ການຝຶກຈິດ

ສະກະລິກະສູດ: ເຈັບກາຍໂດຍມີສະຕິ

ສະກະລິກະສຸດຕັງ

ພະບາດຂອງພະພຸດທະເຈົ້າຖືກສະເກັດຫີນບາດ ເກີດເວທະນາກ້າແຂງ ພະອົງຊົງອົດກັ້ນດ້ວຍສະຕິສຳປະຊັນຍະ ບໍ່ກະສັບກະສ່າຍ ມານມາເຍາະເຍີ້ຍວ່າຊົງນອນຍ້ອນຂີ້ຄ້ານ ສ່ວນເທວະດາມາສັນລະເສີນວ່າຊົງເປັນດັ່ງສີຫະ ດັ່ງມ້າອາຊາໄນ

8 ຂໍ້

ສະກະລິກະສູດໃນສັງຍຸດຕະນິກາຍ ສະຄາຖະວັກ ມີສອງສູດທີ່ເລົ່າເຫດການດຽວກັນ ຄືເມື່ອພະພຸດທະເຈົ້າປະທັບຢູ່ທີ່ມັດທະກຸດສິມິກຄະທາຍະວັນ ເຂດເມືອງລາຊະຄຶ ພະບາດຖືກສະເກັດຫີນບາດ ເກີດເວທະນາທາງກາຍທີ່ເປັນທຸກ ກ້າແຂງ ເຜັດຮ້ອນ ບໍ່ໜ້າຍິນດີ ພະອົງຊົງມີສະຕິສຳປະຊັນຍະ ອົດກັ້ນເວທະນານັ້ນໂດຍບໍ່ກະສັບກະສ່າຍ ຮັບສັ່ງໃຫ້ປູຜ້າສັງຄາຕິພັບສີ່ຊັ້ນ ແລ້ວສຳເລັດສີຫະໄສຍາໂດຍມີສະຕິສຳປະຊັນຍະ

ໃນມາລະສັງຍຸດ ມານມາເຍາະເຍີ້ຍວ່າຊົງນອນຍ້ອນຄວາມໂງ່ ຫຼື ມົວແຕ່ຄິດກາບກອນ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຕອບວ່າ ຊົງນອນດ້ວຍຄວາມເອັນດູໃນສັດທັງປວງ ສ່ວນໃນເທວະຕາສັງຍຸດ ເທວະດາສະຕຸນລະປະກາຍິກາເຈັດຮ້ອຍອົງມາເຝົ້າໃນຍາມທຳອິດ ແລ້ວຕ່າງກໍເປັ່ງອຸທານສັນລະເສີນວ່າ ພະອົງເປັນດັ່ງນາກ ສີຫະ ອາຊາໄນ ຜູ້ອົງອາດ ຜູ້ໃຝ່ໃນທຸລະ ແລະ ຜູ້ຝຶກແລ້ວ

ພະສູດນີ້ສະແດງວ່າ ເຖິງແມ່ນພະພຸດທະເຈົ້າກໍມີຄວາມເຈັບປວດທາງກາຍ ສິ່ງທີ່ຕ່າງກັນແມ່ນໃຈບໍ່ຖືກຄວາມເຈັບນັ້ນຄອບງຳ

1

ເຖິງແມ່ນພະພຸດທະເຈົ້າກໍເຈັບ ພະຄະວະໂຕ ປາໂທ ສະກະລິກາຍະ ຂະໂຕ ໂຫຕິ

ພະບາດຂອງພະພຸດທະເຈົ້າຖືກສະເກັດຫີນບາດ ເວທະນາທີ່ເກີດໃນພະວໍລະກາຍເປັນທຸກ ກ້າແຂງ ເຜັດຮ້ອນ ບໍ່ໜ້າຍິນດີ ບໍ່ເປັນທີ່ສະບາຍ ພະສູດບໍ່ໄດ້ບອກວ່າພະອົງບໍ່ຮູ້ສຶກເຈັບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອເຈັບ ບໍ່ຕ້ອງຕຳໜິຕົນເອງວ່າຝຶກມາບໍ່ພໍ ຄວາມເຈັບທາງກາຍເປັນເລື່ອງປົກກະຕິຂອງຮ່າງກາຍ ເຖິງແມ່ນຜູ້ທີ່ຝຶກໃຈດີທີ່ສຸດກໍຍັງມີ
2

ອົດກັ້ນດ້ວຍສະຕິສຳປະຊັນຍະ ບໍ່ກະສັບກະສ່າຍ ສະໂຕ ສຳປະຊາໂນ ອະທິວາເສຕິ ອະວິຫັນຍະມາໂນ

ພະອົງຊົງມີສະຕິ ແລະ ສຳປະຊັນຍະ ອົດກັ້ນເວທະນາເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍບໍ່ກະສັບກະສ່າຍ ຄືຮັບຮູ້ຄວາມເຈັບຕາມທີ່ເປັນ ໂດຍບໍ່ດີ້ນລົນຕໍ່ຕ້ານ ຫຼື ຈົມລົງໄປໃນຄວາມທຸກໃຈ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຕອນເຈັບ ລອງຫາຍໃຈຊ້າໆ ແລ້ວສັງເກດວ່າຄວາມເຈັບຢູ່ບ່ອນໃດ ປ່ຽນແປງແນວໃດ ແທນການຄິດວົນວຽນວ່າເມື່ອໃດຈະເຊົາ
3

ພັກຢ່າງມີສະຕິ ສີຫະເສຍຍັງ ກັບເປສິ

ພະພຸດທະເຈົ້າຮັບສັ່ງໃຫ້ປູຜ້າສັງຄາຕິພັບສີ່ຊັ້ນ ແລ້ວສຳເລັດສີຫະໄສຍາໂດຍຕະແຄງເບື້ອງຂວາ ຊ້ອນພະບາດເຫຼື່ອມກັນ ຊົງມີສະຕິສຳປະຊັນຍະ ການອົດທົນຈຶ່ງໄປພ້ອມກັບການເບິ່ງແຍງຮ່າງກາຍຢ່າງເໝາະສົມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອບາດເຈັບ ຫຼື ບໍ່ສະບາຍ ການພັກບໍ່ແມ່ນຄວາມອ່ອນແອ ຈັດທ່າທີ່ສະບາຍ ເບິ່ງແຍງບາດແຜ ແລ້ວພັກໂດຍບໍ່ຕ້ອງຮູ້ສຶກຜິດ
4

ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ຄຳເຍາະເຍີ້ຍ ມັນທິຍາ ນຸ ເສສິ

ໃນມາລະສັງຍຸດ ມານຖາມວ່າ ຊົງນອນຍ້ອນຄວາມໂງ່ ຫຼື ມົວແຕ່ຄິດກາບກອນ ຢູ່ຜູ້ດຽວໃນບ່ອນສະຫງັດແລ້ວຕັ້ງໜ້ານອນຫຼັບຢ່າງນັ້ນບໍ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຕອບວ່າ ບໍ່ໄດ້ນອນຍ້ອນຄວາມໂງ່ ແຕ່ຊົງບັນລຸປະໂຫຍດແລ້ວ ປາດສະຈາກຄວາມໂສກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອເຈັບປ່ວຍແລ້ວມີຄົນເບິ່ງວ່າຂີ້ຄ້ານ ຫຼື ອ່ອນແອ ບໍ່ຕ້ອງຟ້າວພິສູດຕົນເອງ ຮູ້ເຫດຜົນຂອງຕົນໃຫ້ຈະແຈ້ງ ແລ້ວເບິ່ງແຍງຕົນເອງຕໍ່ໄປ
5

ນອນດ້ວຍຄວາມເອັນດູໃນສັດທັງປວງ ສັບພະພູຕານຸກຳປີ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຄົນທີ່ມີລູກສອນສຽບເອິກຍັງນອນຫຼັບໄດ້ ພະອົງຜູ້ປາດສະຈາກລູກສອນແລ້ວ ເປັນຫຍັງຈະບໍ່ຫຼັບ ຊົງບໍ່ຫວາດກົວ ກາງເວັນກາງຄືນບໍ່ເຮັດໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ແລະ ຊົງນອນດ້ວຍຄວາມເອັນດູໃນສັດທັງປວງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນຊ່ວງທີ່ຮ່າງກາຍບໍ່ສະບາຍ ລອງແຜ່ຄວາມປາຖະໜາດີໃຫ້ຄົນອື່ນທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍຄືກັນ ໃຈຈະບໍ່ຫົດແຄບຢູ່ພຽງແຕ່ຄວາມເຈັບຂອງຕົນເອງ
6

ນາກ ສີຫະ ອາຊາໄນ ນາໂຄ ວະຕະ ໂພ ສະມະໂນ ໂຄຕະໂມ

ໃນເທວະຕາສັງຍຸດ ເທວະດາສະຕຸນລະປະກາຍິກາຕ່າງກໍເປັ່ງອຸທານວ່າ ພະສະມະນະໂຄດົມເປັນດັ່ງນາກ ເປັນດັ່ງສີຫະ ເປັນດັ່ງອາຊາໄນ ເປັນຜູ້ອົງອາດ ເປັນຜູ້ໃຝ່ໃນທຸລະ ເປັນຜູ້ຝຶກແລ້ວ ເພາະຊົງອົດກັ້ນເວທະນາກ້າແຂງດ້ວຍສະຕິສຳປະຊັນຍະໂດຍບໍ່ເດືອດຮ້ອນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມກ້າຫານບໍ່ໄດ້ມີພຽງແຕ່ໃນສະໜາມແຂ່ງຂັນ ການຢູ່ກັບຄວາມເຈັບຢ່າງສະຫງົບກໍເປັນຄວາມກ້າແບບໜຶ່ງ ຊົມເຊີຍຄົນອ້ອມຂ້າງທີ່ອົດທົນກັບການເຈັບປ່ວຍຢ່າງມີສະຕິ
7

ຈິດທີ່ຝຶກດີແລ້ວ ປັດສະ ສະມາທິງ ສຸພາວິຕັງ

ເທວະດາອີກອົງໜຶ່ງກ່າວໃຫ້ເບິ່ງສະມາທິທີ່ພະອົງເຈີນດີແລ້ວ ແລະ ຈິດທີ່ຫຼຸດພົ້ນດີແລ້ວ ບໍ່ໂນ້ມໄປຕາມລາຄະ ບໍ່ກັບໄປຕາມໂທສະ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຄອຍຂົ່ມ ຫຼື ຫ້າມໄວ້ດ້ວຍການຝືນ ຜູ້ທີ່ຄິດຈະລ່ວງເກີນບຸກຄົນເຊັ່ນນີ້ ກໍຄືຄົນບໍ່ມີຕາ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມສະຫງົບຕໍ່ຄວາມເຈັບບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນມື້ທີ່ເຈັບເທົ່ານັ້ນ ຝຶກສະຕິໃນມື້ປົກກະຕິມື້ລະໜ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ມີທີ່ເພິ່ງເມື່ອມື້ທີ່ຍາກມາເຖິງ
8

ລະມານະ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ປະມາດ ນະ ມານະກາມັດສະ ທະໂມ ອິທັດຖິ

ຄາຖາຂອງເທວະດາກ່າວວ່າ ການຝຶກຕົນບໍ່ມີແກ່ຜູ້ໃຄ່ມານະ ຄວາມຮູ້ບໍ່ມີແກ່ຜູ້ມີຈິດບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າແຕ່ປະມາດຍ່ອມຂ້າມແດນມັດຈຸບໍ່ໄດ້ ສ່ວນຜູ້ລະມານະ ມີຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ປະມາດ ຍ່ອມຂ້າມໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອເຈັບປ່ວຍ ໃຫ້ລະຄວາມຖືຕົວທີ່ບໍ່ຍອມຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ບອກຄົນໃກ້ຊິດ ໄປຫາໝໍ ແລະ ໃຊ້ເວລາພັກນັ້ນຝຶກໃຈໃຫ້ຕັ້ງໝັ້ນ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ທຸກຄົນຕ້ອງພົບກັບຄວາມເຈັບປວດທາງກາຍ ຕັ້ງແຕ່ມີດບາດໄປຈົນເຖິງອາການເຈັບປ່ວຍຊຳເຮື້ອ ພະສູດນີ້ບໍ່ໄດ້ບອກໃຫ້ທຳທ່າວ່າບໍ່ເຈັບ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຮູ້ຈະແຈ້ງວ່າເວທະນາກ້າແຂງ ແຕ່ຊົງຮັບຮູ້ດ້ວຍສະຕິ ບໍ່ເພີ່ມຄວາມກະສັບກະສ່າຍລົງໄປຊ້ຳ ແລະ ຍັງຊົງພັກຜ່ອນຢ່າງເໝາະສົມ

ເວລາເຈັບ ລອງແຍກໃຫ້ອອກລະຫວ່າງຕົວຄວາມເຈັບ ກັບຄວາມຄິດທີ່ຕາມມາ ເຊັ່ນ "ເປັນຫຍັງຕ້ອງເປັນເຮົາ" ຫຼື "ຈະບໍ່ດີຂຶ້ນແລ້ວ" ຄວາມເຈັບອາດຍັງຢູ່ ແຕ່ຄວາມທຸກໃຈທີ່ຊ້ອນຂຶ້ນມາຫຼຸດລົງໄດ້

ການມີສະຕິກັບຄວາມເຈັບປວດບໍ່ແມ່ນສິ່ງທົດແທນການປິ່ນປົວ ອາການບາດເຈັບ ຄວາມເຈັບທີ່ຮຸນແຮງ ຫຼື ຄວາມເຈັບທີ່ບໍ່ເຊົາ ຄວນໄປພົບທ່ານໝໍ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ