မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်: ကာမ၏ အရသာ၊ အပြစ်နှင့် လွတ်မြောက်ရာ
မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ္တံအရာရာတွင် မဖြစ်မနေ အပြည့်အစုံ မြင်ရမည့် ရှုထောင့်သုံးမျိုးရှိသည် — နှစ်သက်စရာအပိုင်း၊ အပြစ်အပိုင်းနှင့် လွတ်မြ…
သုဝဏ္ဏသာမဇာတကံ
သာမသည် မျက်စိကွယ်သော မိဘများကို တောတွင် လုပ်ကျွေးသည်။ ရေအိုးထမ်းလာစဉ် ပိလိယက္ခမင်းက အဆိပ်လူးထားသော မြားဖြင့် ပစ်သော်လည်း သာမသည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာထက် မိဘများကို ပိုစိုးရိမ်ပြီး ပစ်သူကို ကျိန်ဆဲခြင်း မပြုပါ။ မိဘများနှင့် နတ်သမီးတို့ သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ပြုသဖြင့် အဆိပ်ပျောက်သွားပြီး သာမသည် ဘုရင်အား ဓမ္မကို ကျင့်ရန် သွန်သင်သည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် မဟာနိပါတ်ဇာတ် သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံပါ စာသားသည် ဂါထာဖြစ်ပြီး ဇာတ်ကြောင်းအပြည့်အစုံမှာ ဇာတကအဋ္ဌကထာ (ဇာတကဋ္ဌကထာ) မှ လာသည်။ ဗောဓိသတ်သည် ရသေ့ဖြစ်သော လင်မယားနှစ်ဦး၏ သား သာမအဖြစ် ဖွားမြင်သည်။ ဂါထာတွင် ထိုလင်မယားကို ဒုကူလပဏ္ဍိတ်နှင့် ပါရိကာဟု ခေါ်သည်။ ထိုင်းဘာသာပြန်ထုတ်ဝေမှု၏ ခေါင်းစဉ်တွင် မေတ္တာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်မှာ ဇာတ်တော်ကြီးဆယ်ဘွား ရေတွက်လာသည့် ဓလေ့အတိုင်း ဖြစ်သည်။
ဂါထာတွင် သာမသည် မိဂသမ္မတာမြစ်မှ ရေအိုးထမ်းလာစဉ် ကာသီဘုရင် ပိလိယက္ခမင်း၏ မြားထိုးခံရသည်။ သာမက အဘယ်ကြောင့် ပစ်သနည်းဟု မေးသည်။ ဘုရင်က သမင်များသည် သာမကို မြင်၍ လန့်ပြေးသဖြင့်ဟု ဆိုသော်လည်း သာမက သမင်အုပ်သည် သင့်ကို ဘယ်တုန်းကမျှ မကြောက်ဖူးဟု ဆိုသောအခါ ဘုရင်က အမျက်ဒေါသနှင့် လောဘ လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် မုသာစကား ဆိုခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံသည်။ သာမက မြားကြောင့် ဒုက္ခသည် မိဘများကို မမြင်ရမည့်ဒုက္ခလောက် မကြီးကြောင်း ဆိုသည်။ ဘုရင်က သူ့အစား မိဘများကို ပြုစုမည်ဟု ကတိပေးသည်။ သာမသည် မိဘများကို အပ်နှံပြီး သတိလစ်သွားသည်။ ဘုရင်သည် သာမ၏ မိဘများထံသွားကာ အမှန်ကို ပြောပြပြီး ပြုစုခွင့် တောင်းသည်။ မိဘများက သားခန္ဓာကိုယ်ရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ဆိုပြီး သုန္ဒရီနတ်သမီးနှင့်အတူ သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ပြုကြရာ အဆိပ်ပျောက်သွားသည်။ သာမသည် ပြန်လည်နိုးထပြီး ဘုရင်အား ဓမ္မကို ကျင့်ရန် သွန်သင်သည်။
မိဘများ မျက်စိကွယ်ရသည့် အကြောင်း၊ ထိုနှစ်ဦး ရှင်ရဟန်းပြုကာ တောတွင် နေထိုင်ရသည့် နောက်ခံအကြောင်းနှင့် သာမ မေတ္တာပို့သဖြင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့ မကြောက်ကြောင်း ရှင်းပြချက်တို့သည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ ဂါထာတွင်ပင် သာမက တောရှိသမင်အုပ်များ သင့်ကို ဘယ်တုန်းကမျှ မလန့်ဖူးဟု ဆိုသည်။ “သုဝဏ္ဏသာမ” ဟူသော အမည်သည် ထိုင်းတွင် သုံးသည့်အမည်ဖြစ်ပြီး ဂါထာတွင် သာမ သို့မဟုတ် သာမပဏ္ဍိတ်ဟု ခေါ်သည်။
သာမက ဘုရင်အား မိဘများ မျက်စိကွယ်ကြောင်း၊ မိမိ တောတွင် လုပ်ကျွေးရကြောင်း၊ ရေခပ်ပေးရကြောင်းနှင့် လက်ခြေကို အမြဲနှိပ်ပေးခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။ အဆုံးတွင် သာမက မည်သူမဆို မိဘကို ဓမ္မဖြင့် လုပ်ကျွေးလျှင် နတ်နှင့်လူတို့သည် ထိုသူကို ဤလောကတွင် ချီးမွမ်းကြပြီး ဤလောကမှ ကွယ်လွန်လျှင် နတ်ပြည်တွင် ပျော်ရွှင်ရသည်ဟု ဆိုသည်။
မိဘသက်ကြီးပါက ငွေပေးရုံမကဘဲ ဆေးစီစဉ်ပေးခြင်း၊ ဆရာဝန်ထံ ခေါ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်ရာမဝင်မီ လက်နှိပ်ပေးခြင်းကဲ့သို့ နေ့စဉ်အလုပ်ငယ်များကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြည့်ပါ။
သာမက ကျွန်ုပ်စိတ်ရှိသည့်အချိန်မှစ၍ တောရှိ သမင်အုပ်များသည် ပြင်းထန်သော်လည်း ကျွန်ုပ်ကို မကြောက်ဖူးပါ၊ ကြောက်တတ်သော ကိန္နရာအုပ်များပင် မကြောက်ပါ၊ တောင်နှင့်တောတို့တွင် အချင်းချင်း ပျော်ရွှင်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာက သာမသည် အမြဲ မေတ္တာပို့သောကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။
ကလေး၊ ညီငယ် သို့မဟုတ် ဝန်ထမ်းစသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ လာ၍ စကားပြောရဲကြသလားဟု သတိပြုပါ။ သူတို့ ကြောက်လျှင် အသံနှင့် နှိမ်နင်းသောအမူအရာကို လျှော့ချကြည့်ပါ။
သာမက မြားကြောင့် ဒုက္ခသည် ကြီးမားသော ဒုက္ခမဟုတ်ပါ၊ မိဘများကို မမြင်ရမည့်ဒုက္ခက ပိုကြီးသည်၊ ထိုနှစ်ပါးသည် တစ်ညလုံး ငိုကြွေးမည်၊ နွေရာသီ စမ်းချောင်းကဲ့သို့ ညှိုးနွမ်းမည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရင်က သူ့အစား ပြုစုမည်ဟု ကတိပေးသောအခါ သာမသည် ကျောင်းသို့သွားရာလမ်းကို ပြောပြပြီး လက်အုပ်ချီကာ မိဘများကို ပြုစုရန်တောင်းပန်၍ မယ်တော်ထံ ကန်တော့စကားကို အပ်နှံသည်။
မိမိကို မှီခိုသူ ရှိလျှင် ဥပမာ သက်ကြီးမိဘ သို့မဟုတ် သားငယ်ရှိပါက မိမိ ရုတ်တရက် ဖျားနာလာလျှင် မည်သူ ပြုစုမည်နည်းဆိုသည်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး အရေးကြီးသောအချက်အလက်များကို ထိုသူအတွက် ရေးချန်ထားပါ။
ပိလိယက္ခမင်းသည် သာမအား မုသာစကားဆိုကြောင်းနှင့် အမျက်ဒေါသနှင့် လောဘကြောင့် ပစ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံသည်။ သာမ သတိလစ်သွားသောအခါ ဘုရင်က ယနေ့မှသာ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို သိရကြောင်း၊ မည်သူမျှ မမြင်သည့်တောထဲတွင်ပင် မိမိသည် ပါပပြုခဲ့ကြောင်း သိကြောင်း ငိုကြွေးသည်။ ထို့နောက် သာမ၏ မိဘများထံ ကိုယ်တိုင်သွား၍ အမှန်ကို ပြောပြပြီး ထိုနှစ်ပါးကို ပြုစုလုပ်ကျွေးခွင့်ကို တောင်းသည်။
တစ်စုံတစ်ဦးကို အမှားပြုမိလျှင် သူတစ်ပါးထံမှ သူသိမည်ကို မစောင့်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြောပြပြီး ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုလျော်ကြေးပေးနိုင်သည်၊ ကူညီနိုင်သည်ကို မေးပါ။
ဘုရင်က သာမကို ပစ်ခဲ့ကြောင်း သိရသောအခါ ဒုကူလပဏ္ဍိတ်က ပါရိကာအား ငါတို့နှစ်ဦး ဘုရင့်အပေါ် မကောင်းသောဆန္ဒ မထားကြပါစေနှင့်ဟု ဆိုသည်။ ဂါထာတွင် ငါတို့ကို လုပ်ကျွေးနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသားကို သတ်သူအပေါ် အဘယ်သို့ အမျက်မထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်းဟူသော မေးခွန်းရှိပြီး ချစ်လှစွာသောသားကို သတ်သူအပေါ် အမျက်မထွက်သူကို ပဏ္ဍိတ်တို့ ချီးမွမ်းကြသည်ဟူသော အဖြေလည်း ရှိသည်။ ဘုရင်က ပြုစုလုပ်ကျွေးခွင့် တောင်းသောအခါလည်း နှစ်ပါးလုံးက ရှိခိုးပြီး ဘုရင်ကို မိမိတို့၏ ဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ထိခိုက်ခံရ၍ ပြင်းထန်စွာ အမျက်ထွက်သော်လည်း တရားမျှတမှုကို ဆက်၍ တောင်းဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အာဃာတသည် သူပျက်စီးရန် ရည်ရွယ်သော စေတနာအဖြစ် မပြောင်းစေရန် သတိထားပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မိမိစိတ်ကို ကြာမြင့်စွာ လောင်ကျွမ်းစေမည်။
မယ်တော်က သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ပြုရာတွင် သားသာမသည် ဓမ္မကို ကျင့်သည်၊ ဗြဟ္မာကဲ့သို့ ကျင့်သည်၊ အမှန်ကို ပြောသည်၊ မိဘကို လုပ်ကျွေးသည်၊ အမျိုးထဲရှိ လူကြီးများကို ရိုသေသည်၊ ဤသစ္စာအရ အဆိပ်ပျောက်ပါစေဟု ဆိုသည်။ ခမည်းတော်နှင့် ဂန္ဓမာဒနတောင်၏ သုန္ဒရီနတ်သမီးတို့ကလည်း သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သာမသည် ထနိုင်ပြီး ဘုရင်အား ပြင်းထန်စွာ နာကျင်၍ တိတ်ဆိတ်သွားသူကို လောကက အသက်ရှင်နေသော်လည်း သေပြီဟု ထင်တတ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။
တစ်နေ့တွင် အိမ်သားများက မိမိကို အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မည်သည့်ကောင်းမှုကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ပြောနိုင်မည်နည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။ ထို့နောက် ထိုကောင်းမှုကို ပိုခိုင်မာစေပါ။
ဘုရင်က သာမကို ခိုလှုံရာအဖြစ် တောင်းသည်။ သာမက မယ်တော်နှင့် ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့် မိဖုရား၊ မိတ်ဆွေနှင့် အမတ်၊ ဗိုလ်ပါနှင့် ယာဉ်၊ ရွာသားမြို့သားနှင့် ပြည်သူ၊ သမဏဗြာဟ္မဏတို့အပြင် သမင်အုပ်နှင့် ငှက်အုပ်များအထိ ဓမ္မကို ကျင့်ရန် လျှောက်ထားသည်။ ကောင်းစွာကျင့်သော ဓမ္မသည် ချမ်းသာသုခကို ဆောင်လာသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဓမ္မကို မမေ့မလျော့ပါစေနှင့်ဟု ဆိုသည်။
မိမိ၏ ဆက်ဆံရေးများကို မိဘ၊ လက်ထပ်ဖော်၊ သားသမီး၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ ဖောက်သည်မှသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အထိ ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းချင်း ကြည့်ပါ။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ လျစ်လျူရှုထားသော ဝိုင်းကို ရွေး၍ တစ်ချက် ပိုကောင်းအောင် ပြုပါ။
ဤဇာတ်သည် မိဘများ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကူညီနိုင်သည့်နေ့တွင် ပြုစုသည့် ပုံရိပ်ဖြစ်ပြီး ရေခပ်ခြင်း၊ သစ်သီးရှာခြင်းမှသည် လက်ခြေနှိပ်ပေးခြင်းအထိ နေ့တိုင်း လုပ်ရသော သာမန်အလုပ်များ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တည်းသော ရဲစွမ်းသတ္တိအမှု မဟုတ်ပေ။
နောက်တစ်ဖက်မှာ ထိခိုက်စေသူအပေါ် သဘောထားဖြစ်သည်။ သာမနှင့် မိဘများသည် အမှားဖြစ်ခဲ့ကြောင်းကို မငြင်းဆိုသော်လည်း ကျိန်ဆဲခြင်း သို့မဟုတ် လက်စားချေခြင်းကို မရွေးချယ်ဘဲ အပြစ်ရှိသူအား ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ တကယ့်ဘဝတွင် အမျက်မထွက်ခြင်းသည် တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုခြင်း မပြုရဟု မဆိုလိုပါ။
ဇာတ်လမ်းပါ သစ္စာဓိဋ္ဌာန်မှာ ဇာတ်ပုံစံ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယူသုံးနိုင်သည်မှာ မိမိ၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းသည် အနီးရှိသူတို့ အတည်ပြုပြောနိုင်သော အမှန်တရားဖြစ်လာစေရန် ဘဝကို နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
အရာရာတွင် မဖြစ်မနေ အပြည့်အစုံ မြင်ရမည့် ရှုထောင့်သုံးမျိုးရှိသည် — နှစ်သက်စရာအပိုင်း၊ အပြစ်အပိုင်းနှင့် လွတ်မြ…
ရထားခုနစ်စီး အလှည့်ကျ ဆက်ပေးသကဲ့သို့ ဆက်စပ်နေသော စင်ကြယ်မှုခုနစ်ဆင့် — အဆင့်တစ်ခုစီသည် နောက်အဆင့်အတွက်ဖြစ်ပြီး…
ခရီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ သိက္ခာပုဒ်လေးခုမှာ ဘေးရှိကြောင်း သိထားသော လမ်းကြောင်းသို့ ကုန်သည်လှည်းအဖွဲ့မပါဘဲ မသွားရခြ…
ဝိဘင်းကျမ်း၏ 13 ခုမြောက် ဝိဘင်းသည် မေတ္တာပို့သသည့် စကားရပ်ကို စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းပြီး အပ္ပမညာတစ်ပါး…