ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๒๒๘ · ข้อ 216
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ความสงัดเป็นที่มายินดี ยินดีแล้วในความสงัด จักเป็นไปเนือง ๆ ว่า อะไร ชื่อว่าอกุศล อกุศลอะไร ๆ ที่เราทั้งหลายยังละไม่ได้แล้ว เราทั้งหลายจะละ อกุศลอะไร.

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

วิตก ๒ ประการของพระตถาคตผู้

เป็นพระพุทธเจ้า ผู้ครอบงำมารอันผู้อื่น

ไม่พึงครอบงำได้ ย่อมเป็นไปเนื่อง ๆ

พระตถาคตผู้เป็นพระพุทธเจ้านั้นได้แสดง

เขมวิตกข้อที่ ๑ ลำดับนั้น ได้ประกาศวิเวก

วิตกข้อที่ ๒ เรากล่าวมุนีผู้บรรเทาความ

มืด ผู้ถึงฝั่ง ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง

ผู้ถึงคุณอันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย

พึงถึง ผู้มีความชำนาญ ผู้ไม่มีอาสวะ

ผู้ข้ามวัฏทุกข์อันเป็นยาพิษ ผู้น้อมไปแล้ว

ในธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา ผู้ทรงไว้ซึ่งร่าง

กายอันมีในที่สุดนั้นแลว่า ผู้ละมาร ผู้ถึง

ฝั่งแห่งชรา พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีปัญญาดี

มีพระจักษุรอบคอบผู้ปราศจากความโศก

ขึ้นสู่ปราสาทอันสำเร็จด้วย (ปัญญา)

ธรรม ย่อมพิจารณาเห็นหมู่ชนผู้ยังข้าม