ສຶກສາເລິກ

ປັດຖານ: ໃຈທີ່ຍ້ອນໄປຫາອະດີດ ແລະ ຄິດລ່ວງໜ້າໄປເຖິງອະນາຄົດ

ອະຕີຕາລຳມະນັດຕິກັງ

ອະຕີຕາລຳມະນັດຕິກະຈັດທຳຕາມກາລຂອງອາລົມທີ່ໃຈຈັບ ຄືອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ ຕົວຢ່າງໃນຄຳພີຊີ້ວ່າເລື່ອງໃນອະດີດເລື່ອງດຽວກັນເປັນໄດ້ທັງອາລົມຂອງການເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ແລະອາລົມໃຫ້ເກີດຄວາມເພີດເພີນຫຼືໂທມະນັດ ສ່ວນການເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງໃນກາລໜຶ່ງກໍເປັນແຮງໜູນໃຫ້ເຫັນຢ່າງດຽວກັນໃນກາລອື່ນ

6 ຂໍ້

ໃນປັດຖານ ພະອະພິທຳມະປິດົກ ເຫຼັ້ມ 41 ມີໝວດສາມຊື່ອະຕີຕາລຳມະນັດຕິກະ ເຊິ່ງຈັດທຳຕາມອາລົມທີ່ຈັບ ຄືທຳທີ່ມີອະດີດເປັນອາລົມ (ອະຕີຕາລຳມະນະ) ທຳທີ່ມີອະນາຄົດເປັນອາລົມ (ອະນາຄະຕາລຳມະນະ) ແລະທຳທີ່ມີປັດຈຸບັນເປັນອາລົມ (ປັດຈຸບັນນາລຳມະນະ) ໝວດນີ້ບໍ່ໄດ້ຖາມວ່າຕົວຈິດເກີດເມື່ອໃດ ເພາະຈິດທຸກດວງເກີດໃນປັດຈຸບັນ ແຕ່ຖາມວ່າຈິດຂະນະນັ້ນກຳລັງຈັບເລື່ອງຂອງກາລໃດ

ໃນປັນຫາວາລະ ເມື່ອເຖິງອາລຳມະນະປັດໄຈແລະອະທິປະຕິປັດໄຈ ຄຳພີຍົກຕົວຢ່າງຊ້ຳຫຼາຍຮອບ ເຊັ່ນ ບຸກຄົນພິຈາລະນາເຫັນຂັນທີ່ເປັນອະດີດໂດຍຄວາມເປັນຂອງບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນອະນັດຕາ ຫຼືຍິນດີເພີດເພີນໃນຂັນນັ້ນຈົນລາຄະ ທິດຖິ ວິຈິກິດສາ ອຸດທັດຈະ ແລະໂທມະນັດເກີດຂຶ້ນ ພະອະລິຍະພິຈາລະນາກິເລດທີ່ລະແລ້ວ ແລະບຸກຄົນຮູ້ຈິດຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍເຈໂຕປະລິຍະຍານ ສ່ວນໃນອຸປະນິດສະຍະປັດໄຈ ຄຳພີຍົກອະນິດຈານຸປັດສະນາ ທຸກຂານຸປັດສະນາ ແລະອະນັດຕານຸປັດສະນາ ເປັນແຮງໜູນທີ່ຂ້າມກາລທັງສາມໄດ້

ຕົວຢ່າງຫຼາຍຂໍ້ໃນໝວດນີ້ກ່ຽວກັບອະພິນຍາແລະສະມາບັດຂັ້ນສູງ ເຊັ່ນ ປຸບເພນິວາສານຸສະຕິຍານ ອະນາຄະຕັງສະຍານ ແລະວິນຍານັນຈາຍະຕະນະ ໜ້ານີ້ເລືອກສະເພາະສ່ວນທີ່ໃກ້ຊີວິດປະຈຳວັນ ຕົວຢ່າງສະໄໝໃໝ່ທີ່ໃສ່ໄວ້ເປັນພຽງພາບປະກອບ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄຳພີ

1

ສາມກາລຂອງອາລົມ ອະຕີຕາລຳມະໂນ ທຳໂມ

ໝວດນີ້ໃຊ້ກັບທຳທີ່ມີອາລົມ ຄືຈິດແລະເຈຕະສິກ ທຳໃດຈັບເລື່ອງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວ ເອີ້ນວ່າອະຕີຕາລຳມະນະ ຈັບເລື່ອງທີ່ຍັງບໍ່ມາເຖິງ ເອີ້ນວ່າອະນາຄະຕາລຳມະນະ ຈັບສິ່ງທີ່ກຳລັງເປັນຢູ່ ເອີ້ນວ່າປັດຈຸບັນນາລຳມະນະ ຄຳພີນຳສາມກຸ່ມນີ້ໄປໄລ່ກັບປັດໄຈເທື່ອລະຂໍ້ ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລອງຢຸດສັງເກດວັນລະສາມເທື່ອວ່າໃຈກຳລັງຢູ່ກັບເລື່ອງມື້ວານ ເລື່ອງມື້ອື່ນ ຫຼືສິ່ງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຽງແຕ່ຕິດປ້າຍໃນໃຈໂດຍຍັງບໍ່ຕ້ອງແກ້ຫຍັງ
2

ອະດີດເລື່ອງດຽວ ໄປໄດ້ສອງທາງ ອະຕີເຕ ຂັນເທ ອະນິດຈະໂຕ ທຸກຂະໂຕ ອະນັດຕະໂຕ ວິປັດສັນຕິ

ໃນອາລຳມະນະປັດໄຈ ຄຳພີວາງສອງທາງໄວ້ຕິດກັນ ຄືບຸກຄົນພິຈາລະນາເຫັນຂັນທີ່ເປັນອະດີດໂດຍຄວາມເປັນຂອງບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນອະນັດຕາ ຫຼືຍິນດີ ເພີດເພີນຍິ່ງ ແລ້ວເພາະມີຂັນນັ້ນເປັນອາລົມ ລາຄະ ທິດຖິ ວິຈິກິດສາ ອຸດທັດຈະ ແລະໂທມະນັດກໍເກີດຂຶ້ນ ຄວາມຊົງຈຳດຽວກັນຈຶ່ງເປັນໄດ້ທັງອາລົມຂອງປັນຍາແລະອາລົມຂອງກິເລດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລານຶກເຖິງຊ່ວງເວລາດີໆ ໃນອະດີດ ໃຫ້ສັງເກດວ່າຫຼັງນຶກແລ້ວໃຈເບົາລົງ ຫຼືເກີດຄວາມໂຫຍຫາ ຖ້າເລີ່ມໂຫຍຫາ ໃຫ້ລະນຶກວ່າຊ່ວງນັ້ນກໍຜ່ານໄປແລ້ວຄືຊ່ວງອື່ນທຸກຊ່ວງ
3

ເມື່ອເລື່ອງເກົ່າກາຍເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ໃນໃຈ ອະຕີເຕ ຂັນເທ ຄະລຸງ ກັດວາ ອັດສາເທຕິ

ໃນອະທິປະຕິປັດໄຈແບບອາລຳມະນາທິປະຕິ ຄຳພີຍົກຕົວຢ່າງວ່າ ບຸກຄົນກະທຳຂັນທີ່ເປັນອະດີດໃຫ້ເປັນອາລົມຢ່າງໜັກແໜ້ນແລ້ວ ຍ່ອມຍິນດີ ເພີດເພີນຍິ່ງ ເພາະກະທຳຂັນນັ້ນໃຫ້ເປັນອາລົມຢ່າງໜັກແໜ້ນ ລາຄະແລະທິດຖິຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເລື່ອງໃນອະດີດທີ່ໃຈໃຫ້ນ້ຳໜັກຫຼາຍຈຶ່ງມີກຳລັງດຶງກິເລດຕາມມາຫຼາຍຂຶ້ນດ້ວຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າເລື່ອງເກົ່າເລື່ອງໜຶ່ງວົນກັບມາໃນໃຈເລື້ອຍໆ ຈົນເປັນສູນກາງຂອງມື້ ລອງຂຽນລົງເຈ້ຍເທື່ອດຽວໃຫ້ຄົບ ແລ້ວວາງໄວ້ ແທນການທົບທວນໃນຫົວຊ້ຳໄປຊ້ຳມາ
4

ອະນາຄົດກໍເປັນອາລົມໄດ້ແບບດຽວກັນ ອະນາຄະເຕ ຂັນເທ ອະນິດຈະໂຕ

ຄຳພີໃຊ້ຖ້ອຍຄຳຄູ່ຂະໜານກັບຝ່າຍອະດີດ ຄືບຸກຄົນພິຈາລະນາເຫັນຂັນທີ່ເປັນອະນາຄົດໂດຍຄວາມເປັນຂອງບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກ ເປັນອະນັດຕາ ຫຼືຍິນດີ ເພີດເພີນຍິ່ງໃນຂັນນັ້ນ ຈົນລາຄະຫຼືໂທມະນັດເກີດຂຶ້ນ ໃຈທີ່ຄິດລ່ວງໜ້າຈຶ່ງໄປໄດ້ສອງທາງຄືກັບໃຈທີ່ຍ້ອນຫຼັງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອກັງວົນເລື່ອງມື້ອື່ນ ໃຫ້ແຍກວ່າສ່ວນໃດເປັນການວາງແຜນທີ່ລົງມືເຮັດໄດ້ ສ່ວນໃດເປັນການຄິດວົນຊ້ຳ ເຮັດສ່ວນທຳອິດໃຫ້ແລ້ວ ແລະລະນຶກວ່າສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ມາເຖິງກໍບໍ່ທ່ຽງເຊັ່ນກັນ
5

ເບິ່ງຍ້ອນຫຼັງເພື່ອຮູ້ວ່າຫຍັງຫາຍໄປແລ້ວ ປະຫີເນ ກິເລເສ ປັດຈະເວກຂັນຕິ

ການເບິ່ງຍ້ອນຫຼັງບໍ່ໄດ້ມີແຕ່ຄວາມເສຍດາຍຫຼືຄວາມເພີດເພີນ ຄຳພີຍົກວ່າພະອະລິຍະພິຈາລະນາກິເລດທີ່ລະແລ້ວ ພິຈາລະນາກິເລດທີ່ຂົ່ມໄວ້ແລ້ວ ແລະຮູ້ກິເລດທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນກາລກ່ອນ ການທົບທວນແບບນີ້ເປັນການເບິ່ງອະດີດເພື່ອຮູ້ວ່າຫຍັງປ່ຽນໄປແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຈົມຢູ່ກັບມັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທຸກທ້າຍເດືອນ ທົບທວນວ່ານິໄສໃດທີ່ເຄີຍເກີດເລື້ອຍແລ້ວຫຼຸດລົງ ຈົດໄວ້ສັ້ນໆ ໂດຍບໍ່ຕຳໜິຕົນເອງກັບສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່
6

ເຫັນບໍ່ທ່ຽງໃນເລື່ອງໜຶ່ງ ໜູນໃຫ້ເຫັນໃນເລື່ອງອື່ນ ອະຕີຕາລຳມະນາ ອະນິດຈານຸປັດສະນາ

ໃນອຸປະນິດສະຍະປັດໄຈແບບປະກະຕູປະນິດສະຍະ ຄຳພີກ່າວວ່າ ອະນິດຈານຸປັດສະນາ ທຸກຂານຸປັດສະນາ ແລະອະນັດຕານຸປັດສະນາທີ່ມີອະດີດເປັນອາລົມ ເປັນປັດໄຈແກ່ອະນຸປັດສະນາຊະນິດດຽວກັນທີ່ມີອະດີດ ອະນາຄົດ ຫຼືປັດຈຸບັນເປັນອາລົມ ແລະກັບກັນໄດ້ທຸກທິດ ການເຫັນທີ່ຝຶກໄວ້ໃນກາລໜຶ່ງຈຶ່ງບໍ່ສູນເປົ່າ ແຕ່ສົ່ງກຳລັງໄປຍັງກາລອື່ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຍັງເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງໃນປັດຈຸບັນບໍ່ທັນ ໃຫ້ເລີ່ມຈາກເລື່ອງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວເຊິ່ງເຫັນຊັດກວ່າ ເຊັ່ນ ຄວາມໂກດເມື່ອວານທີ່ຫາຍໄປເອງ ແລ້ວຄ່ອຍນຳມຸມມອງນັ້ນມາໃຊ້ກັບສິ່ງທີ່ກຳລັງເກີດ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃຊ້ເວລາໃນຫົວກັບເລື່ອງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວແລະເລື່ອງທີ່ຍັງບໍ່ມາເຖິງຫຼາຍກວ່າທີ່ຄິດ ໝວດນີ້ບໍ່ໄດ້ບອກວ່າການນຶກເຖິງອະດີດຫຼືອະນາຄົດຜິດ ຕົວຢ່າງໃນຄຳພີສະແດງວ່າອາລົມດຽວກັນພາໄປໄດ້ສອງທາງ ຄືພາໄປສູ່ການເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງ ຫຼືພາໄປສູ່ຄວາມເພີດເພີນ ຄວາມໂຫຍຫາ ແລະຄວາມເສຍໃຈ

ສິ່ງທີ່ໃຊ້ໄດ້ທັນທີຄືການສັງເກດວ່າຕອນນີ້ໃຈຢູ່ກັບກາລໃດ ແລ້ວຖາມຕໍ່ວ່າກຳລັງພິຈາລະນາຫຼືກຳລັງເພີດເພີນ ການຕັ້ງຄຳຖາມພຽງເທົ່ານີ້ກໍພໍໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມຄິດເລື່ອງເກົ່າກຳລັງພາເຮົາໄປທາງໃດ

ອີກຂໍ້ທີ່ມີປະໂຫຍດຄື ການເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງໃນເລື່ອງທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວມັກງ່າຍກວ່າເຫັນໃນເລື່ອງທີ່ກຳລັງເກີດ ຄຳພີບອກວ່າການເຫັນແບບນັ້ນເປັນແຮງໜູນຂ້າມກາລໄດ້ ຈຶ່ງເລີ່ມຝຶກຈາກເລື່ອງເກົ່າໄດ້

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ