ห้อยอยู่ที่ต้นมะเดื่อหรือ. จระเข้กล่าวว่า เห็นแต่ท่านจักให้เราหรือ.

วานรกล่าวว่า เออจักให้. เพราะความโง่เขา จระเข้จึงพาวานรนั้น ไปยังโคนต้นมะเดื่อ ที่ริมแม่น้ำ. พระโพธิสัตว์จึงโดดจากหลังของ จระเข้นั้นไปนั่งบนต้นมะเดื่อ แล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า:-

ดูก่อนจระเข้ เราสามารถยกตนขึ้นจาก

น้ำสู่บกได้ บัดนี้ เราจักไม่ตกอยู่ในอำนาจ

ของท่านอีกต่อไป.

เราไม่ต้องการด้วยผลมะม่วง ผลหว้า

และผลขนุนทั้งหลายที่จะต้องข้ามแม่น้ำไป

บริโภค ผลมะเดื่อของเราดีกว่า.

ผู้ใดไม่รู้เท่าทันเหตุการณ์อันเกิดขึ้น

โดยฉับพลัน ผู้นั้นจะต้องตกอยู่ในอำนาจ

ของศัตรู และต้องเดือดร้อนในภายหลัง.

ส่วนผู้ใดรู้เท่าทันเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เคยฉับพลัน ผู้นั้นย่อมพ้นจากวงล้อมของ

ศัตรูและไม่ต้องเดือดร้อนภายหลัง.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสกฺขึ วต ความว่า ได้เป็น

ผู้สามารถหนอ. บทว่า อุฏฺาตุํ ได้แก่ เพื่อยกขึ้น. วานรเรียกจระเข้