ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๒๑๐ · ข้อ 213
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อกฺขาหิ เม นาค มหาวิมานํ

อหญฺจ ภริยาจ มนุสฺสโลเก

สทฺธา อุโภ ทานปตี อหุมฺหา

โอปานภูตํ เม ฆรํ ตาทาสิ

สนฺตปฺปิตา สมณพฺราหฺมณา จ

ตํ เม วตํ ตํ ปน พฺรหฺมจริยํ

ตสฺส สุจิณฺณสฺส อยํ วิปาโก

อิทฺธิชุติพลวีริยูปปตฺติ

อิทํ จ เม ธีร มหาวิมานํ.

วัตรและพรหมจรรย์ ของท่านเป็น-

อย่างไร ความเกิดขึ้นแห่งฤทธิ์ ความ

รุ่งเรืองกำลัง และความเพียร นี้เป็นผลของ

ความประพฤติเช่นไร ข้าแต่ท่านผู้ประ-

เสริฐ ขอท่านจงบอกมหาวิมานแก่ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าและภรรยาทั้งสอง เป็นทาน-

บดี มีศรัทธาในมนุษยโลก ครั้งนั้น

เรือนของข้าพเจ้าได้เป็นดังบ่อน้ำ สมณะ

และพราหมณ์ทั้งหลายเอิบอิ่ม นั่นเป็น

วัตรเป็นพรหมจรรย์ของเรา ความเกิดขึ้น

แห่งฤทธิ์ ความรุ่งเรืองกำลัง และความ

เพียร นี้เป็นผลแห่งความประพฤติดีนั้น

ข้าแต่ท่านผู้มีปัญญา นี้แหละเป็นมหาวิมาน

ของเรา.