จุลวรรค ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๙ · หน้า ๓๒๐ · ข้อ 408 409 410
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

นิคมคาถา

[๔๐๘] ภิกษุทำลายสงฆ์ต้องเกิดใน

อบาย ตกนรก อยู่ชั่วกัป ภิกษุผู้ยินดีในการ

แตกพวก ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมเสื่อมจาก

ธรรมอันเกษมจากโยคะ ภิกษุทำลายสงฆ์ผู้

พร้อมเพรียงกัน แล้วย่อมไหม้ในนรกตลอด

กัป.

[๔๐๙] ท่านพระอุบาลีทูลถามว่า พระพุทธเจ้าข้า ก็ภิกษุสมานสงฆ์ ที่แตกกันแล้วให้พร้อมเพรียงกัน จะได้รับผลอย่างไร

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนอุบาลี ภิกษุสมานสงฆ์ที่แตกกัน แล้วให้พร้อมเพรียงกัน ย่อมได้บุญอันประเสริฐ ย่อมบันเทิงในสรวงสวรรค์ ตลอดกัป.

นิคมคาถา

[๔๑๐] ความพร้อมเพรียงของหมู่

เป็นเหตุแห่งสุข และการสนับสนุนผู้พร้อม

เพียงกัน ก็เป็นเหตุแห่งสุข ภิกษุผู้ยินดีใน

ความพร้อมเพรียงตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่

เสื่อมจากธรรมอันเกษมจากโยคะ ภิกษุสมาน

สงฆ์ ให้พร้อมเพรียงกันแล้ว ย่อมบันเทิง

ในสรวงสวรรค์ตลอดกัป.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้