คถาแผ่เมตตากันงูกัด

[๒๗] เรากับพญางูระกูลวิรูปักขะ

จงมีเมตตาต่อกัน เรากับพญางูตระกูล

เอราปถะ จงมีเมตตาต่อกัน เรากับพญางู

ตระกูลฉัพยาปุตตะ จงมีเมตตาต่อกัน เรากับ

พญางูตระกูลกัณหาโคตมกะ จงมีเมตตาต่อ

กัน เรากับฝูงสัตว์ที่ไม่มีเท้า จงมีเมตตาต่อ

กัน เรากับฝูงสัตว์ ๒ เท้า จงมีเมตตาต่อกัน

เรากับฝูงสัตว์ ๔ เท้า จงมีเมตตาต่อกัน สัตว์

กับฝูงสัตว์มีเท้ามาก จงมีเมตตาต่อกัน สัตว์

ไม่มีเท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์ ๒ เท้า

อย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์ ๔ เท้าอย่าได้

เบียดเบียนเรา สัตว์มีเท้ามากอย่าได้เบียด-

เบียนเรา และสัตว์ที่เกิดแล้วยังมีชีวิตทั้งมวล

ทุกหมู่เหล่า จงประสบความเจริญ อย่าได้

พบเห็นสิ่งลามกสักน้อยหนึ่งเลย.

พระพุทธเจ้ามีพระคุณหาประมาณมิได้ พระธรรมมีพระคุณหาประมาณ มิได้ พระสงฆ์มีพระคุณหาประมาณมิได้ แต่สัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย คือ งู แมลงป่อง ตะขาบ แมลงมุม ตุ๊กแก หนู มีคุณพอประมาณ ความรักษาอันเรา ทำแล้ว ความป้องกันอันเราทำแล้ว ขอฝูงสัตว์ทั้งหลายจงถอยกลับไปเถิด เรา นั้นขอนมัสการแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอนมัสการแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้ง ๗ พระองค์.