๑. ทีฆีติโกสลชาดก

ว่าด้วยเวรย่อมไม่ระงับด้วยเวร

[๘๐๓] ข้าแต่พระราช เมื่อพระองค์ตกอยู่ใน

อำนาจของข้าพระองค์อย่างนี้แล้ว เหตุอันใด

อันหนึ่งที่จะทำให้พระองค์พ้นจากทุกข์ได้ มี

อยู่หรือ.

[๘๐๔] พ่อเอ๋ย เมื่อฉันตกอยู่ในอำนาจของท่าน

ถึงอย่างนี้แล้ว เหตุอันใดอันหนึ่งที่จะทำให้

ฉันพ้นจากทุกข์ได้ ไม่มีเลย.

[๘๐๕] ข้าแต่พระราชา เว้นสุจริตและวาจา

สุภาษิตเสีย เหตุอย่างอื่นจะป้องกันได้ใน

เวลาใกล้มรณกาล ไม่มีเลย ทรัพย์นอกนี้ก็

เหมือนกันแหละ.

[๘๐๖] ชนเหล่าใดเข้าไปผูกเวรว่า คนนี้ได้ด่า

เรา คนนี้ได้ฆ่าเรา คนนี้ได้ชนะเรา คนนี้

ได้ลักของ ๆ เรา เวรของชนเหล่านั้นย่อมไม่

สงบ ส่วนชนเหล่าใดไม่เข้าไปผูกเวรว่า คน