Evameva kho, bhikkhave, yadā tathāgato loke uppajjati arahaṁ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṁ buddho bhagavā. So dhammaṁ deseti: ‘iti rūpaṁ, iti rūpassa samudayo, iti rūpassa atthaṅgamo; iti vedanā … iti saññā … iti saṅkhārā … iti viññāṇaṁ, iti viññāṇassa samudayo, iti viññāṇassa atthaṅgamo’ti. Yepi te, bhikkhave, devā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā uccesu vimānesu ciraṭṭhitikā tepi tathāgatassa dhammadesanaṁ sutvā yebhuyyena bhayaṁ saṁvegaṁ santāsaṁ āpajjanti: ‘aniccāva kira, bho, mayaṁ samānā niccamhāti amaññimha. Addhuvāva kira, bho, mayaṁ samānā dhuvamhāti amaññimha. Asassatāva kira, bho, mayaṁ samānā sassatamhāti amaññimha. Mayampi kira, bho, aniccā addhuvā asassatā sakkāyapariyāpannā’ti. Evaṁ mahiddhiko kho, bhikkhave, tathāgato sadevakassa lokassa, evaṁ mahesakkho, evaṁ mahānubhāvo”ti. Idamavoca bhagavā …pe… etadavoca satthā: “Yadā buddho abhiññāya, dhammacakkaṁ pavattayi; Sadevakassa lokassa, satthā appaṭipuggalo. Sakkāyañca nirodhañca, sakkāyassa ca sambhavaṁ; Ariyañcaṭṭhaṅgikaṁ maggaṁ, dukkhūpasamagāminaṁ. Yepi dīghāyukā devā, vaṇṇavanto yasassino; Bhītā santāsamāpāduṁ, sīhassevitare migā.