ผู้อื่น กล่าวคำเท็จ และประกอบการดื่ม

สุราเมรัยเนือง ๆ นรชนนั้นไม่ละเวร ๕

ประการแล้ว เราเรียกว่า เป็นผู้ทุศีล มี

ปัญญาทราม ตายไปแล้วย่อมเข้าถึงนรก.

นรชนใดไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ถือเอาสิ่งของ

ที่เจ้าของมิได้ให้ในโลก ไม่คบชู้ภรรยา

ของผู้อื่น ไม่กล่าวคำเท็จและไม่ประกอบ

การดื่มสุราและเมรัย นรชนนั้นละเวร ๕

ประการแล้ว เราเรียกว่าเป็นผู้มีศีล มี

ปัญญา เมื่อตายไปแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติ.

จบเวรสูตรที่ ๔

อรรถกถาเวรสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในเวรสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ภยานิ ได้แก่ ภัยอันทำให้จิตสะดุ้งแล้ว. บทว่า เวรานิ ได้แก่ อกุศลเวรบ้าง บุคคลเวรบ้าง. บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ ทุกข์อาศัย

จิต. บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ทุกข์มีกายประสาทเป็นวัตถุที่ตั้ง. บทว่า โทมนสฺสํ

ได้แก่ โทมนัสเวทนา. ในสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสการละ ด้วยวิรัติ เจตนางดเว้น.

จบอรรถกถาเวรสูตรที่ ๔