สํวิคฺโค โลมหฏฺฐชาโต เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ
[๒๔๔] เอกมนฺตํ ฐิตํ โข ราหุํ อสุรินฺทํ เวปจิตฺติ อสุรินฺโท คาถาย อชฺฌภาสิ
กินฺนุ สนฺตรมาโนว ราหุ จนฺทํ ปมุญฺจสิ
สํวิคฺครูโป อาคมฺม กินฺนุ ภีโตว ติฏฺฐสีติ ฯ
[๒๔๕] สตฺตธา เม ผเล มุทฺธา ชีวนฺโต น สุขํ ลเภ
พุทฺธคาถาภิคีโตมฺหิ ๑ โน เจ มุญฺเจยฺย จนฺทิมนฺติ ฯ
ทสมํ สุริยสุตฺตํ
[๒๔๖] เตน โข ปน สมเยน สุริโย เทวปุตฺโต ราหุนา อสุรินฺเทน คหิโต โหติ ฯ อถ โข สุริโย เทวปุตฺโต ภควนฺตํ อนุสฺสรมาโน ตายํ เวลายํ อิมํ คาถํ อภาสิ
นโม เต พุทฺธวีรตฺถุ วิปฺปมุตฺโตสิ สพฺพธิ
สมฺพาธปฏิปนฺโนสฺมิ ตสฺส เม สรณํ ภวาติ ฯ
[๒๔๗] อถ โข ภควา สุริยํ เทวปุตฺตํ อารพฺภ ราหุํ อสุรินฺทํ คาถาย อชฺฌภาสิ
ตถาคตํ อรหนฺตํ สุริโย สรณํ คโต
ราหุ สุริยํ ปมุญฺจสฺสุ พุทฺธา โลกานุกมฺปกา
โย อนฺธกาเร ตมสี ปภงฺกโร
เวโรจโน มณฺฑลิ อุคฺคเตโช
#๑ ยุ. พุทฺธคาถาภิหีโตมฺหิ ฯ