ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຄວາມຜິດທີ່ປິດໄວ້ຍ່ອມຮົ່ວ: ຄາຖາປິດທ້າຍຂອງປະລິວານ

ສັນນະມະຕິວັດສະຕິ ວິວະຕັງ ນາຕິວັດສະຕິ

ພະອຸບາລີທູນຖາມວ່າສິກຂາບົດມີເທົ່າໃດແລະບັນຍັດໄວ້ຈັກເມືອງ ຄຳຕອບພາໄປສູ່ຄວາມໝາຍຂອງຊື່ອາບັດແຕ່ລະກອງ ແລະ ຈົບດ້ວຍຄາຖາວ່າເຮືອນທີ່ປິດໄວ້ຍ່ອມຮົ່ວ ເຮືອນທີ່ເປີດແລ້ວຍ່ອມບໍ່ຮົ່ວ

7 ຂໍ້

ໃນຄຳພີປະລິວານ ພະວິໄນປິດົກ ສ່ວນທີ່ຊື່ຄາຖາສັງຄະນິກະ ຄືການລວບລວມເນື້ອຫາວິໄນໄວ້ເປັນຄາຖາ ເປີດສາກດ້ວຍພາບທ່ານພະອຸບາລີຫົ່ມຜ້າພາດບ່າປະນົມມືເຂົ້າໄປເຝົ້າ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຖາມວ່າມາດ້ວຍປະສົງຫຍັງ ທ່ານທູນຖາມວ່າສິກຂາບົດທີ່ມາສູ່ອຸເທດທຸກວັນອຸໂບສົດມີເທົ່າໃດ ແລະ ຊົງບັນຍັດໄວ້ທີ່ພະນະຄອນຈັກແຫ່ງ

ຄຳຕອບຄືມີ 350 ສິກຂາບົດ ບັນຍັດໄວ້ໃນ 7 ແຫ່ງ ຄື ເວສາລີ ລາຊະຄຶ ສາວັດຖີ ອາລະວີ ໂກສຳພີ ສັກກະຊະນະບົດ ແລະ ພັກຄະຊະນະບົດ ແລ້ວຊົງໄລ່ໃຫ້ຟັງວ່າແຕ່ລະແຫ່ງມີຂໍ້ໃດແດ່ ຈາກນັ້ນຊົງຈຳແນກວິບັດ 4 ຄື ສີລະວິບັດ ອາຈາລະວິບັດ ທິດຖິວິບັດ ແລະ ອາຊີວະວິບັດ

ຊ່ວງທ້າຍເປັນຄາຖາອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງຊື່ອາບັດແຕ່ລະກອງເທື່ອລະຊື່ ວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນແນວນັ້ນ ແລ້ວປິດທ້າຍທັງສ່ວນດ້ວຍຄາຖາສັ້ນໆ ສອງບົດ ບົດທຳອິດປຽບອາບັດເປັນເຮືອນ ບົດທີສອງເວົ້າເຖິງທີ່ໄປຂອງສັດ ຂອງນົກ ຂອງທຳທັງຫຼາຍ ແລະ ຂອງພະອໍລະຫັນ

1

ເຮືອນທີ່ປິດໄວ້ຍ່ອມຮົ່ວ ຕັດມາ ສັນນັງ ວິວະເລຖະ

ຄາຖາປິດທ້າຍວ່າ ເຮືອນຄືອາບັດອັນພິກຂຸປິດໄວ້ຍ່ອມຮົ່ວ ເຮືອນຄືອາບັດອັນພິກຂຸເປີດແລ້ວຍ່ອມບໍ່ຮົ່ວ ສະນັ້ນພິກຂຸພຶງເປີດເຜີຍອາບັດທີ່ປິດໄວ້ ເມື່ອເປັນຢ່າງນັ້ນເຮືອນນັ້ນຍ່ອມບໍ່ຮົ່ວ ໃນພະວິໄນການປິດອາບັດໄວ້ຍັງເຮັດໃຫ້ຕ້ອງຢູ່ປະລິວາດເພີ່ມຕາມຈຳນວນວັນທີ່ປິດດ້ວຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າເຮັດພາດເລື່ອງວຽກ ໃຫ້ບອກໃຫ້ໄວທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ບອກໄດ້ ຄວາມເສຍຫາຍສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມຜິດເດີມ ແຕ່ມາຈາກເວລາທີ່ເສຍໄປກັບການປິດ
2

ກົດເກີດຕົງທີ່ບັນຫາເກີດ ສັດຕະສຸ ນະຄະເລສຸ ປັນຍັດຕາ

ສິກຂາບົດ 350 ຂໍ້ທີ່ສູດໃນວັນອຸໂບສົດ ຊົງບັນຍັດໄວ້ໃນ 7 ແຫ່ງ ໂດຍກະຈຸກຢູ່ທີ່ພະນະຄອນສາວັດຖີເຖິງ 294 ຂໍ້ ທີ່ເຫຼືອກະຈາຍຢູ່ຕາມເມືອງອື່ນ ເຊັ່ນ ລາຊະຄຶ 21 ຂໍ້ ເວສາລີ 10 ຂໍ້ ອາລະວີ 6 ຂໍ້ ຕົວເລກນີ້ສະທ້ອນວ່າກົດບໍ່ໄດ້ຮ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແຕ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ໃດກໍຕາມທີ່ມີເລື່ອງເກີດຂຶ້ນຈິງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລະບຽບທີ່ດີມັກໃຫຍ່ຂຶ້ນຈາກເຫດການຈິງ ບໍ່ແມ່ນຈາກການນັ່ງຈິນຕະນາການບັນຫາໃນຫ້ອງປະຊຸມ
3

ຄວາມເສຍຫາຍມີ 4 ດ້ານ ສີລະວິປັດຕິ ອາຈາລະວິປັດຕິ

ຄາຖາຈຳແນກວ່າອາບັດປາລາຊິກແລະສັງຄາທິເສດເອີ້ນວ່າສີລະວິບັດ ສ່ວນຖຸນລັດໄຈ ປາຈິດຕີ ປາຕິເທສະນີຍະ ທຸກກົດ ແລະ ທຸບພາສິດເອີ້ນວ່າອາຈາລະວິບັດ ຜູ້ມີປັນຍາໂງ່ຖືກໂມຫະຄອບງຳຈົນຖືຄວາມເຫັນຜິດກ່າວຕູ່ພະພຸດທະເຈົ້າ ເອີ້ນວ່າທິດຖິວິບັດ ແລະ ຜູ້ເຮັດຜິດເພາະເຫດແຫ່ງການລ້ຽງຊີບ ເຊັ່ນ ອວດຄຸນວິເສດທີ່ບໍ່ມີຈິງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ລາບ ເອີ້ນວ່າອາຊີວະວິບັດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາປະເມີນພຶດຕິກຳຂອງໃຜ ໃຫ້ແຍກວ່າເສຍທີ່ຫຼັກການ ເສຍທີ່ມາລະຍາດ ເສຍທີ່ຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫຼື ເສຍທີ່ວິທີຫາເງິນ ວິທີຊ່ວຍຂອງແຕ່ລະແບບບໍ່ຄືກັນ
4

ປາຈິດຕີ: ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ກຸສົນຕົກ ປາເຕຕິ ກຸສະລັງ ທຳມັງ

ຄາຖາອະທິບາຍວ່າທີ່ເອີ້ນວ່າປາຈິດຕີ ເພາະຄວາມລະເມີດນັ້ນຍັງກຸສົນທຳໃຫ້ຕົກ ຝືນຕໍ່ອະລິຍະມັກ ແລະ ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຫຼົງໄຫຼແຫ່ງຈິດ ຈຶ່ງເອີ້ນຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເພາະເປັນຄວາມຜິດຮ້າຍແຮງ ແຕ່ເພາະມັນຄ່ອຍໆ ກັດກ່ອນຄວາມດີທີ່ສະສົມໄວ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ນິໄສນ້ອຍໆ ທີ່ບໍ່ຜິດກົດໝາຍແຕ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຂຸ່ນທຸກເທື່ອ ຄືສິ່ງທີ່ຄວນເລີກກ່ອນ ເພາະມັນກິນຂອງດີທີ່ເຮົາສະສົມໄວ້ເທື່ອລະໜ້ອຍ
5

ທຸກກົດແລະທຸບພາສິດ: ເຮັດບໍ່ດີແລະເວົ້າບໍ່ດີ ອະປະລັດທັງ ວິລັດທັນຈະ

ທຸກກົດແປວ່າກຳທີ່ຜິດພາດແລະພາດ ເຮັດບໍ່ດີ ຄາຖາເສີມວ່າຄວາມຊົ່ວທີ່ຄົນເຮັດບໍ່ວ່າໃນທີ່ແຈ້ງຫຼືໃນທີ່ລັບ ບັນດິດຍ່ອມປະກາດວ່າເຮັດບໍ່ດີ ສ່ວນທຸບພາສິດຄືບົດທີ່ກ່າວບໍ່ດີ ເວົ້າບໍ່ດີ ແລະເສົ້າໝອງ ເຊິ່ງວິນຍູຊົນຍ່ອມຕິຕຽນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄຳລ້ອເລ່ນທີ່ແທງໃຈຄົນອື່ນມີຊື່ຂອງມັນເອງໃນພະວິໄນ ບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າໃຫ້ຮອດຂັ້ນດ່າກັນຈຶ່ງຈະນັບວ່າເວົ້າບໍ່ດີ
6

ເສຂິຍະ: ຂໍ້ຝຶກຂອງຄົນທີ່ຍັງຝຶກຢູ່ ເສຂັດສະ ສິກຂະມານັດສະ

ຄາຖາວ່າທີ່ເອີ້ນວ່າເສຂິຍະ ເພາະນີ້ເປັນເບື້ອງຕົ້ນ ເປັນຂໍ້ປະພຶດ ເປັນທາງແລະເປັນຂໍ້ລະວັງຄືສຳຫຼວມຂອງພະເສຂະຜູ້ສຶກສາຢູ່ ຜູ້ດຳເນີນໄປຕາມທາງຕົງ ສິກຂາເຊັ່ນດ້ວຍສິກຂານັ້ນບໍ່ມີ ເສຂິຍະວັດ 75 ຂໍ້ເປັນເລື່ອງກິລິຍາມາລະຍາດນ້ອຍໆ ທັງນັ້ນ ແຕ່ຄາຖາຍົກວ່າບໍ່ມີຂໍ້ຝຶກໃດທຽບໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເລື່ອງນ້ອຍຢ່າງການນັ່ງ ການກິນ ການເວົ້າໃນທີ່ສາທາລະນະ ຄືສະໜາມຝຶກທີ່ຫາໄດ້ທຸກມື້ ບໍ່ຕ້ອງລໍໂອກາດໃຫຍ່
7

ຄາຖາສຸດທ້າຍ: ແຕ່ລະຢ່າງມີທີ່ໄປຂອງມັນ ຄະຕິ ມິຄານັງ ປະວະນັງ

ບົດປິດທ້າຍວ່າ ປ່າໃຫຍ່ເປັນທີ່ເພິ່ງຂອງໝູ່ມະຄະ ອາກາດເປັນທາງໄປຂອງໝູ່ປັກສີ ຄວາມເສື່ອມເປັນຄະຕິຂອງທຳທັງຫຼາຍ ນິບພານເປັນພູມທີ່ໄປຂອງພະອໍລະຫັນ ເປັນຄາຖາສະຫຼຸບທີ່ວາງເລື່ອງກົດລະບຽບທັງເຫຼັ້ມໄວ້ໃນກອບໃຫຍ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ປຸງແຕ່ງທັງໝົດມີຄວາມເສື່ອມເປັນທີ່ໄປ ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮູ້ສຶກວ່າລະບຽບແລະຄວາມວຸ່ນວາຍໃນໜ້າທີ່ການງານໃຫຍ່ເກີນຕົວ ໃຫ້ນຶກເຖິງຄາຖານີ້ສັກຄາວ ແລ້ວກັບໄປເຮັດສິ່ງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າໃຫ້ດີ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຄາຖາປິດທ້າຍທີ່ວ່າເຮືອນທີ່ປິດໄວ້ຍ່ອມຮົ່ວ ເຮືອນທີ່ເປີດແລ້ວຍ່ອມບໍ່ຮົ່ວ ເປັນພາບທີ່ຂັດກັບສາມັນສຳນຶກຕອນທຳອິດ ແຕ່ພໍຄິດຕາມກໍຊັດ ຫຼັງຄາທີ່ຮົ່ວຖ້າເອົາຫຍັງມາປິດຄຸມໄວ້ເລີຍໆ ນ້ຳກໍຍັງຊຶມເຂົ້າໄປເລື້ອຍໆ ຕ້ອງເປີດອອກມາເບິ່ງຈຶ່ງຈະສ້ອມໄດ້

ຄວາມຜິດກໍຄືກັນ ຍິ່ງປົກປິດຍິ່ງຂະຫຍາຍ ເພາະຕ້ອງເວົ້າຕົວະເພີ່ມ ຕ້ອງຫຼົບຄົນເພີ່ມ ແລະ ເສຍພະລັງໄປກັບການລະວັງຕົວ ຄົນທີ່ຍອມເວົ້າອອກມາເສຍແຕ່ຕົ້ນມັກພົບວ່າເລື່ອງຈົບໄວກວ່າທີ່ຢ້ານໄວ້ຫຼາຍ

ເລື່ອງຄວາມໝາຍຂອງຊື່ອາບັດແຕ່ລະກອງເປັນສັບສະເພາະຂອງພະວິໄນ ແຕ່ແງ່ຄິດທີ່ໃຊ້ໄດ້ຄື ຊື່ຂອງຄວາມຜິດຄວນບອກໄດ້ວ່າມັນເສຍຫາຍແນວໃດ ບໍ່ແມ່ນເປັນພຽງລະຫັດໃນລະບຽບທີ່ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ