ကျင့်စဉ်များ

ပစ္စဝေက္ခဏာလေးပါး

စတ္တာရော ပစ္စဝေက္ခဏာ

ပစ္စည်းလေးပါး — အဝတ်အစား၊ အစားအစာ၊ နေထိုင်ရာနှင့် ဆေးဝါးတို့ကို မသုံးမီ မည်သည့်အတွက် သုံးသနည်းဟု ဆင်ခြင်ခြင်း — စားသုံးမှုကို ဘာဝနာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသော မေးခွန်းတစ်ခုတည်း။

4 ချက်

သဗ္ဗာသဝသံဝရသုတ်တွင် အာသဝအချို့ကို သင့်တော်သည့်အရာကိုသာ သုံးဆောင်ခြင်း (ပဋိသေဝနာ) ဖြင့် ပယ်နိုင်ကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည် — ရဟန်းသည် ပစ္စည်းလေးပါးကို မသုံးမီ မည်သည့်အတွက် သုံးသနည်းဟု ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ မဆင်ခြင်လျှင် အာသဝများနှင့် ပူလောင်မှုတို့ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဆင်ခြင်လျှင် ထိုအာသဝများ မရှိတော့ပေ။

ဤဆင်ခြင်ချက်သည် ထိုင်းရဟန်းသံဃာတို့ နေ့စဉ်သုံးသော ရွတ်ဆိုချက်ဖြစ်လာပြီး “တံခဏိကပစ္စဝေက္ခဏ” (သုံးစဉ်ဆင်ခြင်ခြင်း) နှင့် “အတီတပစ္စဝေက္ခဏ” (သုံးပြီးနောက် ဆင်ခြင်ခြင်း) ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။

မူလက ရဟန်းများအား ဟောကြားတော်မူခဲ့သော်လည်း အဝတ်ဝတ်သူ၊ အစားစားသူ၊ နေထိုင်သူနှင့် ဆေးသုံးသူ လူတိုင်းအတွက် မူသည် အသုံးဝင်သည်။

1

စီဝရ — အဝတ်အစား စီဝရံ ပဋိသေဝတိ ယာဝဒေဝ သီတဿ ပဋိဃာတာယ

အအေးဒဏ်၊ အပူဒဏ်၊ ယင်ကောင်နှင့် ခြင်တို့၏ ထိတွေ့မှု၊ လေ၊ နေပူနှင့် တွားသွားသတ္တဝါတို့၏ ထိတွေ့မှုကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ရှက်ဖွယ်အင်္ဂါကို ဖုံးကွယ်ရန်သာ ဝတ်ဆင်ခြင်း။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အဝတ်အသစ် မဝယ်မီ သုံးစွဲရန် ဝယ်နေသလော၊ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါးက မိမိကို ဤသို့ မြင်စေရန် ဝယ်နေသလောဟု မေးကြည့်ပါ။
2

ပိဏ္ဍပါတ — အစားအစာ ပိဏ္ဍပါတံ ပဋိသေဝတိ နေဝ ဒဝါယ န မဒါယ

ပျော်ရွှင်ရန် မဟုတ်၊ မူးယစ်ရန် မဟုတ်၊ တန်ဆာဆင်ရန် မဟုတ်၊ အလှဆင်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဤကိုယ်ခန္ဓာ တည်တံ့နိုင်ရန်၊ ဆာလောင်မှုကို ငြိမ်းစေရန်၊ ဗြဟ္မစရိယကို ထောက်ပံ့ရန်၊ ဟောင်းသောဝေဒနာကို ငြိမ်းစေရန်နှင့် ဝေဒနာအသစ် မဖြစ်စေရန် စားသုံးခြင်းဖြစ်ပြီး ဘဝ၏ တည်တံ့မှုသည် အဆင်ပြေ၍ အပြစ်မရှိဖြစ်လိမ့်မည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အစားတစ်နပ်စီ မစားမီ အသက်ရှူတစ်ချက်စာ ရပ်ပြီး ဆာလောင်သောကြောင့် စားသလော၊ ငြီးငွေ့သောကြောင့် စားသလော၊ စိတ်ဖိစီးသောကြောင့် စားသလော သို့မဟုတ် အချိန်ရောက်သောကြောင့် စားသလောဟု မေးကြည့်ပါ။
3

သေနာသန — နေထိုင်ရာ သေနာသနံ ပဋိသေဝတိ

အအေးဒဏ်၊ အပူဒဏ်၊ သတ္တဝါနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တို့၏ ထိတွေ့မှုကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် တစ်ကိုယ်တည်း ကွယ်ကာနေထိုင်ခြင်းကို ပျော်မွေ့ရန်သာ နေထိုင်ရာကို အသုံးပြုခြင်း။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အိမ်သည် အနားယူရန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရန်ဖြစ်သည်။ အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အလှဆင်ခြင်းသည် စိတ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာလျှင် မလိုအပ်သောအရာများကို လျှော့ချကြည့်ပါ။
4

ဂိလာနဘေသဇ္ဇ — ရောဂါကုဆေး ဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခါရံ ပဋိသေဝတိ

နာမကျန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဝေဒနာကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ရောဂါ၏ ညှဉ်းဆဲမှု အလွန်ကင်းဝေးရန်သာ ဆေးကို အသုံးပြုခြင်း။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဤချက်သည် ရောဂါကုသခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဆေးနှင့် ကျန်းမာရေးထုတ်ကုန်များကို ကြော်ငြာအလိုက်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် လိုအပ်သလောက်သာ သုံးရန် သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

စားသုံးမှုကို အတွေးမပါဘဲ ပြုလုပ်နိုင်အောင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားသည့် ခေတ်တွင် ပစ္စဝေက္ခဏာသည် မသုံးမီ အနည်းငယ်ရပ်တန့်ခြင်းဖြစ်သည် — အဝတ်မဝယ်မီ၊ မစားမီ၊ အိမ်မပြင်ဆင်မီနှင့် ဆေး သို့မဟုတ် စားသုံးဖွယ်ဖြည့်စွက်စာ မသောက်မီ “ဤအရာသည် မည်သည့်အတွက်လဲ” ဟု မေးခြင်းဖြစ်သည်။

သုတ်တော်နှင့် ကိုက်ညီသော အဖြေမှာ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လိုအပ်ချက်အတွက်နှင့် ကောင်းမွန်သောဘဝကို နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ ပျော်စရာအတွက်၊ ကြွားရန်အတွက် သို့မဟုတ် လိုအပ်သည်ထက်ကျော်လွန်သော အလှအပအတွက်ဟူသော အဖြေမှာ အာသဝ ဝင်ရောက်လာသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ