လဋုကိကောပမသုတ်: ငုံးငှက်နှင့် ဆွေးမြေ့နေသော နွယ်
လဍုကိကောပမသုတ္တံစိတ်က မလွှတ်နိုင်သော အသေးအဖွဲအရာသည် ငုံးငှက်ကို ချည်ထားသော နွယ်ကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်နိုင်သည်။ စွန့်လွ…
အနမတဂ္ဂေါယံ ဘိက္ခဝေ သံသာရော
ဤသံသရာသည် အစကို ရှာမတွေ့နိုင်ပါ။ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းတစ်ခုလုံးမှ မြက်စည်းများဖြင့် မိခင်၏မိခင်ကို ရေတွက်သော်လည်း မကုန်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိခင်၊ ဖခင်၊ မောင်နှမ သို့မဟုတ် သားသမီး မဖြစ်ဖူးသော သတ္တဝါကို ရှာရန် ခက်ခဲသည်။ ဒုက္ခရောက်သူကို မြင်လျှင် ကိုယ်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု၊ ချမ်းသာသူကို မြင်လျှင်လည်း ကိုယ်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု စဉ်းစားပါ။
သံယုတ္တနိကာယ် အနမတဂ္ဂသံယုတ်သည် အစပြုပုံတူသော သုတ်တိုများ စုစည်းမှုဖြစ်သည် — ဤသံသရာသည် အစနှင့်အဆုံးကို သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပါ။ အဝိဇ္ဇာဖုံးလွှမ်းပြီး တဏှာဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါများ ကျင်လည်နေရာတွင် အစဆုံးမပေါ်လာပါ။ ထို့နောက် အားလုံးတူညီစွာ “ဤမျှဖြင့် သင်္ခါရအားလုံးကို ငြီးငွေ့ရန်၊ ရာဂကင်းရန်၊ လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်ပြီ” ဟု အဆုံးသတ်သည်။
ထိုအကြားတွင် ဘုရားရှင်သည် ကာလကြာရှည်ပုံကို မြင်စေရန် ပုံရိပ်အမျိုးမျိုးကို သုံးတော်မူသည် — ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းတစ်ခုလုံးမှ မြက်စည်းနှင့် သစ်ကိုင်းများ၊ မိခင်နို့ရည်သည် သမုဒ္ဒရာလေးခုရှိ ရေထက်များခြင်း၊ ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်လိုက်သော တုတ်၊ ဝေပုလ္လတောင်ခန့် ကြီးမားသော အရိုးပုံနှင့် ဘုရားရှင်အသီးသီး၏ ခေတ်အလိုက် အမည်ပြောင်းသွားသော တောင်အမည်တို့ဖြစ်သည်။ တိံသမတ္တသုတ်တွင် ပါဝါမြို့သား ရဟန်းခန့်မှန်း 30 ပါးသည် ဤသုတ်မျိုးကို နာကြားပြီးနောက် စိတ်သည် အာသဝတရားတို့မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။
သမုဒ္ဒရာထက် များသော မျက်ရည်အကြောင်း (အဿုသုတ်) သည်လည်း ဤသံယုတ်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ဤစာမျက်နှာတွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ကြည့်ပုံ ပြောင်းလဲစေသော သုတ်များကို အလေးထားသည်။
လူတစ်ဦးသည် ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းရှိ မြက်၊ သစ်သား၊ သစ်ကိုင်း၊ သစ်ရွက်များကို ဖြတ်ယူပြီး စုပုံကာ လက်မလေးလုံးရှိသော စည်းများပြုလုပ်၍ “ဤသူသည် ငါ့မိခင်၊ ဤသူသည် ငါ့မိခင်၏မိခင်” ဟု ချထားရေတွက်လျှင် ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းရှိ မြက်နှင့်သစ်သားတို့ ကုန်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း မိခင်၏မိခင်ကို ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သေးပေ။
ဘဝတွင် ရှေ့မှာရှိသော ကိစ္စတစ်ခုသာ ရှိသလို ခံစားရသောအခါ ဤပုံရိပ်ကို တစ်ခဏ စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ကြီးမားသည်ဟု ထင်ရသော ပြဿနာသည် ပိုသင့်တော်သော အရွယ်အစားသို့ ပြန်ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။
ခီရသုတ်တွင် သင်တို့သည် ကာလကြာမြင့်စွာ ကျင်လည်ခဲ့စဉ်အတွင်း သောက်ခဲ့ဖူးသော မိခင်နို့ရည်နှင့် သမုဒ္ဒရာလေးခုရှိ ရေတို့တွင် မည်သည်က ပိုများသနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ရဟန်းတို့က မိခင်နို့ရည်က ပိုများသည်ဟု လျှောက်ထားသဖြင့် ဘုရားရှင်က မှန်ကန်သည်ဟု ထောက်ခံတော်မူသည်။
ဤပုံရိပ်ကို သုံး၍ ယခုဘဝမိခင်၏ ကျေးဇူးကို သတိရပါ။ ကိစ္စမရှိဘဲ သူ့ထံ ဖုန်းခေါ်ပါ သို့မဟုတ် သွားရောက်တွေ့ဆုံပါ။ ကိုယ်ရရှိခဲ့သော မေတ္တာသည် ထင်သည်ထက် ပိုများသည်။
ကာလကြာရှည်စွာ အတွင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ မိခင်မဖြစ်ဖူးသော သတ္တဝါကို ရရန် မလွယ်ကူလှပါ။ နောက်ဆက်တွဲသုတ်များတွင် ဖခင်၊ အစ်ကိုညီ၊ အစ်မညီမ၊ သားနှင့်သမီးတို့အကြောင်း အလားတူ မိန့်တော်မူသည်။
ကားကို ရှေ့မှကျော်မောင်းသူ သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်တွင် မကြိုက်သူကို သူသည် ယခင်က ကိုယ့်မိခင် သို့မဟုတ် သားသမီးဖြစ်ခဲ့ဖူးနိုင်သည်ဟု ကြည့်ကြည့်ပါ။ ဒေါသသည် ချက်ချင်းနီးပါး ပျော့ပျောင်းလာတတ်သည်။ ဤအချက်သည် လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှုသာဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးအကြောင်း အတည်ပြုခြင်းမဟုတ်ပေ။
ဒုဂ္ဂတသုတ်တွင် ဆင်းရဲသူ၊ လက်ခြေမစုံလင်သူကို မြင်လျှင် “ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကာလကြာရှည်စွာ အတွင်း ဤကဲ့သို့သော ဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ဖူးသည်” ဟု ဆုံးဖြတ်သင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
အိုးအိမ်မဲ့သူ သို့မဟုတ် မသန်စွမ်းသူကို မြင်သောအခါ သူသည် ကိုယ်နှင့်ကွာခြားသည်ဟု မခံစားဘဲ ကိုယ်လည်း ထိုနေရာတွင် နေခဲ့ဖူးသည်ဟု တွေးပါ။ ထို့နောက် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပါ။
သုခိတသုတ်တွင် သုခနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ ဝန်ထမ်းများ လုပ်ကျွေးခံရသူကို မြင်လျှင် “ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကာလကြာရှည်စွာ အတွင်း ဤကဲ့သို့သော သုခကို ခံစားခဲ့ဖူးသည်” ဟု ဆုံးဖြတ်သင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ပိုချမ်းသာသူ သို့မဟုတ် ပိုကျော်ကြားသူကို မနာလိုစိတ်ဖြစ်လျှင် ထိုသို့သော ချမ်းသာသုခကို ကိုယ်လည်း ရေတွက်၍မရအောင် ရခဲ့ဖူးပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသုခသည် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေမည် မဟုတ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို သတိပေးပါ။
ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်လိုက်သော တုတ်သည် တစ်ခါတစ်ရံ အရင်းဘက်ဖြင့် ကျသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အလယ်ဖြင့် ကျသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အဖျားဘက်ဖြင့် ကျသည်။ ကျင်လည်နေသော သတ္တဝါများလည်း ထိုအတူပင်ဖြစ်သည် — တစ်ခါတစ်ရံ ဤလောကမှ အခြားလောကသို့ သွားသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အခြားလောကမှ ဤလောကသို့ လာသည်။
ယခု ဘဝတွင်ရှိသော အဆင့်အတန်း၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အခန်းကဏ္ဍတို့သည် တုတ်ကျလာသည့် ဤအကြိမ်၏ ဘက်တစ်ဖက်သာ ဖြစ်သည်။ မြင့်မားချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ ကျဆင်းချိန်တွင်လည်းကောင်း အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်တိုင် (အတ္တ) ဟု မစွဲလမ်းပါနှင့်။
ပုဂ္ဂလသုတ်တွင် လူတစ်ဦးသည် ကပ်တစ်ကပ်လုံး ကျင်လည်ခဲ့လျှင် ထိုအရိုးများကို စုစည်း၍ ပျောက်ဆုံးမသွားဘဲ ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ဝေပုလ္လတောင်ခန့် ကြီးမားမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဂါထာတွင် ဆက်၍ သမ္မာဉာဏ်ဖြင့် သစ္စာလေးပါးကို မြင်သူသည် အများဆုံး ခုနစ်ကြိမ်သာ ထပ်မံကျင်လည်ပြီးနောက် ဒုက္ခကို အဆုံးသတ်နိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဤပုံရိပ်သည် ကြောက်စေရန်မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပေါက်သည် အမှန်တကယ်ရှိပြီး ရှင်းလင်းသည်ကို မြင်စေရန်ဖြစ်သည်။ သစ္စာလေးပါးအကြောင်း တစ်ခုခုကို စိတ်ပါလက်ပါ စတင်လေ့လာရန် ခွန်အားအဖြစ် အသုံးပြုပါ။
ဝေပုလ္လပဗ္ဗတသုတ်တွင် ဝေပုလ္လတောင်သည် ကကုသန်၊ ကောဏာဂုံနှင့် ကဿပ ဘုရားရှင်တို့၏ ခေတ်တွင် ပါစီနဝံသ၊ ဝင်္ကက၊ သုပဿ အမည်ဖြင့် ခေါ်ခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထိုခေတ်လူတို့သည် တောင်ကို တက်ဆင်းရန် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ကြသည်။ ထိုအမည်များ ပျောက်သွားပြီ၊ ထိုလူများ သေဆုံးသွားပြီ၊ ထိုဘုရားရှင်များ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသွားပြီ။ ဝေပုလ္လအမည်၊ မဂဓလူမျိုးများနှင့် ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင်လည်း ထိုအတူဖြစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ကုမ္ပဏီအမည်၊ ရာထူး သို့မဟုတ် တန်ဖိုးထားသော နာမည်ကျော်ကြားမှုသည်လည်း တောင်အမည်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားမည်။ အလုပ်ကို အပြည့်အဝ လုပ်ပါ၊ သို့သော် မိမိ၏ တန်ဖိုးကို ထိုအရာများနှင့် မချည်နှောင်ပါနှင့်။
သံသရာ၏ ကာလကြာရှည်မှုသည် ကိုယ်နှင့်ဝေးသလို ကြားရသော်လည်း ဤသုတ်စုသည် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ရှေ့ရှိလူကို ကြည့်သည့် အမြင်ကို ပြောင်းစေသည်။ ဤသုတ်သည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် လူတစ်ဦးချင်း မည်သူ မည်သည့်ဘဝကဖြစ်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေစေရန် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကိုယ့်မိခင်၊ ဖခင်၊ မောင်နှမ သို့မဟုတ် သားသမီး မဖြစ်ဖူးသူ ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်ကို သိလာသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးကို အထင်သေးခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းတီးခြင်းသည် ကိုယ့်ဘာသာ ပေါ့ပါးလာနိုင်သည်။
တစ်ဘက်တွင် ဤပုံရိပ်များသည် စိတ်ဓာတ်ကျစေရန် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားရှင်သည် ဤအဆုံးမရှိ ပတ်ချာလည်နေခြင်းကို “လုံလောက်ပြီ” ဟုလည်း၊ ထွက်ပေါက်ရှိသည်ဟုလည်း မြင်စေရန် မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဖတ်ပြီးနောက် ဝန်လေးသလို ခံစားရလျှင် သုတ်တိုင်း၏ နောက်ဆုံးဝါကျဖြစ်သော လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်ပြီ ဟူသည်ကို ပြန်ကြည့်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
စိတ်က မလွှတ်နိုင်သော အသေးအဖွဲအရာသည် ငုံးငှက်ကို ချည်ထားသော နွယ်ကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်နိုင်သည်။ စွန့်လွ…
ရေထဲကျသူ ခုနစ်မျိုးဟူသော ဥပမာဖြစ်ပြီး နစ်ပြီးနောက် ဆက်နစ်နေသူမှ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးမြောက်၍ ကုန်းပေါ်တွင် ရပ်နေသ…
ပဏ္ဍရသရသေ့က နောင်အနာဂတ်ရဟန်းများ မည်သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု မေးသည်။ ရှင်ပုဿမထေရ်က ဒေါသကြီးသူ၊ မာန်တက်သူ၊ ဥစ္စာကို လေ…
လူတို့သည် နောင်တွင် နောင်တရနိုင်သည့်လမ်းနှစ်သွယ်ရှိသည်။ ထိုလမ်းနှစ်သွယ်မှာ “မပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းမှု” နှင့် “ပ…