๒. ปุจิมันทวรรค
๑. ปุจิมันทชาดก
ว่าด้วยผู้รอบคอบ
[๕๔๒] แน่ะโจร ลุกขึ้นเถิด จะมัวนอน
อยู่ทำไม ท่านต้องการอะไรด้วยการนอน
ราชบุรุษอย่าจับท่านผู้ทำโจรกรรมอันหยาบช้า
ทารุณในบ้านเลย.
[๕๔๓] ราชบุรุษทั้งหลายจ้องจับโจร ผู้ทำ
โจรกรรมอันหยาบช้าทารุณในบ้าน ในเรื่อง
นั้น ธุระอะไรของปุจิมันทเทวดาผู้เกิดอยู่ใน
ป่าเล่า.
[๕๔๔] ดูก่อนอัสสัตถเทวดา ท่านไม่รู้เหตุที่จะ
อยู่ร่วมกันไม่ได้ระหว่างเรากับโจร ราชบุรุษ
ทั้งหลายจับโจรผู้ทำโจรกรรมอันหยาบช้า
ทารุณในบ้านได้แล้ว จะเสียบโจรไว้บน
หลาวไม้สะเดา ใจของเรารังเกียจในเรื่องนั้น.
[ ๕๔๕] บัณฑิตพึงรังเกียสิ่งที่ควรรังเกียจ พึง
ป้องกันภัยที่ยังไม่มาถึงตัว พิจารณาดูโลก