สมิทธิสูตร: ไม่ทิ้งสิ่งที่เห็นได้เดี๋ยวนี้ไปหาสิ่งที่ต้องรอกาล

ในสมิทธิสูตร เทวตาสังยุต สังยุตตนิกาย พระสมิทธิตื่นแต่เช้ามืดไปอาบน้ำที่ลำน้ำตโปทา เขตกรุงราชคฤห์ ขณะยืนรอให้ตัวแห้ง เทวดาองค์หนึ่งมาปรากฏ กล่าวคาถาว่า ท่านยังไม่ได้บริโภคก็ออกขอ จงบริโภคก่อนแล้วค่อยขอ อย่าให้กาลล่วงเลยท่านไป พระสมิทธิตอบว่า ท่านไม่รู้กาล กาลยังซ่อนอยู่ มองไม่เห็น จึงไม่รอบริโภคก่อน เพื่อไม่ให้กาลล่วงเลยไป

เทวดาลงมายืนบนพื้นแล้วพูดตรง ๆ ว่า ท่านบวชตั้งแต่ยังหนุ่ม ผมยังดำ ยังไม่เคยเพลิดเพลินในกาม จงเสพกามของมนุษย์เถิด อย่าทิ้งของที่เห็นประจักษ์ไปวิ่งตามสิ่งที่ขึ้นกับกาล พระสมิทธิตอบกลับว่า ท่านไม่ได้ทำอย่างนั้น แต่ละสิ่งที่ขึ้นกับกาลมาหาสิ่งที่เห็นประจักษ์ เพราะพระพุทธเจ้าตรัสว่ากามมีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก มีโทษยิ่ง ส่วนธรรมนี้ผู้ปฏิบัติเห็นได้เอง ไม่ขึ้นกับกาล

เมื่อเทวดาถามให้อธิบาย พระสมิทธิยอมรับว่าตนบวชใหม่ อธิบายโดยพิสดารไม่ได้ จึงพาเรื่องไปทูลพระพุทธเจ้า พระองค์ตรัสคาถาหลายบท รวมทั้งเรื่องผู้ที่สำคัญตนว่าเสมอเขา ดีกว่าเขา หรือเลวกว่าเขา ย่อมวิวาทกับผู้อื่น ท้ายพระสูตรเทวดาสรุปความเข้าใจว่า ไม่ควรทำบาปด้วยกาย วาจา ใจ ควรละกาม มีสติสัมปชัญญะ และไม่เสพทุกข์ที่ไม่มีประโยชน์