အာနန္ဒသုတ်: အုပ်စုအတွင်း ချမ်းသာစွာ အတူနေခြင်း

ကောသမ္ဗီမြို့ ဃောသိတာရာမကျောင်းတွင် ရှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရားအား ရဟန်းသံဃာသည် အကြောင်းမည်မျှဖြင့် ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်ပါသနည်းဟု လျှောက်ထားသည်။ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ပဉ္စကနိပါတ် ဖာသုဝိဟာရဝဂ် အာနန္ဒသုတ်ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဖြေကြားတော်မူသောအခါ ရှင်အာနန္ဒာက အခြားအကြောင်း ရှိသေးသလားဟု ထပ်မံလျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်သည် တစ်ချက်ချင်း ထပ်ဆင့်မိန့်တော်မူပြီး အဆင့်ငါးဆင့် ပြည့်စုံအောင် မိန့်တော်မူသည်။

ထိုအဆင့်ငါးဆင့်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် သီလရှိပြီး သူတစ်ပါးကို သီလနှင့်ပတ်သက်၍ မကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ပြီး သူတစ်ပါးကို မဂရုစိုက်ခြင်း၊ နာမည်ကျော်ကြားမှု မရှိသော်လည်း မတုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဈာန်လေးပါးကို အလိုရှိသလို ရရှိခြင်းနှင့် စေတောဝိမုတ္တိ ပညာဝိမုတ္တိကို ထင်ရှားစေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သုတ်၏ နောက်ဆုံးတွင် ဤထက် ပိုကောင်းသော သို့မဟုတ် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ချမ်းသာစွာနေထိုင်ရာ တရားမရှိဟု မိန့်တော်မူသည်။

ယခင်သုတ်မှာ ဖာသုဝိဟာရသုတ် ဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မစရိယဖော်များအကြား ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ရာ တရားငါးပါးကို မိန့်တော်မူသည်။ ၎င်းတို့မှာ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံ၊ သီလတူညီခြင်းနှင့် ဒိဋ္ဌိတူညီခြင်းတို့ ဖြစ်ပြီး မျက်မှောက်နှင့် ကွယ်ရာတွင် နှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သာရာဏီယဓမ္မအုပ်စုနှင့် အားလုံးနီးပါး ထပ်နေသောကြောင့် ဤစာမျက်နှာသည် အာနန္ဒသုတ်ကို အဓိကထား ဖော်ပြထားသည်။