๖. เกสวชาดก

ความคุ้นเคยเป็นรสอันยอดเยี่ยม

[๖๘๒] เป็นอย่างไรหนอ เกสวดาบสผู้มีโชค

ของข้าพเจ้าทั้งหลาย จึงละพระเจ้าพาราณสี

ผู้เป็นจอมมนุษย์ ซึ่งสามารถให้สำเร็จประ-

สงค์ทุกประการ แล้วมายินดีอยู่ในอาศรม

ของกัปปดาบส.

[๖๘๓] ดูก่อนนารทอำมาตย์ สิ่งอันน่ารื่นรมย์

ใจซึ่งยังประโยชน์ให้สำเร็จมีอยู่ หมู่ไม้อัน

น่ารื่นรมย์ใจมีอยู่ ถ้อยคำอันเป็นสุภาษิตของ

กัปปดาบส ยังอาตมาให้ยินดี.

[๖๘๔] พระคุณเจ้าบริโภคข้าวสุกสาลีที่ปรุงด้วย

เนื้อสะอาด ไฉนข้าวฟ่างและลูกเดือยอันหา

รสมิได้ จึงทำให้พระคุณเจ้ายินดีได้เล่า.

[๖๘๕] ของบริโภคจะดีหรือไม่ดีก็ตาม จะน้อย

หรือมากก็ตาม บุคคลใดคุ้นเคยกันแล้ว จะ

พึงบริโภค ณ ที่ใด การบริโภค ณ ที่นั้นแหละ