ຫຼັກທຳ › ອານິສັງສະກະຖາ ແລະ ອະມະຕາລຳມະນະກະຖາ: ເຫັນຄຸນຂອງນິບພານ ກັບການຍຶດແມ່ນແຕ່ໃນນິບພານ
ອານິສັງສະກະຖາ ແລະ ອະມະຕາລຳມະນະກະຖາ: ເຫັນຄຸນຂອງນິບພານ ກັບການຍຶດແມ່ນແຕ່ໃນນິບພານ
ສຶກສາເລິກ

ອານິສັງສະກະຖາ ແລະ ອະມະຕາລຳມະນະກະຖາ: ເຫັນຄຸນຂອງນິບພານ ກັບການຍຶດແມ່ນແຕ່ໃນນິບພານ

ອານິສັງສະກະຖາ

ສອງກະຖາຕົ້ນວັກທີ 9 ຝ່າຍໜຶ່ງເຫັນວ່າຜູ້ເຫັນອານິສົງໃນນິບພານລະສັງໂຍດໄດ້ ຝ່າຍເຖລະວາດຊີ້ວ່າສັງໂຍດລະໄດ້ດ້ວຍການມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນອະນັດຕາ ແລະຈິດດວງດຽວທຳສອງຢ່າງພ້ອມກັນບໍ່ໄດ້ ກະຖາທີສອງຖາມວ່າສັງໂຍດມີອະມະຕະເປັນອາລົມຫຼື ເຊິ່ງອີກຝ່າຍຍົກພະສູດວ່າປຸຖຸຊົນຍັງຈື່ໝາຍແລະຊື່ນຊົມນິບພານໄດ້

7 ຂໍ້

ໃນອານິສັງສະກະຖາ ກະຖາວັດຖຸ ພະອະພິທຳມະປິດົກ ພະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 37 ວັກທີ 9 ຝ່າຍປະລະວາທີສະເໜີວ່າ ຜູ້ເຫັນອານິສົງໃນນິບພານຍ່ອມລະສັງໂຍດໄດ້ ຝ່າຍສະກະວາທີ (ຝ່າຍເຖລະວາດ) ຖາມກັບວ່າ ບຸກຄົນມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມເປັນຂອງບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນພະຍາດ ເປັນຫົວຝີ ເປັນລູກທະນູ ໄປຈົນເຖິງເປັນຂອງມີຄວາມປ່ຽນແປງເປັນທຳມະດາ ແລ້ວລະສັງໂຍດໄດ້ບໍ່ແມ່ນຫຼື ເມື່ອອີກຝ່າຍຮັບ ກໍຖາມຕໍ່ວ່າມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ແລະເຫັນອານິສົງໃນນິບພານ ໄປພ້ອມກັນໃນຄາວດຽວໄດ້ຫຼື ຖ້າໄດ້ກໍຕ້ອງມີຜັດສະສອງຢ່າງແລະຈິດສອງດວງປະຊຸມກັນ ເຊິ່ງອີກຝ່າຍບໍ່ຮັບ

ຝ່າຍປະລະວາທີຍົກພະສູດວ່າ ພິກຂຸພິຈາລະນາເຫັນນິບພານເປັນສຸກ ຈື່ໝາຍຮູ້ວ່າເປັນສຸກ ນ້ອມໃຈໄປເນືອງນິດ ແລະຫຍັ່ງປັນຍາລົງໃນນິບພານຢູ່ ຈຶ່ງເຫັນວ່າການເຫັນອານິສົງໃນນິບພານກໍລະສັງໂຍດໄດ້

ກະຖາຖັດມາຄືອະມະຕາລຳມະນະກະຖາ ຖາມວ່າສັງໂຍດມີອະມະຕະ (ນິບພານ) ເປັນອາລົມຫຼື ຝ່າຍເຖລະວາດຖາມວ່າ ອະມະຕະເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງລາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ ເໝືອນຮູບຫຼື ອີກຝ່າຍບໍ່ຮັບ ແຕ່ຍົກພະພຸດທະພົດໃນມູລະປະລິຍາຍະສູດວ່າ ປຸຖຸຊົນຈື່ໝາຍຮູ້ນິບພານໂດຍຄວາມເປັນນິບພານ ແລ້ວຍຶດໝາຍນິບພານ ຍຶດໝາຍນິບພານວ່າຂອງເຮົາ ແລະຊື່ນຊົມນິບພານ ຕົວບົດຈົບລົງທີ່ຂໍ້ອ້າງນີ້ ບໍ່ໄດ້ຕັດສິນຕໍ່

  1. 1

    ຜູ້ເຫັນອານິສົງລະສັງໂຍດໄດ້ຫຼື ອານິສັງສະທັດສາວິດສະ ສັນໂຍຊະນານັງ ປະຫານັງ

    ຝ່າຍປະລະວາທີຮັບວ່າ ຜູ້ເຫັນອານິສົງໃນນິບພານຍ່ອມລະສັງໂຍດໄດ້ ຄືເຫັນວ່າການມອງເຫັນຄຸນຂອງຄວາມດັບທຸກນັ້ນເອງເປັນສິ່ງທີ່ຕັດເຄື່ອງຜູກ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ຫຼັງອ່ານຫຼືຟັງເລື່ອງຄວາມສະຫງົບແລ້ວຮູ້ສຶກດີ ລອງຖາມຕົນເອງວ່າ ຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນໄດ້ປ່ຽນນິໄສເດີມຂອງເຮົາຈິງຫຼືຍັງ

  2. 2

    ມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ສັງຂາເລ ອະນິດຈະໂຕ ມະນະສິກະໂລໂຕ

    ຝ່າຍເຖລະວາດຖາມວ່າ ຜູ້ມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມເປັນຂອງບໍ່ທ່ຽງຍ່ອມລະສັງໂຍດໄດ້ບໍ່ແມ່ນຫຼື ອີກຝ່າຍຮັບ ຝ່າຍເຖລະວາດຈຶ່ງຊີ້ວ່າ ຖ້າຮັບຂໍ້ນີ້ ກໍບໍ່ຄວນກ່າວວ່າການເຫັນອານິສົງເປັນຕົວລະສັງໂຍດ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເມື່ອຕິດໃຈສິ່ງໃດ ລອງເບິ່ງສິ່ງນັ້ນໃນຂະນະທີ່ມັນປ່ຽນ ເຊັ່ນ ອາລົມທີ່ເຄີຍແຮງແລ້ວຄ່ອຍໆ ຈາງລົງ ແທນການຄິດເຖິງອຸດົມຄະຕິທີ່ຢູ່ໄກ

  3. 3

    ມອງສັງຂານໄດ້ຫຼາຍແງ່ ໂລຄະໂຕ ຄັນທະໂຕ ສັນລະໂຕ

    ຕົວບົດໄລ່ແງ່ທີ່ໃຊ້ມະນະສິການສັງຂານໄວ້ຍາວ ເຊັ່ນ ໂດຍຄວາມເປັນທຸກ ເປັນພະຍາດ ເປັນຫົວຝີ ເປັນລູກທະນູ ເປັນໄພ ເປັນຂອງຫວັ່ນໄຫວ ເປັນຂອງບໍ່ຍືນຍົງ ບໍ່ເປັນທີ່ເພິ່ງ ເປັນຂອງວ່າງ ເປັນອະນັດຕາ ແລະເປັນຂອງມີຄວາມປ່ຽນແປງເປັນທຳມະດາ ທຸກແງ່ລ້ວນນຳໄປສູ່ການລະສັງໂຍດ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເລືອກແງ່ທີ່ຕົງກັບເລື່ອງທີ່ກຳລັງຕິດ ເຊັ່ນ ຄວາມຢາກທີ່ແທງໃຈໃຫ້ມອງເປັນລູກທະນູ ສິ່ງທີ່ຫວັງວ່າຈະຢູ່ຕະຫຼອດໄປໃຫ້ມອງວ່າບໍ່ຍືນຍົງ

  4. 4

    ຈິດສອງດວງບໍ່ປະຊຸມກັນ ທະວິນນັງ ຈິດຕານັງ ສະໂມທານັງ

    ຝ່າຍເຖລະວາດຖາມວ່າ ມະນະສິການສັງຂານໂດຍຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ແລະເຫັນອານິສົງໃນນິບພານ ເກີດພ້ອມກັນໄດ້ຫຼື ຖ້າໄດ້ກໍຕ້ອງມີຜັດສະສອງຢ່າງແລະຈິດສອງດວງປະຊຸມກັນໃນຂະນະດຽວ ເຊິ່ງອີກຝ່າຍບໍ່ຮັບ ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເວລາຄິດວ່າກຳລັງທຳສອງຢ່າງພ້ອມກັນ ໃຈຈິງໆ ສະຫຼັບໄປມາເທື່ອລະຢ່າງ ຈຶ່ງຄວນຮູ້ວ່າຂະນະນີ້ໃຈກຳລັງທຳຫຍັງຢູ່

  5. 5

    ພະສູດທີ່ອີກຝ່າຍຍົກ: ເຫັນນິບພານເປັນສຸກ ນິບພາເນ ສຸຂານຸປັດສີ ວິຫະລະຕິ

    ຝ່າຍປະລະວາທີຍົກພະສູດວ່າ ພິກຂຸເປັນຜູ້ພິຈາລະນາເຫັນນິບພານເປັນສຸກ ຈື່ໝາຍຮູ້ວ່າເປັນສຸກ ຮູ້ສຶກວ່າເປັນສຸກ ນ້ອມໃຈໄປເນືອງນິດສະໝ່ຳສະເໝີບໍ່ສັບສົນ ແລະຫຍັ່ງປັນຍາລົງໃນນິບພານຢູ່ ຝ່າຍເຖລະວາດຮັບວ່າພະສູດນີ້ມີຢູ່ຈິງ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ການລະນຶກເຖິງຄຸນຂອງຄວາມສະຫງົບເປັນກຳລັງໃຈທີ່ດີ ໃນມື້ທີ່ເມື່ອຍກັບການຝຶກ ໃຫ້ນຶກວ່າເຮົາກຳລັງເດີນໄປສູ່ຫຍັງ

  6. 6

    ສັງໂຍດມີອະມະຕະເປັນອາລົມຫຼື ອະມະຕາລຳມະນັງ ສັນໂຍຊະນັງ

    ຝ່າຍເຖລະວາດຖາມວ່າ ອະມະຕະເປັນອາລົມຂອງສັງໂຍດ ຄັນຖະ ໂອຄະ ນິວອນ ອຸປາທານ ແລະສັງກິເລດຫຼື ລາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ ທີ່ມີອະມະຕະເປັນອາລົມເກີດຂຶ້ນໄດ້ເໝືອນທີ່ມີຮູບເປັນອາລົມຫຼື ອີກຝ່າຍບໍ່ຮັບ ເພາະອະມະຕະບໍ່ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳໜັດ ຄວາມໂກດ ແລະຄວາມຫຼົງ ແຕ່ເກື້ອກູນແກ່ປັນຍາແລະເປັນໄປເພື່ອນິບພານ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ຖ້າການປະຕິບັດເຮັດໃຫ້ເຮົາຫງຸດຫງິດ ອວດຕົວ ຫຼືຫຼົງຫຼາຍຂຶ້ນ ແປວ່າສິ່ງທີ່ໃຈຈັບຢູ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມສະຫງົບ ແຕ່ເປັນຄວາມຄິດຂອງເຮົາກ່ຽວກັບຄວາມສະຫງົບ

  7. 7

    ປຸຖຸຊົນຍຶດໝາຍນິບພານ ນິບພານັງ ນິບພານະໂຕ ສັນຊານາຕິ

    ຝ່າຍປະລະວາທີຍົກພະພຸດທະພົດວ່າ ປຸຖຸຊົນຈື່ໝາຍຮູ້ນິບພານໂດຍຄວາມເປັນນິບພານ ແລ້ວຍຶດໝາຍນິບພານ ຍຶດໝາຍໃນນິບພານ ຍຶດໝາຍໂດຍຄວາມເປັນນິບພານ ຍຶດໝາຍນິບພານວ່າຂອງເຮົາ ແລະຊື່ນຊົມນິບພານ ຈຶ່ງເຫັນວ່າສັງໂຍດມີອະມະຕະເປັນອາລົມໄດ້ ຕົວບົດຈົບທີ່ຂໍ້ອ້າງນີ້

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ລະວັງການໃຊ້ຄຳທຳເປັນຂອງປະດັບຕົວ ເຊັ່ນ ເວົ້າເຖິງການປ່ອຍວາງດ້ວຍຄວາມພູມໃຈ ໃຈທີ່ຍຶດຢູ່ກໍຍັງເປັນໃຈທີ່ຍຶດ ແມ້ສິ່ງທີ່ຍຶດຈະເປັນຄຳທີ່ດີ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ສອງກະຖານີ້ຊວນໃຫ້ແຍກແຮງບັນດານໃຈອອກຈາກເຄື່ອງມື ການນຶກເຖິງຄວາມສະຫງົບຂອງຄວາມຫຼຸດພົ້ນເຮັດໃຫ້ມີກຳລັງໃຈ ແຕ່ຝ່າຍເຖລະວາດຊີ້ວ່າສິ່ງທີ່ຖອນເຄື່ອງຜູກຈິງໆ ຄືການເຫັນສິ່ງທີ່ກຳລັງເກີດດັບຢູ່ຕໍ່ໜ້າວ່າບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ແລະບໍ່ແມ່ນຕົວຕົນ

ກະຖາທີສອງເຕືອນວ່າ ແມ້ເປົ້າໝາຍສູງສຸດກໍອາດກາຍເປັນຂອງຍຶດໃນຄວາມຄິດຂອງປຸຖຸຊົນໄດ້ ເຊັ່ນ ພູມໃຈວ່າຕົນມຸ່ງນິບພານ ຫຼືຖືຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງນິບພານຂອງຕົນເປັນຂອງຕົນ ເລື່ອງນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກອຸດົມຄະຕິ ທັງຄວາມດີ ຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມເປັນຄົນມີທຳມະ

ທັງສອງຝ່າຍຕ່າງຍົກພະພຸດທະພົດມາອ້າງ ການຖົກຖຽງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ບອກວ່າໃຜອ່ານພະສູດຜິດ ແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນວ່າຄຳດຽວກັນອາດໝາຍເຖິງຄົນລະຂະນະຂອງໃຈ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ

ທີ່ມາໃນພະໄຕຣປິດົກ

ຄລິກເພື່ອໄປອ່ານເນື້ອຫາແທ້ໃນໜ້າທີ່ອ້າງເຖິງ

ຫຼັກທຳອື່ນທີ່ໜ້າສົນໃຈ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອຮັບ 40 ແຕ້ມບຸນຈາກການອ່ານໜ້ານີ້