ຂໍ້ປະຕິບັດ

ສຸຕະມະຍະຍານ: ຟັງແລ້ວຮູ້ວ່າທຳມະຂໍ້ນີ້ຕ້ອງເຮັດແນວໃດ

ໂສຕາວະທາເນ ປັນຍາ ສຸຕະມະເຍ ຍານັງ

ຍານຂໍ້ທຳອິດຂອງປະຕິສຳພິທາມັກ ບໍ່ແມ່ນການຈື່ຄຳໄດ້ຫຼາຍ ແຕ່ຄືຟັງແລ້ວແຍກອອກວ່າ ທຳມະຂໍ້ໃດຄວນຮູ້ຍິ່ງ ຄວນກຳນົດຮູ້ ຄວນລະ ຄວນຈະເລີນ ຄວນເຮັດໃຫ້ແຈ້ງ ແລະ ທຳມະທີ່ກຳລັງເປັນໄປໃນໃຈນັ້ນ ພາໄປທາງເສື່ອມ ຫຼື ທາງພົ້ນທຸກ

7 ຂໍ້

ໃນປະຕິສຳພິທາມັກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ຍານະກະຖາເປີດດ້ວຍຍານຂໍ້ທຳອິດ ຄືສຸຕະມະຍະຍານ ແປຕາມຮູບສັບວ່າ ຍານທີ່ສຳເລັດດ້ວຍການຟັງ ທ່ານນິຍາມໄວ້ວ່າ ປັນຍາໃນການງ່ຽງຫູລົງຟັງ ແລະ ຊົງຈຳທຳມະທີ່ໄດ້ຟັງມາແລ້ວ

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຍານຂໍ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງຄວາມຈຳ ຄືສິ່ງທີ່ຜູ້ຟັງຮູ້ຊັດຕາມມາ ທ່ານຍົກໄວ້ເປັນຊຸດໆ ຊຸດທຳອິດຄືຮູ້ວ່າ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນຮູ້ຍິ່ງ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນກຳນົດຮູ້ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນລະ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນຈະເລີນ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນເຮັດໃຫ້ແຈ້ງ ຊຸດຕໍ່ມາຄືຮູ້ວ່າ ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ເປັນໄປໃນສ່ວນແຫ່ງຄວາມເສື່ອມ ຄວາມຕັ້ງຢູ່ ຄວາມວິເສດ ຫຼື ຄວາມຊຳແຮກກິເລດ ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງການຮູ້ວ່າ ສັງຂານທັງປວງບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ທຳມະທັງປວງເປັນອະນັດຕາ ແລະ ຮູ້ອະລິຍະສັດ 4

ຈາກນັ້ນ ທ່ານຂະຫຍາຍແຕ່ລະຫົວຂໍ້ຢ່າງລະອຽດຫຼາຍສິບໜ້າ ເຊັ່ນ ມີຫຍັງແດ່ຄວນລະ ລະໄດ້ຈັກແບບ ມີຫຍັງແດ່ຄວນຈະເລີນ ຕັ້ງແຕ່ທຳມະຂໍ້ດຽວ ໄປຈົນເຖິງໝວດສິບ ທັງໝົດນີ້ຍັງຢູ່ໃນລະດັບ ຟັງແລ້ວຮູ້ຊັດ ຍັງບໍ່ແມ່ນການບັນລຸ ເຊິ່ງເປັນຍານຂໍ້ຕໍ່ໆ ໄປ

1

ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນຮູ້ຍິ່ງ ອິເມ ທຳມາ ອະພິນເຍຍຍາຕິ

ທ່ານແຈກແຈງວ່າ ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ຍິ່ງຄືທຸກຢ່າງ ຕັ້ງແຕ່ຂັນ 5 ອາຍະຕະນະ ທາດ ພົບ ຊານ ພົມມະວິຫານ ປະຕິດຈະສະມຸບບາດ ໄປຈົນເຖິງນິບພານ ການຮູ້ຍິ່ງໃນທີ່ນີ້ ຄືຮູ້ສະພາບຂອງສິ່ງນັ້ນຕາມທີ່ມັນເປັນ ບໍ່ແມ່ນຮູ້ຊື່ຂອງມັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອໄດ້ຍິນສັບທຳມະໃໝ່ ຢ່າຢຸດຢູ່ທີ່ຄຳແປ ໃຫ້ຖາມຕໍ່ວ່າ ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈເຮົາຕອນໃດ ໜ້າຕາເປັນແນວໃດ
2

ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນກຳນົດຮູ້ ອິເມ ທຳມາ ປະລິນເຍຍຍາຕິ

ສ່ວນທີ່ຄວນກຳນົດຮູ້ ຄືສິ່ງທີ່ເປັນທຸກ ໄດ້ແກ່ ຕາ ຫູ ດັງ ລີ້ນ ກາຍ ໃຈ ອາລົມທີ່ມາກະທົບ ວິນຍານ ຜັດສະ ແລະ ເວທະນາ ທັງສຸກ ທຸກ ແລະ ບໍ່ສຸກບໍ່ທຸກ ທີ່ເກີດຈາກຜັດສະນັ້ນ ທ່ານສະຫຼຸບວ່າ ຜູ້ພະຍາຍາມເພື່ອຈະໄດ້ທຳມະໃດ ເມື່ອໄດ້ແລ້ວ ທຳມະນັ້ນກໍເປັນອັນກຳນົດຮູ້ ແລະ ພິຈາລະນາແລ້ວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາອຸກໃຈ ໃຫ້ໄລ່ເບິ່ງວ່າ ມາຈາກຕາເຫັນຫຍັງ ຫູໄດ້ຍິນຫຍັງ ແລ້ວເວທະນາແບບໃດເກີດຂຶ້ນ ພຽງແຕ່ຮູ້ໃຫ້ທັນ ບໍ່ຕ້ອງຟ້າວແກ້
3

ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນລະ ແລະ ການລະມີຫ້າແບບ ອິເມ ທຳມາ ປະຫາຕັບພາຕິ

ທ່ານສະແດງປະຫານະ 5 ຄື ວິກຂຳພະນະປະຫານະ ການລະດ້ວຍການຂົ່ມໄວ້ ເຊິ່ງມີແກ່ຜູ້ຈະເລີນປະຖົມມະຊານ ຕະທັງຄະປະຫານະ ການລະທິດຖິດ້ວຍອົງນັ້ນໆ ສະມຸດເຈທະປະຫານະ ການລະຂາດດ້ວຍໂລກຸດຕະລະມັກ ປະຕິປັດສັດທິປະຫານະ ການລະດ້ວຍຄວາມສະຫງົບລະງັບໃນຂະນະແຫ່ງຜົນ ແລະ ນິດສະລະນະປະຫານະ ຄືນິບພານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຢ່າຕັດສິນຕົນເອງວ່າລົ້ມເຫຼວ ເພາະກິເລດຍັງບໍ່ໝົດ ການຂົ່ມໄວ້ໄດ້ໃນມື້ນີ້ ກໍນັບເປັນການລະແບບໜຶ່ງທີ່ພະສູດຮັບຮອງ
4

ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນຈະເລີນ ຕັ້ງແຕ່ໜຶ່ງເຖິງສິບ ອິເມ ທຳມາ ພາເວຕັບພາຕິ

ທ່ານລຽງໄວ້ເປັນໝວດ ທຳມະໜຶ່ງຢ່າງທີ່ຄວນຈະເລີນ ຄືກາຍະຄະຕາສະຕິອັນສະຫະຄະຕະດ້ວຍຄວາມສຳລານ ສອງຄືສະມະຖະ ແລະ ວິປັດສະນາ ສາມຄືສະມາທິ 3 ສີ່ຄືສະຕິປັດຖານ 4 ຫ້າຄືສຳມາສະມາທິມີອົງ 5 ຫົກຄືອະນຸດສະຕິ 6 ເຈັດຄືໂພຊົງ 7 ແປດຄືອະລິຍະມັກມີອົງ 8 ເກົ້າຄືອົງອັນເປັນປະທານແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ 9 ແລະ ສິບຄືກະສິນ 10

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເລີ່ມຢູ່ໃສ ໃຫ້ເລີ່ມທີ່ຂໍ້ທຳອິດສຸດ ຄືສະຕິຢູ່ກັບກາຍຢ່າງສະບາຍໆ ບໍ່ຕ້ອງຄຽດ ລະຫວ່າງຍ່າງ ອາບນ້ຳ ຫຼື ລ້າງຖ້ວຍ
5

ທຳມະເຫຼົ່ານີ້ຄວນເຮັດໃຫ້ແຈ້ງ ອິເມ ທຳມາ ສັດສິກາຕັບພາຕິ

ການເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໃນພະສູດນີ້ ທ່ານອະທິບາຍວ່າ ເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໂດຍເຮັດສິ່ງນັ້ນໃຫ້ເປັນອາລົມ ຄືຫັນມາເບິ່ງມັນກົງໆ ຈົນເຖິງນິບພານອັນຢັ່ງລົງໃນອະມະຕະ ທຳມະໃດເຮັດໃຫ້ແຈ້ງແລ້ວ ທຳມະນັ້ນຍ່ອມເປັນອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເລື່ອງທີ່ເຮົາຫຼົບເບິ່ງມາດົນ ເຊັ່ນ ຄວາມເຖົ້າຂອງພໍ່ແມ່ ຫຼື ຂອງຕົນເອງ ລອງຍອມເບິ່ງກົງໆ ຈັກເທື່ອໜຶ່ງ ແທນທີ່ຈະຫຼົບສາຍຕາທຸກເທື່ອ
6

ຮູ້ວ່າທຳມະນີ້ພາໄປທາງໃດ ອິເມ ທຳມາ ຫານະພາຄິຍາຕິ

ທ່ານຍົກຕົວຢ່າງຜູ້ໄດ້ປະຖົມມະຊານໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ ຖ້າສັນຍາ ແລະ ມະນະສິການທີ່ປະກອບດ້ວຍກາມຍັງເປັນໄປຢູ່ ນັ້ນເປັນສ່ວນແຫ່ງຄວາມເສື່ອມ ຖ້າຄວາມພໍໃຈທີ່ສົມຄວນແກ່ຊານນັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່ ນັ້ນເປັນສ່ວນແຫ່ງຄວາມຕັ້ງຢູ່ ຖ້າສັນຍາ ແລະ ມະນະສິການທີ່ບໍ່ປະກອບດ້ວຍວິຕົກເປັນໄປຢູ່ ນັ້ນເປັນສ່ວນແຫ່ງຄວາມວິເສດ ແລະ ຖ້າສັນຍາ ແລະ ມະນະສິການທີ່ສະຫະຄະຕະດ້ວຍຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ປະກອບດ້ວຍວິລາຄະເປັນໄປຢູ່ ນັ້ນເປັນສ່ວນແຫ່ງຄວາມຊຳແຮກກິເລດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທ້າຍມື້ ລອງຖາມສີ່ຄຳຖາມ ມື້ນີ້ໃຈຖອຍລົງບໍ່ ຢູ່ບ່ອນເກົ່າບໍ່ ດີຂຶ້ນບໍ່ ຫຼື ເລີ່ມຄາຍຈາກສິ່ງທີ່ເຄີຍຕິດ
7

ຟັງຈົນຮູ້ຊັດ ຍັງບໍ່ເທົ່າກັບເຫັນເອງ ໂສຕາວະທານັງ ຕັງປະຊານະນາ ປັນຍາ

ແມ່ນແຕ່ປະໂຫຍກວ່າ ສັງຂານທັງປວງບໍ່ທ່ຽງ ສັງຂານທັງປວງເປັນທຸກ ທຳມະທັງປວງເປັນອະນັດຕາ ແລະ ອະລິຍະສັດ 4 ທັງສີ່ຂໍ້ ທ່ານກໍຍັງຈັດໄວ້ໃນສຸຕະມະຍະຍານ ຄືຮູ້ຊັດໃນລະດັບທີ່ໄດ້ຟັງມາ ຍານທີ່ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງ ເປັນຂໍ້ຕໍ່ໆ ໄປໃນຍານ 73 ຂໍ້ ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮູ້ສຶກວ່າເຂົ້າໃຈທຳມະຂໍ້ໜຶ່ງດີແລ້ວ ໃຫ້ຖາມຕໍ່ວ່າ ເຄີຍເຫັນມັນເກີດຂຶ້ນກັບຕົນເອງແທ້ໆ ເທື່ອສຸດທ້າຍແມ່ນເມື່ອໃດ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຄົນສະໄໝນີ້ຟັງທຳມະໄດ້ງ່າຍກວ່າທຸກຍຸກ ຄລິບໜຶ່ງຈົບ ກໍຕໍ່ຄລິບຕໍ່ໄປ ແຕ່ສິ່ງທີ່ມັກຂາດ ຄືຂັ້ນທີ່ສຸຕະມະຍະຍານເວົ້າເຖິງ ນັ້ນຄືຫຼັງຟັງຈົບ ເຮົາແຍກອອກບໍ່ວ່າ ເລື່ອງທີ່ຫາກໍຟັງນັ້ນ ເປັນເລື່ອງທີ່ຕ້ອງເຮັດຄວາມເຂົ້າໃຈ ເລື່ອງທີ່ຕ້ອງເລີກເຮັດ ຫຼື ເລື່ອງທີ່ຕ້ອງລົງມືຝຶກ

ລອງໃຊ້ຕະແກງຫ້າຊ່ອງນີ້ທຸກເທື່ອທີ່ຟັງ ຫຼື ອ່ານທຳມະ ຂໍ້ນີ້ຄວນຮູ້ໃຫ້ຊັດຂຶ້ນ ຂໍ້ນີ້ຄວນກຳນົດຮູ້ເວລາເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ ຂໍ້ນີ້ຄວນລະ ຂໍ້ນີ້ຄວນເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ຂໍ້ນີ້ຄືເປົ້າໝາຍທີ່ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ແຈ້ງດ້ວຍຕົນເອງ ພຽງແຕ່ຈັດລົງຊ່ອງໄດ້ ການຟັງກໍເລີ່ມປ່ຽນເປັນການປະຕິບັດ

ອີກດ້ານໜຶ່ງ ພະສູດເຕືອນໄວ້ກົງໆ ວ່າ ຄວາມຮູ້ລະດັບນີ້ຍັງບໍ່ແມ່ນການພົ້ນທຸກ ການຮູ້ຫຼາຍແລ້ວຢຸດຢູ່ພຽງນັ້ນ ກໍເປັນທຳມະທີ່ເປັນໄປໃນສ່ວນແຫ່ງຄວາມຕັ້ງຢູ່ ບໍ່ເສື່ອມ ແຕ່ກໍບໍ່ໄປໃສ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ