Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti? “Aniccaṁ, bhante …pe… vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya evaṁ diṭṭhi uppajjeyya: ‘natthi hetu, natthi paccayo …pe… sukhadukkhaṁ paṭisaṁvedentī’”ti? “No hetaṁ, bhante”. “Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti? “Aniccaṁ, bhante …pe… api nu taṁ anupādāya evaṁ diṭṭhi uppajjeyya: ‘natthi hetu, natthi paccayo …pe… sukhadukkhaṁ paṭisaṁvedentī’”ti? “No hetaṁ, bhante”. “Yampidaṁ diṭṭhaṁ sutaṁ mutaṁ viññātaṁ pattaṁ pariyesitaṁ anuvicaritaṁ manasā tampi niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti? “Aniccaṁ, bhante …pe… api nu taṁ anupādāya evaṁ diṭṭhi uppajjeyya: ‘natthi hetu natthi paccayo …pe… sukhadukkhaṁ paṭisaṁvedentī’”ti? “No hetaṁ, bhante”. “Yato kho, bhikkhave, ariyasāvakassa imesu ca ṭhānesu kaṅkhā pahīnā hoti, dukkhepissa kaṅkhā pahīnā hoti …pe… dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāyapissa kaṅkhā pahīnā hoti— ayaṁ vuccati, bhikkhave, ariyasāvako sotāpanno avinipātadhammo niyato sambodhiparāyano”ti. Sattamaṁ.

1. Sotāpattivagga

Mahādiṭṭhisutta