ကျင့်စဉ်များ

သမဏမုဏ္ဍိကသုတ်: မကောင်းမှု မပြုရုံသက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်

သမဏမုဏ္ဍိကသုတ္တံ

ဥဂ္ဂါဟမာနပရိဗိုဇ်က ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်နှင့် အသက်မွေးမှုတွင် မကောင်းမှုမပြုသူသည် ပြည့်စုံသော သမဏဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုသို့ဆိုလျှင် မွေးကင်းစကလေးလည်း ပြည့်စုံမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီး ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ် နှစ်ဖက်စလုံး၏ သီလနှင့် ကြံစည်မှုကို သိခြင်းမှ အသေက္ခဓမ္မဆယ်ပါးအထိ ဟောကြားတော်မူသည်။

7 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် သမဏမုဏ္ဍိကသုတ်တွင် ပဉ္စကင်္ဂလက်သမားသည် သမဏမုဏ္ဍိကာ၏သား ဥဂ္ဂါဟမာနပရိဗိုဇ်ထံ ဝင်ရောက်သည်။ ဥဂ္ဂါဟမာနက ကိုယ်ဖြင့် မကောင်းမှုမပြု၊ မကောင်းသောစကား မပြော၊ မကောင်းသည်ကို မကြံစည်၊ မကောင်းသောနည်းဖြင့် အသက်မမွေးသူသည် ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်သော သမဏ၊ မည်သူမျှ အနိုင်မယူနိုင်သူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ပဉ္စကင်္ဂက သဘောမတူသလို ကန့်ကွက်လည်းမကန့်ကွက်ဘဲ မြတ်စွာဘုရားထံ ယူဆောင်၍ လျှောက်ထားသည်။

မြတ်စွာဘုရားက ထိုသို့ဆိုလျှင် လက်ပြန်လှန်၍ အိပ်နေသော မွေးကင်းစကလေးသည်လည်း ပြည့်စုံသော သမဏဖြစ်မည်။ အကြောင်းမှာ ကလေးသည် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ ကြံစည်မှု သို့မဟုတ် အသက်မွေးမှုဟူသော စကားကိုပင် မသိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုလေးချက်ရှိသူသည် မွေးကင်းစကလေးထက် အနည်းငယ်ပိုကောင်းသော်လည်း ပြည့်စုံသူ မဟုတ်သေးဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထို့နောက် အကုသိုလ်နှင့် ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလ၊ အကုသိုလ်နှင့် ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှုကို သိရမည်၊ တစ်ခုစီသည် မည်သည့်အရာမှ ဖြစ်ပေါ်၍ မည်သည့်နေရာတွင် ချုပ်ငြိမ်းပြီး ချုပ်ငြိမ်းရန် မည်သို့ ကျင့်ရမည်ကို သိရမည်ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။ ထို့နောက် အသေက္ခဓမ္မဆယ်ပါး ပြည့်စုံသူသည်မှ စစ်မှန်စွာ ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

1

ဥဂ္ဂါဟမာန၏ သမဏအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် န ကာယေန ပါပကမ္မံ ကရောတိ

ဥဂ္ဂါဟမာနက ကိုယ်ဖြင့် မကောင်းမှုမပြု၊ မကောင်းသောစကားမပြော၊ မကောင်းသည်ကို မကြံစည်၊ မကောင်းသောနည်းဖြင့် အသက်မမွေးသူသည် ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်သော သမဏ၊ မည်သူမျှ အနိုင်မယူနိုင်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ လက်သမားပဉ္စကင်္ဂသည် သဘောမတူ၊ ကန့်ကွက်လည်း မကန့်ကွက်ဘဲ အမှန်သိရန် မြတ်စွာဘုရားထံ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
နားထောင်ကောင်းသော်လည်း မသေချာသည့်စကားကို ကြားလျှင် အလျင်စလို မငြင်း၊ မယုံဘဲ ဗဟုသုတရှိသူ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ရသော ရင်းမြစ်နှင့် စစ်ဆေးရန် ထားပါ။
2

ထိုသို့ဆိုလျှင် မွေးကင်းစကလေးလည်း ပြည့်စုံမည် ဒဟရော ကုမာရော မန္ဒေါ ဥတ္တာနသေယျကော

မြတ်စွာဘုရားက လက်ပြန်လှန်အိပ်နေသော မွေးကင်းစကလေးသည် ကိုယ်ဟူသော စကားကိုပင် မသိသေး၊ ကိုယ်ဖြင့် မကောင်းမှု အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း၊ လူးလွန့်ခြင်းမှလွဲ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ နှုတ်ကိုလည်း မသိသေး — ငိုခြင်းမှလွဲ၍ မရှိ။ ကြံစည်မှုကိုလည်း မသိသေး — ငိုခြင်း၊ ရယ်ခြင်းမှလွဲ၍ မရှိ။ အသက်မွေးမှုကိုလည်း မသိသေး — မိခင်နို့မှလွဲ၍ မရှိဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုလေးချက်ရှိသူသည် မွေးကင်းစကလေးထက် အနည်းငယ်ပိုကောင်း သော်လည်း ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ မဟုတ်သေးပေ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
“ကျွန်ုပ်လည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်ပါ” ဟု ခံစားရလျှင် “ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီလား” ဟု ဆက်မေးပါ။
3

အကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလ အကုသလာ သီလာ

အကုသိုလ်ဖြစ်သော ကာယကံ၊ ဝစီကံနှင့် မကောင်းသောအသက်မွေးမှုကို အကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလဟု ခေါ်သည်။ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟနှင့် ယှဉ်သောစိတ်မှ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဒုစရိုက်ကို ပယ်၍ သုစရိုက်ကို ပွားများခြင်းနှင့် မှန်ကန်သောအသက်မွေးမှုဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းသည်။ ကျင့်ကြံနည်းမှာ သမ္မာဝါယာမလေးပါးဖြစ်သည် — မဖြစ်သေးသော အကုသိုလ်ကို ကာကွယ်ခြင်း၊ ဖြစ်ပြီးသော အကုသိုလ်ကို ပယ်ခြင်း၊ မဖြစ်သေးသော ကုသိုလ်ကို ဖြစ်စေခြင်းနှင့် ဖြစ်ပြီးသော ကုသိုလ်ကို စောင့်ရှောက်၍ တိုးပွားစေခြင်း။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မကောင်းသော အကျင့်စရိုက်တစ်ခုကို ရွေး၍ မေးခွန်းလေးခု မေးပါ — ၎င်းသည် မည်သည်နည်း၊ မည်သည့်စိတ်မှ ဖြစ်ပေါ်သနည်း၊ မည်သည့်အရာဖြင့် ရပ်တန့်နိုင်သနည်း၊ ယနေ့ မည်သို့ စတင်ကျင့်ကြံမည်နည်း။
4

ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလ သီလဝါ ဟောတိ နော စ သီလမယော

ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကာယကံ၊ ဝစီကံနှင့် စင်ကြယ်သော အသက်မွေးမှုကို ကုသိုလ်ဖြစ်သော သီလဟု ခေါ်သည်။ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟမှ ကင်းသောစိတ်မှ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ရဟန်းသည် သီလရှိသော်လည်း ထိုမျှဖြင့် ပြီးမြောက်သူ မဟုတ်ဘဲ ထိုကုသိုလ်သီလ၏ ချုပ်ရာဖြစ်သော စေတောဝိမုတ္တိနှင့် ပညာဝိမုတ္တိကို ထင်ရှားစွာ သိသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သီလကို လေးလေးနက်နက် စောင့်ထိန်းပါ။ သို့သော် သီလသည် ကျင့်ကြံမှု၏ အားလုံးဟု မစွဲမလမ်းပါနှင့်၊ မိမိသည် သူတစ်ပါးထက်ပိုကောင်းသည်ဟု တိုင်းတာရာတွင်လည်း သီလကို မသုံးပါနှင့်။
5

အကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှု အကုသလာ သင်္ကပ္ပါ

ကာမ၌၊ ဗျာပါဒ၌နှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်း၌ ကြံစည်ခြင်းသည် အကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှုဖြစ်သည်။ ကာမ၊ ဗျာပါဒနှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်း၌ သညာ — အမှတ်အသားမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပထမဈာန်၌ အားလုံးချုပ်ပြီး သမ္မာဝါယာမလေးပါးဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းရန် ကျင့်ကြံသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
လိုချင်စိတ် သို့မဟုတ် ဆိုးသောအတွေး ပေါ်လာလျှင် ထိုအရာကို မည်သို့ မှတ်မိပြီး အဓိပ္ပာယ်ပေးထားသည်ကို ပြန်ကြည့်ပါ။ အမြင်ပြောင်းလဲခြင်းက ထိုအတွေးကို ပေါ့စေလေ့ရှိသည်။
6

ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှု ကုသလာ သင်္ကပ္ပါ

နေက္ခမ္မ၌၊ ဗျာပါဒမရှိခြင်း၌နှင့် မညှဉ်းဆဲခြင်း၌ ကြံစည်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှုဖြစ်သည်။ နေက္ခမ္မ၊ ဗျာပါဒမရှိခြင်းနှင့် မညှဉ်းဆဲခြင်း၌ သညာမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဝိတက်ဝိစာရမရှိသော ဒုတိယဈာန်၌ အားလုံးချုပ်ပြီး သမ္မာဝါယာမလေးပါးဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းရန် ကျင့်ကြံသည်မှာလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စိတ်ဆိုးစေသူအပေါ် သညာကို ပြောင်းလဲရန် ကျင့်ပါ — ဥပမာ သူလည်း ဒုက္ခခံစားနေသည်ဟု မြင်ခြင်း။ မေတ္တာစိတ်က နောက်လိုက်၍ ပိုလွယ်ကူစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။
7

အသေက္ခဓမ္မဆယ်ပါး အသေက္ခါယ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ သမန္နာဂတော

မြတ်စွာဘုရားက သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပ၊ သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာကမ္မန္တ၊ သမ္မာအာဇီဝ၊ သမ္မာဝါယာမ၊ သမ္မာသတိ၊ သမ္မာသမာဓိ၊ သမ္မာဉာဏနှင့် သမ္မာဝိမုတ္တိတို့ကို လေ့လာစရာမလိုတော့သူ (အသေက္ခ) အဆင့်ဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်သော သမဏ၊ မည်သူမျှ အနိုင်မယူနိုင်သူ ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို အပတ်စဉ် ဘဝစစ်ဆေးရေးမြေပုံအဖြစ် သုံးပါ — အမြင်၊ အတွေး၊ စကား၊ ပြုမူမှု၊ အသက်မွေးမှု၊ ဝီရိယ၊ သတိနှင့် သမာဓိတို့တွင် မည်သည့်ဘက်ကို ပိုမိုစောင့်ရှောက်ရမည်ကို ကြည့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

လူအများသည် လူကောင်းဖြစ်ခြင်းကို “မှားတာ ဘာမှမလုပ်ခြင်း” ဖြင့် တိုင်းတာကြသည်။ ဤသုတ်က ထိုသည်မှာ အစသာဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ မွေးကင်းစကလေးသည်လည်း မလုပ်တတ်သေးသောကြောင့် အမှားမပြုပေ။ စစ်မှန်သော ကောင်းမြတ်မှုသည် မိမိစိတ်ကို သိခြင်းမှ ရရှိရမည် — အတွေးနှင့် အပြုအမူ တစ်မျိုးချင်းစီသည် မည်သည့်အရာမှ ဖြစ်ပေါ်သည်၊ မည်သို့ စောင့်ရှောက်ရမည်ကို သိခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို သိခြင်း၊ ဖြစ်ပေါ်ရာကို သိခြင်း၊ ချုပ်ငြိမ်းရာကို သိခြင်း၊ ကျင့်ကြံနည်းကို သိခြင်းဟူသော အတွေးပုံစံသည် အကျင့်စရိုက်အားလုံးတွင် အသုံးချနိုင်သည် — ဥပမာ အထူးဖက်ကာပြောခြင်း၊ ရက်ရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်တိုလွယ်ခြင်း။

ကုသိုလ်ဖြစ်သော ကြံစည်မှုသည် ဒုတိယဈာန်၌ ချုပ်သည်ဟူသော အချက်သည် ကောင်းသောအတွေးသည် မကောင်းဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ တွေးတောကြံစည်ရန် မလိုတော့လောက်အောင် နက်ရှိုင်းစွာ ငြိမ်းချမ်းသည့် စိတ်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

သမဏမုဏ္ဍိကသုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 13 · စာမျက်နှာ 263 လက်ပြန်လှန်အိပ်နေသော မွေးကင်းစကလေး၏ ဥပမာ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ဘက်မှ သီလနှင့် ကြံစည်မှုနှင့် အသေက္ခဓမ္မဆယ်ပါး