ລັກຂະນະສັງຍຸດ: ຮອຍຍິ້ມຂອງພະມະຫາໂມກຄັນລານະ

ເລື່ອງທີ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈຜິດ ຫຼື ຕົກໃຈ ຢ່າຟ້າວເລົ່າກາງທາງ ຫຼື ໃນແຊັດກຸ່ມ ລໍໃຫ້ມີບໍລິບົດ ແລະ ຄົນທີ່ຢືນຢັນ ຫຼື ອະທິບາຍໄດ້

ຄວາມຈິງບາງເລື່ອງຕ້ອງລໍໃຫ້ມີຫຼັກຖານ ຫຼື ຄົນພ້ອມຟັງ ການເກັບໄວ້ກ່ອນບໍ່ແມ່ນການຕົວະ ແຕ່ເປັນການຄຳນຶງເຖິງປະໂຫຍດຂອງຜູ້ຟັງ

ເບິ່ງວ່າການກະທຳບໍ່ໄດ້ຈົບເມື່ອເຮັດແລ້ວ ກ່ອນເລືອກທາງຫາລ້ຽງຊີບ ຫຼື ວິທີເຮັດວຽກ ໃຫ້ຄິດວ່າມັນບຽດບຽນຊີວິດອື່ນຫຼາຍໜ້ອຍປານໃດ ແລ້ວຫຼຸດສ່ວນນັ້ນລົງເທົ່າທີ່ເຮັດໄດ້

ກ່ອນສົ່ງຕໍ່ເລື່ອງຂອງຄົນໜຶ່ງໄປໃຫ້ອີກຄົນ ຖາມຕົນເອງວ່າກຳລັງຊ່ວຍ ຫຼື ກຳລັງເຮັດໃຫ້ຄົນແຕກກັນ ຖ້າເປັນຢ່າງຫຼັງ ໃຫ້ຢຸດໄວ້ທີ່ເຮົາ

ເມື່ອຕ້ອງຕັດສິນເລື່ອງຂອງຄົນອື່ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຫົວໜ້າ ຄູ ຫຼື ພໍ່ແມ່ ໃຫ້ຟັງທັງສອງຝ່າຍ ແລະ ບໍ່ລຳອຽງເພາະຜົນປະໂຫຍດ ຄວາມເປັນທຳເຮັດໃຫ້ບໍ່ຕ້ອງແບກຫຍັງກັບບ້ານ

ເມື່ອຄວາມອິດສາເກີດຂຶ້ນກັບຄົນທີ່ເປັນຄູ່ແຂ່ງ ຫຼື ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກຫຼາຍກວ່າ ໃຫ້ຮູ້ທັນວ່າມັນຄືຖ່ານໄຟໃນມືເຮົາ ຍິ່ງກຳໄວ້ດົນຍິ່ງຮ້ອນ

ການແກ້ງ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ຕັ້ງໃຈດີຕ້ອງອັບອາຍ ແມ່ນໃນຮູບແບບຂອງເລື່ອງຕະຫຼົກ ຫຼື ຄລິບແກ້ງຄົນ ກໍເປັນການດູໝິ່ນທີ່ໜັກ ເລືອກໃຫ້ກຽດຄົນແທນການເອົາຄວາມອັບອາຍຂອງລາວມາເປັນຄວາມມ່ວນ

ຕຳແໜ່ງ ຊຸດ ຫຼື ບົດບາດທາງສາສະໜາບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຜດີໂດຍອັດຕະໂນມັດ ທັງຕົວເຮົາ ແລະ ຄົນທີ່ເຮົານັບຖື ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ການກະທຳ ແລະ ຍິ່ງມີບົດບາດທີ່ຄົນໄວ້ໃຈ ຍິ່ງຕ້ອງລະວັງຕົວ