ພະຫັດຖະກະ ແລະ ພະສັບພັກຄີ: ຕົ້ນບັນຍັດຫ້າມເວົ້າຕົວະ ແລະ ສໍ່ສຽດ

ໃນພະວິໄນປິດົກ ມະຫາວິພັງ ພາກ 2 ປາຈິດຕິຍະກັນ ມຸສາວາທະວັກ ມີເລື່ອງຕົ້ນບັນຍັດກ່ຽວກັບຄຳເວົ້າຫຼາຍຂໍ້ ສິກຂາບົດຂໍ້ທີ 1 ເກີດຂຶ້ນທີ່ພະເຊຕະວັນ ນະຄອນສາວັດຖີ ພະຫັດຖະກະສາກະຍະບຸດເປັນຄົນເວົ້າປີ້ນໄປປີ້ນມາ ເມື່ອສົນທະນາກັບພວກເດຍລະຖີ ທ່ານປະຕິເສດແລ້ວຮັບ ຮັບແລ້ວປະຕິເສດ ເອົາເລື່ອງອື່ນມາປົກປິດ ເວົ້າຕົວະທັງທີ່ຮູ້ ແລະ ນັດໝາຍແລ້ວເຮັດໃຫ້ຄາດເຄື່ອນ ເມື່ອພິກຂຸຖາມ ທ່ານຕອບວ່າພວກເດຍລະຖີຕ້ອງເອົາຊະນະດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຄວາມຊະນະແກ່ພວກເຂົາ ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຕິຕຽນ ແລ້ວບັນຍັດວ່າການເວົ້າຕົວະທັງທີ່ຮູ້ເປັນປາຈິດຕີ

ສິກຂາບົດຂໍ້ທີ 3 ເກີດຂຶ້ນທີ່ດຽວກັນ ພະສັບພັກຄີເອົາຄຳສໍ່ສຽດຂອງພິກຂຸທີ່ບາດໝາງກັນໄປບອກ ຟັງຈາກຝ່າຍນີ້ໄປບອກຝ່າຍນັ້ນເພື່ອທຳລາຍຝ່າຍນີ້ ຟັງຈາກຝ່າຍນັ້ນມາບອກຝ່າຍນີ້ເພື່ອທຳລາຍຝ່າຍນັ້ນ ຄວາມບາດໝາງທີ່ຍັງບໍ່ເກີດກໍເກີດຂຶ້ນ ທີ່ເກີດແລ້ວກໍຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດວ່າການສໍ່ສຽດພິກຂຸເປັນປາຈິດຕີ ສ່ວນສິກຂາບົດຂໍ້ທີ 2 ເຊິ່ງຢູ່ລະຫວ່າງສອງເລື່ອງນີ້ ວ່າດ້ວຍການດ່າດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ສຽດແທງ

ສິກຂາບົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນວິໄນຂອງພິກຂຸ ສຳລັບຜູ້ຄອງເຮືອນມີສິນຂໍ້ທີ 4 ແລະ ກຸສົນກຳມະບົດຝ່າຍວາຈາເປັນຫຼັກຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ວິພັງໃນພະວິໄນຊ່ວຍແຍກແຍະໃຫ້ເຫັນຊັດວ່າ ການເວົ້າຕົວະ ແລະ ການສໍ່ສຽດປະກອບດ້ວຍຫຍັງແດ່