ခဂ္ဂဝိသာဏသုတ်: ကြံ့ချိုကဲ့သို့ တစ်ဦးတည်း သွားလာပါ
ခဂ္ဂဝိသာဏသုတ္တံသုတ္တနိပါတ်ရှိ လူသိအများဆုံး ဂါထာတစ်ပုဒ် — ကောင်းသော အဖော်ရလျှင် အတူသွား၊ မရလျှင် ခိုင်မာစွာ တစ်ဦးတည်း သွားပါ။…
စိတ်ပြုစုခြင်း
ရာဟုလသံယုတ်: အရာအားလုံးကို မေးခွန်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မေးခြင်း
ရာဟုလသံယုတ္တံ
ရှင်ရာဟုလာက တစ်ပါးတည်း ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဓမ္မကို အကျဉ်းချုပ်၍ တောင်းပန်လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က အာယတနမှ ခန္ဓာငါးပါးအထိ အုပ်စုဆယ်ခုကို — မြဲသလော မမြဲသလော၊ ဒုက္ခလော သုခလော၊ ငါဟု ယူဆထိုက်သလော — ဟူသော တူညီသည့်မေးခွန်းအစုဖြင့် မေးမြန်းတော်မူပြီး ငါ၊ ငါ၏၊ မာန မကျန်တော့သောနည်းကို သင်ကြားတော်မူသည်။
7 ချက်
သံယုတ္တနိကာယ် နိဒါနဝဂ်ရှိ ရာဟုလသံယုတ်တွင် ဘုရားရှင်က ရှင်ရာဟုလာအား မိန့်တော်မူသော သုတ် 22 သုတ် ပါဝင်ပြီး ဝဂ်နှစ်ခု ခွဲထားသည်။ ပထမသုတ်တွင် ရှင်ရာဟုလာက တရားကို အကျဉ်းချုပ်ဟောကြားပေးရန် တောင်းပန်သည်။ ထိုတရားကို နာပြီးလျှင် တစ်ပါးတည်း ကင်းကွာ၍ မမေ့မလျော့ဘဲ လုံ့လဝီရိယရှိစွာ နေထိုင်မည်ဟု ဖြစ်သည်။
ဘုရားရှင်က အဆင့်ဆင့် ပြန်မေးတော်မူသည်မှာ မျက်စိသည် မြဲသလော မမြဲသလော၊ မမြဲသောအရာသည် ဒုက္ခလော သုခလော၊ မမြဲ၍ ဒုက္ခဖြစ်၍ ပြောင်းလဲမှုသဘောရှိသောအရာကို “ဤအရာသည် ငါ၏ဖြစ်သည်၊ ဤအရာသည် ငါဖြစ်သည်၊ ဤအရာသည် ငါ၏ အတ္တဖြစ်သည်” ဟု မြင်ထိုက်သလောဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှင်ရာဟုလာက မမြင်ထိုက်ပါဟု လျှောက်ထားသည်။ ဤတူညီသောမေးခွန်းအစုကို အုပ်စုဆယ်ခုအတွက် သုံးသည်။ ထိုအုပ်စုများမှာ အတွင်းအာယတန၊ အပြင်အာရုံ၊ ဝိညာဉ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ၊ တဏှာ၊ ဓာတ်နှင့် ခန္ဓာငါးပါး တို့ဖြစ်သည်။ ဝဂ်တစ်ခုစီတွင် ဤအုပ်စုဆယ်ခုနှင့်ကိုက်ညီသော သုတ်ဆယ်သုတ်ရှိသည်။
နောက်ဆုံးသုတ်နှစ်သုတ်မှာ ရှင်ရာဟုလာကိုယ်တိုင်၏ မေးခွန်းဖြစ်ပြီး မည်သို့ သိမြင်လျှင် ဤဝိညာဉ်ရှိသော ကိုယ်၌လည်းကောင်း၊ အပြင်နိမိတ်အားလုံး၌လည်းကောင်း ငါဟု ယူဆမှု၊ ငါ၏ဟု ယူဆမှုနှင့် မာနတို့ မရှိတော့သနည်းဟု ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်က ခန္ဓာငါးပါးအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပညာဖြင့် “ဤအရာသည် ငါ၏မဟုတ်၊ ဤအရာသည် ငါမဟုတ်၊ ဤအရာသည် ငါ၏ အတ္တမဟုတ်” ဟု မြင်စေရန် မိန့်တော်မူသည်။
-
1
အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံရန် တရားတိုတိုကို တောင်းပန်ခြင်း ဧကော ဝူပကဋ္ဌော အပ္ပမတ္တော အာတာပီ ပဟိတတ္တော
ရှင်ရာဟုလာက ဓမ္မကို အကျဉ်းချုပ်ဟောကြားပေးရန် တောင်းပန်သည်။ ထိုတရားကို နာပြီးလျှင် အုပ်စုမှ ကင်းကွာ၍ တစ်ပါးတည်း နေထိုင်ပြီး မမေ့မလျော့ဘဲ လုံ့လဝီရိယရှိကာ စိတ်ကို ကျင့်ကြံမှုသို့ ညွှန်းပို့မည်ဟု ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်တရားကို ဖတ်ပြီး သို့မဟုတ် နာပြီးနောက် အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်မည့်အစား ဤအပတ်တွင် လက်တွေ့ပြုမည့် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်း အဖြစ် အကျဉ်းချုပ်ပါ။
-
2
မြဲသလော မမြဲသလော နိစ္စံ ဝါ အနိစ္စံ ဝါ
ဘုရားရှင်သည် ရှည်လျားစွာ မဟောဘဲ ရှင်ရာဟုလာကိုယ်တိုင် အဆင့်ဆင့် ဖြေစေရန် မေးမြန်းတော်မူသည်။ မြဲသလော မမြဲသလောမှ ဒုက္ခလော သုခလောသို့ ရောက်၍ ထို့နောက် စွဲလမ်းထိုက်သလောဟု မေးတော်မူသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်စိတ်သည် ကိစ္စတစ်ခုတွင် ငြိတွယ်နေသောအခါ အမိန့်စကားအစား မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းမေးပါ။ ဥပမာ “ဤခံစားချက်သည် မနေ့ကလည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သလော” ဟု မေးနိုင်သည်။
-
3
ငါဟု မြင်ထိုက်သလော ဧတံ မမ ဧသောဟမသ္မိ ဧသော မေ အတ္တာ
မမြဲ၊ ဒုက္ခဖြစ်၊ ပြောင်းလဲမှုသဘောရှိသောအရာကို “ဤအရာသည် ငါ၏ဖြစ်သည်၊ ဤအရာသည် ငါဖြစ်သည်၊ ဤအရာသည် ငါ၏ အတ္တဖြစ်သည်” ဟု လိုက်၍ မမြင်သင့်ပါ။ ဤအချက်ကို ရှင်ရာဟုလာကိုယ်တိုင်က ဖြေဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်လက်ရာကို ဝေဖန်ခံရသောအခါ “ဤအလုပ်ကို ပြင်ဆင်နိုင်သေးသည်” ဟူသည်နှင့် “ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ညံ့သည်” ဟူသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားကြည့်ပါ။
-
4
ထပ်ခါတလဲလဲ မေးသော အုပ်စုဆယ်ခု စက္ခုံ ရူပဉ္စ ဝိညာဏံ
တူညီသောမေးခွန်းကို အတွင်းအာယတနခြောက်ပါး၊ အာရုံခြောက်ပါး၊ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါး၊ ဖဿခြောက်ပါး၊ ဖဿမှ ဖြစ်သော ဝေဒနာခြောက်ပါး၊ သညာခြောက်ပါး၊ သဉ္စေတနာခြောက်ပါး၊ တဏှာခြောက်ပါး၊ ဓာတ်ခြောက်ပါး — မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ အာကာသနှင့် ဝိညာဉ် — နှင့် ခန္ဓာငါးပါးတို့အတွက် သုံးသည်။ ဒုတိယဝဂ်ရှိ သုတ်များသည် ဤအုပ်စုဆယ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်တစ်နေ့တည်းတွင် မတူညီသောအရာများအပေါ် တူညီသောမေးခွန်းကို သုံးကြည့်ပါ။ ဥပမာ စိတ်မကြည်လင်စေသော ကားအသံ၊ မုန့်စားချင်စိတ်နှင့် ကိုယ်တိုင် မကျွမ်းကျင်ဟု တွေးမိခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မူတစ်ခုတည်းကို နေရာတိုင်း သုံးနိုင်ကြောင်း မြင်လာမည်။
-
5
ငြီးငွေ့ခြင်း၊ တပ်မက်မှုကင်းခြင်း၊ လွတ်မြောက်ခြင်း နိဗ္ဗိန္ဒံ ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတိ
ကြားနာဖူးသော အရိယာသာဝကသည် ဤသို့ မြင်နေလျှင် ငြီးငွေ့လာသည်။ ငြီးငွေ့သောအခါ တပ်မက်မှု ကင်းသွားသည်။ တပ်မက်မှုကင်းသောကြောင့် စိတ်သည် လွတ်မြောက်သည်။ လွတ်မြောက်ပြီဟုလည်း သိသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ဤနေရာရှိ ငြီးငွေ့ခြင်းသည် ပျင်းရိငြီးငွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အားအင်ကုန်ခန်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း ချမ်းသာပေးမည်ဟု ယူဆခဲ့သော အရာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မလှည့်စားခံတော့ခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်တိုက်ခံစားရလျှင် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ပြောဆိုတိုင်ပင်သင့်သည်။
-
6
ထောင့်စုံ ကြည့်မြင်ခြင်း အဇ္ဈတ္တံ ဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ
အနုသယသုတ်တွင် ရူပ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ် အမည်ရှိသမျှ — အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်စေ၊ အတွင်း သို့မဟုတ် အပြင်ဖြစ်စေ၊ ကြမ်းတမ်း သို့မဟုတ် သိမ်မွေ့ဖြစ်စေ၊ နိမ့်ကျ သို့မဟုတ် မွန်မြတ်ဖြစ်စေ၊ ဝေး သို့မဟုတ် နီးဖြစ်စေ — ကို “ဤအရာသည် ငါ၏မဟုတ်၊ ဤအရာသည် ငါမဟုတ်၊ ဤအရာသည် ငါ၏ အတ္တမဟုတ်” ဟု အမှန်အတိုင်း ပညာဖြင့် မြင်စေရန် ဖြေကြားတော်မူသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်အတိတ်ကို နှမြောသောအခါ သို့မဟုတ် အနာဂတ်ကို စိုးရိမ်သောအခါ ဤမူသည် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သုံးနိုင်ကြောင်း မှတ်ထားပါ။ ကျော်လွန်သွားပြီးသောအရာနှင့် မရောက်သေးသောအရာတို့သည်လည်း စွဲလမ်းရာ မဟုတ်ကြပါ။
-
7
ငါ၊ ငါ၏၊ မာနတို့မှ လွတ်မြောက်သော စိတ် အဟင်္ကါရမမင်္ကါရမာနာနုသယာ
ဤသို့ သိမြင်သောအခါ ငါဟူသော ဒိဋ္ဌိ၊ ငါ၏ဟူသော တဏှာနှင့် မာနာနုသယတို့သည် ဤဝိညာဉ်ရှိသော ကိုယ်၌လည်းကောင်း၊ အပြင်နိမိတ်အားလုံး၌လည်းကောင်း မရှိတော့ပါ။ အပဂတသုတ်တွင် ဆက်၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ ဤသို့ မြင်သူသည် မစွဲလမ်းခြင်းကြောင့် လွတ်မြောက်သည်။ စိတ်သည် ငါ၊ ငါ၏၊ မာနတို့မှ ကင်းသည်။ မာန၏ အဆုံးအပိုင်းကို ကျော်လွန်၍ ငြိမ်းချမ်းပြီး ကောင်းစွာ လွတ်မြောက်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်မိမိသည် အခြားသူများထက် သာသလော၊ တူသလော၊ နိမ့်သလောဟု စိတ်ထဲတွင် နှိုင်းယှဉ်နေသည်ကို သတိပြုပါ။ ထိုသို့ မြင်သွားသည့်အကြိမ်တိုင်း မာနသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားမည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
ဤမေးခွန်းသုံးခုသည် သယ်ဆောင်နိုင်သော ကိရိယာဖြစ်ပြီး စိတ်စွဲလမ်းနေသည့် မည်သည့်အရာနှင့်မဆို သုံးနိုင်သည်။ နာကျင်စိတ်ဖြစ်စေ၊ ပစ္စည်းတစ်ခု လိုချင်စိတ်ဖြစ်စေ၊ မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာမြဲသလောဟု အလေးအနက် မေးသောအခါ ၎င်း၏ လေးလံမှုသည် ကိုယ်တိုင် လျော့ကျသွားတတ်သည်။
သတိပြုစရာမှာ ရှင်ရာဟုလာသည် အသိပညာစုဆောင်းရန် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံရန်အတွက် တရားတိုတိုကို တောင်းပန်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျိုးရှိသော ဓမ္မလေ့လာမှုသည် ရှည်လျားရန် မလိုပါ။ သို့သော် ကိုယ်တိုင်မြင်သည်အထိ ထပ်ခါတလဲလဲ လက်တွေ့ပြုရမည်ဖြစ်သည်။
“ငါ၏ မဟုတ်” ဟု မြင်ခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မလိုဟု မဆိုလိုသကဲ့သို့ မိမိပြုသောအရာအတွက် တာဝန်မယူရန်လည်း မဆိုလိုပါ။ ထိုအရာ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ ဒုက္ခမဖြစ်စေရန် ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ၎င်းနှင့် မချည်နှောင်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုသည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- ရာဟုလသံယုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 16 · စာမျက်နှာ 242 အုပ်စုဆယ်ခုရှိ လက္ခဏာသုံးပါးဆိုင်ရာ မေးခွန်း၊ အနုသယသုတ်နှင့် အပဂတသုတ်
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
ပုဂ္ဂလပညတ်: ကြားနာမှု များသည်ဖြစ်စေ နည်းသည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပာယ်ကိုသိ၍ လိုက်နာကျင့်ကြံခြင်းက အဓိက
ဗဟုဿုတော သုတေန ဥပပန္နောအချို့သူများ တရားကို နည်းနည်းသာ သင်ယူပြီး အကျိုးမရကြ။ အချို့က နည်းနည်းသာ သင်ယူသော်လည်း အကျိုးရကြသည်။ အချို့က မ…
လက်တွေ့ဘဝတွင် ပဋ္ဌာန်း: ဟိတ်၊ အာရုံနှင့် အားကောင်းသော ထောက်ကူမှု
ပဉှာဝါရောပဋ္ဌာန်းကိုယ်တိုင် ဥပမာပေးထားသော ဥပမာများကို ကြည့်ရှုသည်။ ဒါနပြုပြီး ပြန်လည်သတိရ၍ ပီတိ သို့မဟုတ် ရာဂဖြစ်ခြင်း၊…
ဃရာဝါသဓမ္မလေးပါး
စတ္တာရော ဃရာဝါသဓမ္မာအိမ်ထောင်သည်တို့အတွက် တရားလေးချက် — သစ္စာ၊ မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ခံနိုင်ရည်နှင့် စွန့်ကြဲခြင်း၊ ဤဘဝကို က…