ဓမ္မသဘောတရားများ › ရဋ္ဌပါလသုတ်: လောကသည် အမြဲ လိုအပ်နေသည်
ရဋ္ဌပါလသုတ်: လောကသည် အမြဲ လိုအပ်နေသည်
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ရဋ္ဌပါလသုတ်: လောကသည် အမြဲ လိုအပ်နေသည်

ရဋ္ဌပါလသုတ္တံ

ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အနွယ်၏ တစ်ဦးတည်းသောသားသည် ရဟန်းပြုပြီး အိမ်သို့ပြန်လာသောအခါ ငွေနှင့်ရွှေပုံကို လက်မခံဘဲ ကောရဗျမင်းအား ဓမ္မုဒ္ဒေသလေးချက်ကြောင့် ရဟန်းပြုကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ထိုလေးချက်မှာ လောကကို ဇရာက ခေါ်ဆောင်သွားသည်၊ ကာကွယ်သူမရှိ၊ ကိုယ်ပိုင်အရာမရှိ၊ အမြဲလိုအပ်နေပြီး တဏှာ၏ ကျွန်ဖြစ်သည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

7 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် ရဋ္ဌပါလသုတ်တွင် ရဋ္ဌပါလကုလပုတ္တသည် ကုရုနိုင်ငံ ထုလ္လကောဋ္ဌိတမြို့၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး အနွယ်၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သည်။ တရားနာပြီး ရဟန်းပြုလိုသော်လည်း မြတ်စွာဘုရားက မိဘများ ခွင့်မပြုသော သားကို တထာဂတသည် ရဟန်းမပြုပေးဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိဘများ မခွင့်ပြုသဖြင့် ရဋ္ဌပါလသည် မြေပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အစာမစားဘဲ နေသည်။ ထို့နောက် သူငယ်ချင်းများက မိဘများနှင့် ဝင်ပြောဆိုပေးသဖြင့် အိမ်သို့ ခဏခဏ ပြန်လည်လာရောက်ရန် တောင်းဆိုကာ မိဘများ ခွင့်ပြုသည်။

ရဟန်းပြုပြီး မကြာမီပင် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရရှိပြီး အိမ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ခွင့်တောင်းသည်။ ပထမအကြိမ်တွင် ဖခင်က မြင်သောအခါ သမဏတို့သည် တစ်ဦးတည်းသောသားကို ရဟန်းပြုစေသည်ဟု ဆဲဆိုသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဖခင်က ငွေနှင့်ရွှေကို ပုံကြီးတစ်ပုံ ယူလာပြီး လူထွက်၍ စည်းစိမ်ကို သုံးစွဲပါ၊ ကုသိုလ်ပြုပါဟု တောင်းပန်သည်။ ရဋ္ဌပါလက ထိုပစ္စည်းများကို ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ဆယ်၍ နစ်မြုပ်စေပါဟု ပြန်ဖြေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဥစ္စာသည် သောကနှင့် ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်မည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း ကောရဗျမင်းက လူအများ ရဟန်းပြုကြရသည်မှာ ဆုံးရှုံးမှုလေးမျိုးဖြစ်သော အိုမင်းခြင်း၊ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း၊ စည်းစိမ်ကုန်ခြင်း၊ ဆွေမျိုးကုန်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ရဋ္ဌပါလတွင် ထိုအရာတစ်ခုမျှ မရှိ၊ အဘယ်ကြောင့် ရဟန်းပြုသနည်းဟု မေးသည်။ ရဋ္ဌပါလက မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူသော ဓမ္မုဒ္ဒေသလေးချက်ဖြင့် ဖြေကြားပြီး တစ်ချက်စီကို မင်း၏ကိုယ်ပိုင်ဘဝနှင့် ဆိုင်သော မေးခွန်းများဖြင့် ရှင်းပြသည်။

  1. 1

    ရဟန်းမပြုမီ မိဘများထံ ခွင့်တောင်းခြင်း ဣဓေဝ မေ မရဏံ ဘဝိဿတိ ပဗ္ဗဇ္ဇာ ဝါ

    မြတ်စွာဘုရားသည် မိဘများ ခွင့်မပြုမချင်း ရဋ္ဌပါလကို ရဟန်းမပြုပေးပေ။ တစ်ဦးတည်းသောသားကို အလွန်ချစ်သဖြင့် မိဘများက သုံးကြိမ်တိုင် ငြင်းဆန်သည်။ ထို့ကြောင့် ရဋ္ဌပါလသည် မြေပေါ်တွင်လှဲကာ ဤနေရာသည် သေရာ သို့မဟုတ် ရဟန်းပြုရာ ဖြစ်စေဟု ဆုံးဖြတ်၍ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အစာမစားဘဲ နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူငယ်ချင်းများက မိဘများထံ သွားပြောကာ ခွင့်ပြုလျှင် သားကို ဆက်မြင်နိုင်ကြောင်း၊ ရဟန်းဘဝကို မနှစ်သက်လျှင် ကိုယ်တိုင် ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ မိဘများလည်း အိမ်သို့ ပြန်လည်လာရောက်ရန် တောင်းဆိုကာ ခွင့်ပြုကြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိလိုချင်သည်များသည် မိသားစုဝင်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေသောအခါ နှစ်ဖက်လုံး ယုံကြည်ရသော ကြားဝင်သူတစ်ဦးကို ရှာ၍ ပြောပေးစေပါ။ မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေခြင်းဖြင့် ဖိအားပေးမည့်အစား ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည့် သဘောတူညီချက်ကို ရှာကြည့်ပါ။

  2. 2

    ရွှေငွေပုံကို မလက်ခံခြင်း သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ

    ဖခင်က နှစ်ဖက်စီမှ တစ်ဖက်သားကို မမြင်ရလောက်အောင် မြင့်သော ငွေနှင့်ရွှေပုံကို ပေးပြီး လူထွက်၍ စည်းစိမ်ကို သုံးစွဲကာ ကုသိုလ်ပြုရန် တောင်းပန်သည်။ ရဋ္ဌပါလက လှည်းများဖြင့် တင်ကာ ဂင်္ဂါမြစ်အလယ်တွင် နစ်မြုပ်စေပါဟု ဖြေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဥစ္စာကြောင့် ဖခင်အား သောက၊ ပရိဒေဝ၊ ဒုက္ခ၊ ဒေါမနဿနှင့် ဥပါယာသတို့ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဇနီးဟောင်းများက ရဋ္ဌပါလသည် တွေ့ဆုံလိုသောကြောင့် ဗြဟ္မစရိယကျင့်နေသော နတ်သမီးများမှာ မည်သို့နည်းဟု မေးသောအခါ နတ်သမီးများအတွက် ဗြဟ္မစရိယ မကျင့်ကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ငွေအလုံးအရင်း ရလာသောကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့်အခါ ထိုငွေက ဘယ်လိုစိုးရိမ်မှုများကို ယူဆောင်လာမည်လဲဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။ ဥပမာ စောင့်ရှောက်ရခြင်း၊ ခွဲဝေရခြင်း သို့မဟုတ် သံသယဝင်ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

  3. 3

    အလှဆင်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ပဿ စိတ္တကတံ ဗိမ္ဗံ

    ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးနောက် ရဋ္ဌပါလသည် ရပ်လျက် ဂါထာဆိုသည်။ ဆန်းကြယ်စွာ အလှဆင်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်ပါ၊ အနာစုပုံဖြစ်သည်၊ မတည်မြဲ၊ ကျောက်မျက်ရတနာ နားရွက်တန်ဆာတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်၊ ခြေထောက်ကို အရောင်ဆိုးထားသည်၊ မျက်နှာကို မှုန့်လိမ်းထားသည်၊ ဆံပင်ကို လှပစွာ ပြင်ထားသည်၊ လူမိုက်ကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းကို ရှာသူကို မလှည့်စားနိုင်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိမိကို ကျော့ကွင်းမမိသော သမင်ကဲ့သို့ အစာစားပြီး ထွက်သွားသည်ဟု နှိုင်းယှဉ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြည့်စုံလှပသည့် လူများကို မြင်သောအခါ မြင်ရသည်မှာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်ကြောင်းနှင့် လူတိုင်း၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အိုနိုင်၊ နာနိုင်ကြောင်း သတိရပါ။

  4. 4

    လောကကို ဇရာက ခေါ်ဆောင်သွားသည်၊ မတည်မြဲ ဥပနိယျတိ လောကော အဒ္ဓုဝေါ

    ရဋ္ဌပါလက ကောရဗျမင်းကြီးအား အသက်နှစ်ဆယ် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ဆင်စီးခြင်း၊ မြင်းစီးခြင်း၊ ရထားမောင်းခြင်း၊ လေးပစ်ခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်၍ စစ်တိုက်ဖူးသည်မဟုတ်လားဟု မေးသည်။ မင်းက ဟုတ်ကဲ့ဟု ဖြေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မိမိနှင့်ညီမျှသော အားရှိသူမရှိဟု ထင်ခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော် ယခု အသက်ရှစ်ဆယ်ရှိပြီဖြစ်သဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ဖက်သို့ ခြေလှမ်းမည်ဟု ရည်ရွယ်သော်လည်း ခြေက အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်သွားတတ်ကြောင်း လျှောက်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ကိုယ်ခန္ဓာက လွယ်ကူစွာ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်များကို စဉ်းစားပြီး ယနေ့ ရှိသမျှအားကို အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည့်အရာများတွင် ဦးစွာ သုံးပါ။

  5. 5

    လောကတွင် ကာကွယ်သူမရှိ အတာဏော လောကော အနဘိဿရော

    ရဋ္ဌပါလက ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာတော်မူသောအခါ ဝန်းရံနေသော မိတ်ဆွေ၊ အမတ်နှင့် ဆွေမျိုးတို့က နာကျင်မှုကို ခွဲယူပေးနိုင်ပါသလားဟု မေးသည်။ မင်းက မရနိုင်ဟု ဖြေပြီး ထိုနာကျင်မှုကို တစ်ဦးတည်း ခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွင် ငွေရွှေ များပြားစွာရှိသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ငွေကြေးနှင့် အနီးအပါးရှိလူများသည် များစွာ အကူအညီပေးနိုင်သော်လည်း ဖျားနာမှုကိုမူ မိမိကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ကို ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားခြင်းသည် အခြားသူ မလုပ်ပေးနိုင်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဖြစ်သည်။

  6. 6

    လောကတွင် ကိုယ်ပိုင်အရာမရှိ အဿကော လောကော သဗ္ဗံ ပဟာယ ဂမနီယံ

    ရဋ္ဌပါလက မင်းကြီးသည် ယခု ကာမဂုဏ်ပြည့်စုံစွာ ရှိနေသည့်အတိုင်း နောင်လောကတွင်လည်း ပြည့်စုံမည်လော၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများက ဤစည်းစိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကာ မင်းကြီးကမူ ကံအလိုက် သွားရမည်လောဟု မေးသည်။ မင်းက အခြားသူများ ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိမှာ ကံအလိုက် သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ပစ္စည်းတစ်ခုကို အလွန်စွဲလမ်းနေသောအခါ တစ်နေ့တွင် ၎င်းသည် အခြားသူ၏ ပစ္စည်းဖြစ်လာမည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ထို့နောက် မိမိအသုံးပြုနေဆဲအချိန်တွင် အကျိုးရှိအောင် မည်သို့သုံးမည်ဟု မေးကြည့်ပါ။

  7. 7

    လောကသည် အမြဲလိုအပ်နေပြီး တဏှာ၏ ကျွန်ဖြစ်သည် ဦနော လောကော အတိတ္တော တဏှာဒါသော

    ရဋ္ဌပါလက ယုံကြည်ရသူတစ်ဦးက အရှေ့ဘက်တွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နိုင်ငံရှိ၍ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်သည်ဟု လာပြောလျှင် မင်းကြီးသည် မည်သို့ပြုမည်နည်းဟု မေးသည်။ မင်းက သွား၍ သိမ်းပိုက်မည်ဟု ဖြေသည်။ ဒေသအားလုံး၊ သမုဒ္ဒရာတစ်ဖက်ကမ်းရှိ နိုင်ငံအထိ မေးသောအခါလည်း ထိုအတိုင်း ဖြေသည်။ သုတ်၏ အဆုံးတွင် ရဋ္ဌပါလသည် ဂါထာဆိုသည်။ မင်းသည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်အထိ မြေကို အုပ်စိုးပြီးသော်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းကိုပင် လိုချင်သေးသည်၊ လူများစွာသည် မပြည့်စုံသေးဘဲ သေဆုံးကြသည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ပန်းတိုင်တစ်ခုကို ရောက်ပြီးနောက် ဟာတာတာဖြစ်သည်ဟု ခံစားရလျှင် ဤသည်မှာ ပန်းတိုင် ကြီးမားမှုမရှိသေးသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တဏှာ၏ ယန္တရားဖြစ်ကြောင်း သတိထားပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဓမ္မုဒ္ဒေသလေးချက်သည် လောကကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်စွာ ပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ နားထောင်သူ၏ လက်တွေ့ဘဝကို မေးခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ခိုင်ခံ့ခဲ့သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယခု မည်သို့နည်း၊ ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းဖြစ်သောအခါ ဝေဒနာကို ခွဲယူပေးနိုင်သူ ရှိသလား၊ နောက်ထပ် သိမ်းပိုက်စရာ နယ်မြေရှိသည်ဟု တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလျှင် ရပ်တန့်မည်လားဟူသော မေးခွန်းများကို မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင်မဆို မိမိကိုယ်ကို မေးနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးအချက်ဖြစ်သည့် ကျေနပ်မှုမရှိခြင်းသည် ခေတ်ပေါ်လှသည်။ လစာ၊ နောက်လိုက်အရေအတွက် သို့မဟုတ် ဒုတိယအိမ်တို့ကို ရပြီးနောက်လည်း နောက်ထပ် ပန်းတိုင်တစ်ခု အမြဲစောင့်နေသည်။ ဤယန္တရားကို မြင်ခြင်းသည် အလုပ်ကို ရပ်ရန် သို့မဟုတ် ရဟန်းပြုရန် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ကျေနပ်မှုသည် နောက်ထပ်ပန်းတိုင်တွင် မရှိကြောင်း သိစေသည်။

ရဋ္ဌပါလ၏ အစာအငတ်ခံခြင်းမှာ သုတ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အဖြစ်အပျက်သာဖြစ်ပြီး မိသားစုကို ဖိအားပေးရန် သုတ်က အကြံပြုသည့်နည်း မဟုတ်ပါ။ မိဘများ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ဦးစွာရရမည်ဟူသော မူကို သုတ်က ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်လိုသည့် အတွေးရှိနေသူသည် ယုံကြည်ရသူ သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ဦးစွာ ဆွေးနွေးသင့်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဓမ္မာဘိသမယကထာနှင့် အဗျာကတကထာ: သားအိမ်ထဲတွင်ဖြစ်စေ အိပ်မက်ထဲတွင်ဖြစ်စေ ဗောဓိဉာဏ် ရရှိနိုင်သလော

ဓမ္မာဘိသမယကထာ

ဝဂ် 22 ရှိ ကထာအုပ်စုသည် သားအိမ်ထဲရှိ သတ္တဝါက ဓမ္မကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သလော၊ အရဟတ္တကို ရနိုင်သလော၊ အိပ်မက်မက…

ဝိမာနဝတ္ထု: မိမိလက်ဖြင့် ပေးလှူခြင်း၊ အများအတွက် ပေးလှူခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူကို မြင်သောအခါ ပေးလှူခြင်း

ပသန္နာ သကေဟိ ပါဏိဟိ

ကြံတစ်တုံး၊ သစ်သီးလေးလုံး၊ လယ်စောင့်၏ ကုမ္မာသမုန့်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ရဟန်းအတွက် ဆွမ်းတို့ — ဝိမာနဝတ္ထု၏ ဝဂ…
ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ