ပဝါရဏာထက်ကျော်၍ တောင်းခြင်း: “ဝမ်းသာစွာပေးမည်” ဟူသောစကားကို ပေးသူ ဒုက္ခရောက်သည်အထိ သုံးသောအခါ

ဝိနယပိဋကတ် မဟာဝိဘင်း ပိုင်း 2 နိဿဂ္ဂိယကဏ္ဍ စီဝရဝဂ် သိက္ခာပုဒ် 6 တွင် ရှင်ဥပနန္ဒသာကီဝင်သည် တရားဟောရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ပြန်ကြားသည်။ သူဌေးသားတစ်ဦးသည် တရားနာပြီး ကြည်ညိုသဖြင့် “အရှင်ဘုရားတို့ သင်္ကန်း၊ ဆွမ်း၊ သေနာသန သို့မဟုတ် ဆေးကို လိုအပ်လျှင် ပြောပါ” ဟု ပဝါရဏာပြုခဲ့သည်။ ရှင်ဥပနန္ဒက “လှူမည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်ဝတ်ထားသော အဝတ်များထဲမှ တစ်ထည်ကို လှူပါ” ဟု ဖြေသည်။ သူဌေးသားက ကုလသားတစ်ဦး အဝတ်တစ်ထည်တည်းဖြင့် လျှောက်သွားရန် မသင့်မလျော်ဖြစ်နေသဖြင့် ခွင့်ပြုပါ၊ အိမ်ပြန်ပြီးမှ ထိုအဝတ် သို့မဟုတ် ပိုကောင်းသောအဝတ်ကို ပို့လှူပါမည်ဟု သုံးကြိမ်တိုင် အချိန်တောင်းခံခဲ့သည်။ သို့သော် “မလှူလိုလျှင် ပဝါရဏာဘာကြောင့်ပြုသနည်း” ဟု ပြောခံရသဖြင့် အဝတ်ကို လှူပြီး ပြန်လျှောက်ခဲ့ရသည်။ လမ်းတွင် တွေ့သော ရွာသားများက အဘယ့်ကြောင့် အဝတ်တစ်ထည်တည်း ရှိနေသနည်းဟု မေးကြသည်။ အကြောင်းရင်းကို သိသောအခါ ကဲ့ရဲ့ကြသည်။

တူညီသောဝဂ်၏ သိက္ခာပုဒ် 8 သည် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယောကျ်ားတစ်ဦးက ဇနီးအား ရှင်ဥပနန္ဒထံ သင်္ကန်းလှူမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရှင်ဥပနန္ဒသည် သတင်းကြားသဖြင့် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ပဝါရဏာ မပြုရသေးပေ။ ထိုနောက် “သင်္ကန်းဝတ်စေမည်ဆိုလျှင် ဤပုံစံသင်္ကန်းကို ဝတ်စေပါ။ ငါမသုံးသော သင်္ကန်းမျိုးကို ဝတ်ရသော်လည်း ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း” ဟု ဆိုသည်။ အိမ်ရှင်က ကြိုတင်ပဝါရဏာမပြုခဲ့ဘဲ သူပေးမည့်သင်္ကန်း၏ အမျိုးအစားကို ဝင်ရောက်သတ်မှတ်ရသလားဟု ကဲ့ရဲ့သည်။

ပတ္တဝဂ် သိက္ခာပုဒ် 2 တွင် ကပိလဝတ္ထုမြို့ရှိ အိုးထိန်းတစ်ဦးက “အရှင်ဘုရားတို့အနက် သပိတ်လိုသူရှိလျှင် ကျွန်ုပ်လှူပါမည်” ဟု ပဝါရဏာပြုခဲ့သည်။ ရဟန်းများသည် အတိုင်းအတာမသိဘဲ သပိတ်များစွာ တောင်းခံကြသည်။ သပိတ်ငယ်ရှိသူက ကြီးသောသပိတ်ကို တောင်း၍ သပိတ်ကြီးရှိသူက ငယ်သောသပိတ်ကို တောင်းကြသည်။ အိုးထိန်းသည် သပိတ်လှူရန်သာ လုပ်နေသဖြင့် ရောင်းရန်ပစ္စည်းအခြားအရာများ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အသက်မွေးမလောက်၊ သားသမီးဇနီးလည်း ဒုက္ခရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွာသားများ ကဲ့ရဲ့ကြသည်။ ဤသိက္ခာပုဒ်များသည် ရဟန်းများအတွက် ပညတ်ထားသော်လည်း ဇာတ်လမ်းက ညွှန်ပြသည်မှာ ပေးလှူသူ၏ ပဝါရဏာသည် အကန့်အသတ်မရှိသော ခွင့်ပြုချက် မဟုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။