มหาหังสชาดก (๕๓๔) ว่าด้วยพญาหงส์ติดบ่วง

[๑๐๕] หงส์นั้นเป็นนายของหงส์ฝูงใหญ่และของข้าพเจ้า

นายพรานเพื่อนเอ๋ย หงส์นี้เป็นนายอย่างแท้จริง

ข้าพเจ้าจึงพอใจที่จะอยู่ใกล้ ๆ พระองค์

{๒๐๕} [๑๐๖] หงส์สุมุขะเอ๋ย ท่านนอบน้อมตำแหน่ง

{๒๐๖} [๑๐๗] เพื่อนเอ๋ย ถ้าท่านดักหงส์และนกทั้งหลาย

ข้าพเจ้าทั้ง ๒ ขอรับอภัยทานนั้นของท่าน

[๑๐๘] ถ้าท่านไม่ดักหงส์และนกทั้งหลายด้วยความพยายาม

เพื่อประโยชน์แก่ตนไซร้ ท่านจะไม่มีอิสระ

เมื่อปล่อยเราทั้ง ๒ ไป จะพึงทำตนให้เป็นขโมยนะ นายพราน

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนี้ จึงตรัสพระคาถาว่า)

{๒๐๗} [๑๐๙] ท่านเป็นคนรับใช้ของพระราชาองค์ใด

จงนำข้าพเจ้าทั้ง ๒ ไปให้ถึงพระราชาองค์นั้นตามพระประสงค์

{๒๐๘} [๑๑๐] นายพรานถูกหงส์สุมุขะกล่าวอย่างนี้ ด้วยประการฉะนี้แล้ว

แบบตัวอักษร