ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๔๖๘ · ข้อ 254
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระ- ผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

นักปราชญ์ปรารถนาสุข ๓ ประการ

คือ ความสรรเสริญ ๑ การได้โภคทรัพย์

เครื่องปลื้มใจ ๑ ความบันเทิงในสวรรค์

ในโลกหน้า ๑ พึงรักษาศีล ถ้าว่าบุคคล

แม้ไม่กระทำความชั่ว แต่เข้าไปเสพบุคคล

ผู้กระทำความชั่วอยู่ไซร้ บุคคลนั้น เป็น

ผู้อัน บุคคลพึงรังเกียจในเพราะความชั่ว

และโทษของบุคคลผู้เสพคนชั่วนี้ ย่อม

งอกงาม.

บุคคลย่อมกระทำบุคคลเช่นใดให้

เป็นมิตร และย่อมเข้าไปเสพบุคคลเช่นใด

บุคคลนั้นแลเป็นผู้เช่นกับด้วยบุคคลนั้น

เพราะว่าการอยู่ร่วมกันเป็นเช่นนั้น คนชั่ว

ซ่องเสพบุคคลอื่นผู้บริสุทธิ์โดยปกติอยู่

ย่อมทำบุคคลอื่นผู้บริสุทธิ์โดยปกติที่

ซ่องเสพตน ให้ติดเปื้อนด้วยความชั่ว

เหมือนลูกศรที่แช่ยาพิษ ถูกยาพิษติดเปื้อน

แล้ว ย่อมทำแล่งลูกศรซึ่งไม่ติดเปื้อนแล้ว

ให้ติดเปื้อนด้วยยาพิษ ฉะนั้น.