆောင်းမှုဖြစ်လာခြင်း
ယော ပန ဘိက္ခု အတိရေကစီဝရံ ဓာရေယျဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် သင်္ကန်းသုံးစုံ ဝတ်ဆောင်ကာ တစ်စုံမှာ ရွာဝင်ရန်၊ တစ်စုံမှာ ကျောင်း၌ နေရန်၊ တစ်စုံမှာ ရေချိ…
ဩပမ္မသံယုတ္တံ
ဩပမ္မသံယုတ်မှ ဥပမာတိုလေးများ — ထိပ်ချွန်အိမ်၏ ငြမ်းများ ထိပ်ဖျားတွင် ဆုံခြင်း၊ လက်သည်း၏ အဖျားပေါ်ရှိ မြေမှုန့်နှင့် မြေကြီး၊ နွားနို့ညှစ်ရာ ခဏတာ မေတ္တာ၊ လေးသမားလေးဦး၊ ဆောက်များသာ ကျန်ခဲ့သော ဗုံ၊ သစ်တုံးခေါင်းအုံး၊ ဆင်ကြီးနှင့် ဆင်ငယ်၊ ကြွက်ကလေးကို မြိုချသော ကြောင်။
သံယုတ္တနိကာယ် ဩပမ္မသံယုတ်သည် အတိုချုပ်သုတ် 12 ခု၏ စုစည်းမှု ဖြစ်သည်။ သုတ်တစ်ခုစီတွင် ဥပမာတစ်ခုပါဝင်ပြီး “ငါသည် မမေ့လျော့သူ ဖြစ်အံ့” သို့မဟုတ် “ငါသည် မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိကို ပွားများအံ့” ကဲ့သို့ ရဟန်းများ သင်ယူသင့်သည့်အချက်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။
ဤစုစည်းမှုရှိ ဥပမာများသည် ထိုခေတ်လူတို့ နေ့စဉ်မြင်နေရသော အိမ်၊ မြေမှုန့်၊ ထမင်းအိုး၊ လေး၊ ဗုံ၊ ခေါင်းအုံး၊ ဆင်၊ ကြောင်နှင့် ခွေးအတို့ကဲ့သို့သော အရာများမှ ကောက်ထုတ်ထားသည်။ ဤစာမျက်နှာတွင် အထင်ရှားဆုံး ဥပမာရှစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားသည်။
သုတ်များစွာသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဖြေလျှော့လာမည့် ရဟန်းများအကြောင်း ပြောသည်။ ထိုအရာကို မိမိကိုယ်ကို သတိပေးသည့် စကားအဖြစ် ဖတ်သင့်ပြီး သူတစ်ပါးကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဗေဒင်ဟောစကား မဟုတ်ပါ။
ထိပ်ချွန်အိမ်၏ ငြမ်းအားလုံးသည် ထိပ်ဖျားသို့ ရောက်၍ ဆုံသကဲ့သို့ အကုသိုလ်တရားအားလုံးသည် အဝိဇ္ဇာကို မူလထား၍ အဝိဇ္ဇာတွင် ဆုံကြသည်။ ထို့ကြောင့် “ငါသည် မမေ့လျော့သူ ဖြစ်အံ့” ဟု သင်ယူရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဘဝတွင် ပြဿနာများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်နေသောအခါ ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ ဖြစ်သော အကျိုးများကို တစ်ခုချင်း လိုက်ဖြေရှင်းမည့်အစား အထက်ရှိ ဘုံအကြောင်းရင်း ဥပမာ မိမိစိတ်ကို မသိလိုက်ခြင်းကို ရှာကြည့်ပါ။
ဘုရားရှင်သည် လက်သည်းတော်အဖျားပေါ်တွင် မြေမှုန့်အနည်းငယ် ယူထားတော်မူပြီး ဤမြေမှုန့်နှင့် မြေကြီးအကြီးအမားတို့ အဘယ်အရာ ပိုများသနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ရဟန်းများက မြေကြီးက အလွန်များပါသည်ဟု ဖြေကြသည်။ ထို့နောက် လူ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါတို့သည် လက်သည်းအဖျားပေါ်ရှိ မြေမှုန့်ကဲ့သို့ နည်းပါး၍ အခြားဘဝများတွင် ဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါတို့သည် ပိုမိုများပြားသဖြင့် မမေ့လျော့သင့်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။
ယနေ့သည် သာမန်ဆန်လွန်းသည်ဟု ခံစားရသောအခါ လက်သည်းအဖျားပေါ်ရှိ မြေမှုန့်ကို တွေးပါ၊ ထို့နောက် ရရှိထားသော ဤတစ်ရက်ကို ကောင်းသောအရာတစ်ခုခု လုပ်ရန် အပြည့်အဝ အသုံးချပါ။
နေ့စဉ်သုံးကြိမ် တစ်ကြိမ်လျှင် အိုးကြီးတစ်ရာစီ ဒါနပေးလှူသူနှင့် နွားနို့ညှစ်ရာ ခဏတာမျှသာ မေတ္တာစိတ်ကို ပွားများသူတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပါက မေတ္တာစိတ်ပွားများခြင်းက အကျိုးပိုကြီးသည်။ ယခင်ကလာသော ကုလသုတ်တွင် မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိကို ပွားများသူသည် ယောက်ျားများစွာရှိသော မိသားစုနှင့် တူ၍ ခိုးသူများ လုယက်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။
ကားစောင့်ရင်း သို့မဟုတ် ကော်ဖီစောင့်ရင်း မိနစ်တစ်ဝက်ခန့် ပတ်ဝန်းကျင်လူများအား ကောင်းချီးပေးလိုသော စိတ်ကို ပျံ့နှံ့စေပါ။ ရှည်လျားစွာ တရားထိုင်ချိန် ရရန် စောင့်စရာ မလိုပါ။
ကျွမ်းကျင်သော လေးသမားလေးဦးသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရပ်၍ မြားပစ်ကြသည်။ မြားလေးစင်း မြေပေါ်သို့ မကျမီ ဖမ်းနိုင်သူကို အလွန်မြန်သူဟု ခေါ်နိုင်သည်။ သို့သော် လနှင့်နေက ပိုမြန်သည်။ လနှင့်နေရှေ့မှ ပြေးသော နတ်များက ထိုထက်ပို၍ မြန်သည်။ အသက်သင်္ခါရ ကုန်ဆုံးခြင်းသည် ထိုအားလုံးထက် ပို၍ မြန်သဖြင့် မမေ့လျော့သင့်ပေ။
“တစ်ချိန်ချိန်” လုပ်မည်ဟု ရည်ရွယ်ထားသော ကိစ္စများ ဥပမာ မိဘထံ ဖုန်းဆက်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်အား တောင်းပန်ခြင်းကို ဤအပတ်အတွင်း ပြုလုပ်ပါ။
ဒသာရဟမင်းတို့၏ အာနကဗုံ ကွဲသွားသဖြင့် အခြားဆောက်များကို ဆက်တိုက် ထောက်၍ ပြင်ခဲ့ရာ မူလဗုံအရိုးမှာ ပျောက်သွားပြီး ဆောက်များသာ ကျန်ခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က အနာဂတ်ရဟန်းများသည် တထာဂတ ဟောကြားထားသော နက်နဲသော လောကုတ္တရာ သုညတဓမ္မနှင့် ဆိုင်သည့် သုတ်များကို ပြောပြသောအခါ နားထောင်လိုစိတ် မရှိ၊ ကဗျာဆရာများ စပ်ဆိုသော၊ စာလုံးလှပသော၊ ပြင်ပ၊ သာဝကတို့၏ စကားဖြစ်သည့် သုတ်များကိုသာ စိတ်ဝင်တစားနားထောင်လိမ့်မည်၊ ထိုအခါ အဓိကဆုံးမစကား ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဓမ္မဆိုင်ရာ ကိုးကားစကားလှလှ သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုတိုများ ကြည့်ခြင်းအပြင် ဖတ်ရခက်ပါစေ အမှန်တကယ် သုတ်ဆိုင်ရာ တစ်ပိုင်းကိုလည်း အချိန်ပေး၍ ဖတ်ပါ။
ထိုအခါက လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည် ခေါင်းနှင့်ခြေထောက်ကို သစ်တုံးများပေါ်တွင် တင်၍ အိပ်ကြပြီး မမေ့လျော့၊ အတတ်ပညာကို ကြိုးစားကျင့်ကြသဖြင့် အဇာတသတ်မင်းသည် အခွင့်မရခဲ့ပေ။ သို့သော် နောင်အနာဂတ်တွင် လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သူများဖြစ်၍ မွေ့ယာနူးနူးညံ့ညံ့နှင့် ခေါင်းအုံးပျော့ပျော့ပေါ်တွင် နေထွက်သည်အထိ အိပ်ကြသောအခါ အဇာတသတ်မင်းသည် အခွင့်ရလိမ့်မည်။ ရဟန်းများလည်း ထို့အတူပင် — လုံ့လရှိလျှင် မာရ်သည် အခွင့်မရ၊ သက်တောင့်သက်သာကို တွယ်တာလျှင် မာရ်သည် အခွင့်ရသည်။
သက်တောင့်သက်သာရှိခြင်းသည် အမှားမဟုတ်ပါ၊ သို့သော် နိုးထချိန် နောက်ကျ၍ အလုပ်ပျက်လာခြင်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ခြင်း ရပ်နေခြင်းကို သတိထားမိလျှင် ယခုမှစ၍ သတိပေးလက္ခဏာဟု ယူဆပါ။
ဆင်ကြီးများသည် ကြာစွယ်ကို နှုတ်၍ မစားမီ ရွှံ့ကို ဆေးကြောသဖြင့် အင်အားရှိသည်။ အတုလိုက်၍ မဆေးကြောဘဲ ရွှံ့နှင့်တကွ စားသော ဆင်ငယ်များမှာမူ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် သေလုနီးပါး ဒုက္ခရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မထေရ်ရဟန်းသည် သဒ္ဓါတရားရှိသူများထံမှ လာဘ်ကို မတွယ်တာဘဲ အပြစ်ကို မြင်၍ လက်ခံသည်။ လိုက်လုပ်သော်လည်း ထိုလာဘ်၌ တွယ်တာသော ရဟန်းသစ်သည် အပြစ်ခံရသည်။ ဤဇာတ်လမ်းကို ရဟန်းသစ်တစ်ပါးသည် အချိန်မဟုတ်ဘဲ မိသားစုများထံ ဝင်သွားပြီး မထေရ်တို့ပင် ဝင်နိုင်သည်ဟု ဆင်ခြေပေးသောကြောင့် မိန့်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
မိမိထက် အတွေ့အကြုံပိုရှိသူတစ်ဦးက တစ်ခုခုလုပ်၍ ပြဿနာမရှိသည်ကို မြင်လျှင် ဥပမာ ဖောက်သည်ထံမှ လက်ဆောင်လက်ခံခြင်း — ချက်ချင်း မလိုက်လုပ်ပါနှင့်။ သူသည် “ရွှံ့ကို ဆေးကြောပုံ” မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ပြီး မိမိလည်း ထိုသို့ အသင့်ဖြစ်ပြီလားဟု စဉ်းစားပါ။
ကြောင်သည် ကြွက်ကလေးကို ချောင်းပြီး ချက်ချင်း မြိုချလိုက်သည်။ ကြွက်ကလေးက ကြောင်၏ အူကို ကိုက်သဖြင့် ကြောင်သည် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် သေလုနီးပါး ဒုက္ခရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်ကို မစောင့်ရှောက်၊ သတိမတည်၊ ဣန္ဒြေမစောင့်ဘဲ ဆွမ်းခံသွားသော ရဟန်းသည် ရာဂက စိတ်ကို နှောင့်ယှက်သောအခါ ထိုနည်းတူ ဒုက္ခရောက်သည်။ ဘုရားရှင်က ဤအကြောင်းကြောင့် သိက္ခာချခြင်းကို အရိယဝိနည်း၌ သေခြင်းဟု ခေါ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။
ငတ်မွတ်စိတ်ကြောင့် အလျင်စလို ဆွဲယူသောအရာများ — ဈေးဝယ်ခြင်း၊ ခေတ်စားနေသည်ကို လိုက်၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးများသည် အတွင်းမှ ပြန်ကိုက်နိုင်သည်။ မဆွဲယူမီ သတိကို ခဏတာ ထားပါ။
ဥပမာတိုများ၏ ကောင်းကျိုးမှာ မှတ်မိလွယ်၍ ကိုယ်နှင့်အတူ သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် — ဥပမာ ရက်ရွှေ့ဆိုင်းနေသောအခါ လေးသမားလေးဦးကို တွေးပါ၊ ဘဝသည် မြားထက် ပိုမြန်စွာ ကုန်ဆုံးသည်။ သို့မဟုတ် ဆက်အိပ်လိုသောအခါ လိစ္ဆဝီမင်းတို့၏ သစ်တုံးခေါင်းအုံးကို တွေးပါ။
အာနကဗုံ၏ ဥပမာသည် စာသားတိုတိုနှင့် လှပ၍ ဝေမျှရလွယ်သော အကြောင်းအရာက နက်ရှိုင်းသော အကြောင်းအရာထက် ပိုများနေသည့် ခေတ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဆရာများ၏ စာပေရေးသားမှု သို့မဟုတ် ဆုံးမစကားများ တန်ဖိုးမရှိဟု မဆိုလိုပါ၊ သို့သော် နက်ရှိုင်းသော အဓိကဆုံးမစကားကို မစွန့်ပစ်မိစေရန် သတိပေးသည်။
ကြောင်နှင့် ကြွက်ကလေး၊ သို့မဟုတ် ဆင်ကြီးနှင့် ဆင်ငယ်ကဲ့သို့ အချို့ဇာတ်လမ်းများကို ဘုရားရှင်က ရဟန်းများအား တိုက်ရိုက်မိန့်တော်မူသည်။ သာမန်လူတို့ အသုံးချနိုင်သည့်အချက်မှာ လှုံ့ဆော်စရာများရှိသည့်နေရာတွင် သတိထားရန်နှင့် အတွေ့အကြုံပိုရှိသူ၏ ပြုလုပ်ပုံကို မကြည့်ဘဲ အတုမယူရန် ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် သင်္ကန်းသုံးစုံ ဝတ်ဆောင်ကာ တစ်စုံမှာ ရွာဝင်ရန်၊ တစ်စုံမှာ ကျောင်း၌ နေရန်၊ တစ်စုံမှာ ရေချိ…
သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂနှင့် ပညာရှိသူသည် ပန်းတိုင်ကို တောင့်တ၍ ထိုစိတ်ကို ခိုင်မြဲစွာ ထား၍ ပွားများပါက ထိုပန်းတို…
မြတ်စွာဘုရားသည် ဗောဓိသတ်ဘဝက လူဆိတ်သော တောအုပ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်ကို ပြောပြတော်မူသည် —…
သေခြင်းကို မှန်ကန်စွာ အောက်မေ့ခြင်း — ကြောက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ညနေတိုင်း “ယနေ့ညမှာ သေလျှင် ပယ်သင့်ပါလျက် မပယ်ရသေးသည့်အ…