ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ອະປັນນະກະສູດ: ທາງທີ່ບໍ່ຜິດບໍ່ວ່າໃນກໍລະນີໃດ

ອະປັນນະກະສຸດຕັງ

ເມື່ອຍັງບໍ່ມີສາດສະດາທີ່ເຊື່ອຖື ແລະ ປະເຊີນກັບຄວາມເຫັນທີ່ຂັດກັນ ເຊັ່ນ ໂລກໜ້າມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ກຳມີຜົນຫຼືບໍ່ ຄົນມີປັນຍາຈະເລືອກທາງທີ່ປອດໄພທັງສອງກໍລະນີ ແລ້ວພະອົງຊົງສະແດງບຸກຄົນ 4 ຈຳພວກທີ່ເຮັດຕົນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນຫຼືບໍ່

7 ຂໍ້

ໃນອະປັນນະກະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າສະເດັດເຖິງບ້ານສາລາໃນແຄວ້ນໂກສົນ ຕັດຖາມພາມ ແລະ ຄະຫະບໍດີວ່າ ມີສາດສະດາທີ່ທ່ານພໍໃຈ ແລະ ເຊື່ອຖືຢ່າງມີເຫດຜົນຫຼືບໍ່ ເມື່ອພວກເຂົາຕອບວ່າບໍ່ມີ ຈຶ່ງຊົງສະແດງອະປັນນະກະທຳ ຄືຫຼັກປະຕິບັດທີ່ບໍ່ຜິດພາດ ໃຫ້ຖືປະຕິບັດໄປກ່ອນ

ພະອົງຊົງຍົກຄວາມເຫັນທີ່ຂັດກັນໂດຍກົງຫຼາຍຄູ່ ເຊັ່ນ ທານບໍ່ມີຜົນ ໂລກໜ້າບໍ່ມີ ກັບ ທານມີຜົນ ໂລກໜ້າມີ ການກະທຳບໍ່ຊື່ວ່າເຮັດ ກັບ ການກະທຳຊື່ວ່າເຮັດ ແລະ ຄວາມເສົ້າໝອງ ຫຼື ບໍລິສຸດຂອງສັດບໍ່ມີເຫດປັດໄຈ ກັບ ມີເຫດປັດໄຈ ແລ້ວຊີ້ວ່າຜູ້ມີປັນຍາຍ່ອມພິຈາລະນາວ່າ ຖ້າເຊື່ອຝ່າຍປະຕິເສດແລ້ວເຮັດຊົ່ວ ຫາກໂລກໜ້າບໍ່ມີແທ້ ກໍຍັງຖືກວິນຍູຊົນຕິຕຽນໃນປັດຈຸບັນ ຫາກມີແທ້ກໍເສຍທັງສອງໂລກ ສ່ວນຜູ້ປະພຶດດີ ຫາກໂລກໜ້າບໍ່ມີ ກໍຍັງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນປັດຈຸບັນ ຫາກມີກໍຊະນະທັງສອງໂລກ

ທ້າຍພະສູດຊົງສະແດງບຸກຄົນ 4 ຈຳພວກ ຄືຜູ້ເຮັດຕົນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ຜູ້ເຮັດຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ຜູ້ເຮັດທັງຕົນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ແລະ ຜູ້ບໍ່ເຮັດໃຜໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ເຊິ່ງຢູ່ຢ່າງເຢັນ ແລະ ເປັນສຸກໃນປັດຈຸບັນ ພາມ ແລະ ຄະຫະບໍດີຊາວບ້ານສາລາຈຶ່ງປະກາດຕົນເປັນອຸບາສົກ

1

ເມື່ອຍັງບໍ່ມີສາດສະດາທີ່ເຊື່ອຖື ອະປັນນະໂກ ທຳໂມ

ພະພຸດທະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເລີ່ມດ້ວຍການໃຫ້ຊາວບ້ານສາລາເຊື່ອພະອົງ ແຕ່ຕັດວ່າ ເມື່ອຍັງບໍ່ໄດ້ສາດສະດາທີ່ພໍໃຈ ໃຫ້ສະມາທານອະປັນນະກະທຳນີ້ໄປກ່ອນ ເພາະຖ້າປະຕິບັດໃຫ້ບໍລິບູນ ຈະເປັນໄປເພື່ອປະໂຫຍດ ແລະ ຄວາມສຸກຕະຫຼອດການດົນນານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຍັງບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຈະເຊື່ອຄຳສອນໃດ ໃຫ້ເລີ່ມຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ມີທາງຜິດ ຄືບໍ່ບຽດບຽນ ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະ ເຮັດດີ ໃນລະຫວ່າງທີ່ສຶກສາຕໍ່
2

ໂລກໜ້າມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ນັດຖິ ປະລະໂລໂກ

ຜູ້ເຫັນວ່າໂລກໜ້າບໍ່ມີ ທານບໍ່ມີຜົນ ມັກຈະລະກາຍະສຸດຈະລິດ ວະຈີສຸດຈະລິດ ມະໂນສຸດຈະລິດ ແລ້ວປະພຶດທຸດຈະລິດ ເພາະບໍ່ເຫັນໂທດຂອງອະກຸສົນ ຖ້າໂລກໜ້າມີແທ້ ຄວາມເຫັນນັ້ນກໍເປັນມິດສາທິດຖິ ພາໃຫ້ດຳລິຜິດ ເວົ້າຜິດ ຊັກຊວນຜູ້ອື່ນໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜິດ ແລະ ຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສັງເກດວ່າຄວາມເຊື່ອແບບ "ເຮັດຫຍັງກໍບໍ່ມີຜົນ" ມັກພາໃຫ້ເຮົາຜ່ອນຜັນກັບຕົນເອງໃນເລື່ອງທີ່ບໍ່ຄວນ ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງນ້ອຍໆ ຄືການໂກງເວລາ
3

ເດີມພັນທີ່ຊະນະທັງສອງທາງ

ຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາວ່າ ຜູ້ເຮັດຊົ່ວເພາະເຊື່ອວ່າໂລກໜ້າບໍ່ມີ ຖ້າໂລກໜ້າບໍ່ມີແທ້ ກໍຍັງຖືກວິນຍູຊົນຕິຕຽນໃນປັດຈຸບັນວ່າທຸສິນ ຖ້າມີແທ້ກໍເສຍທັງສອງໂລກ ສ່ວນຜູ້ປະພຶດດີ ຖ້າໂລກໜ້າບໍ່ມີ ກໍໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນປັດຈຸບັນ ຖ້າມີກໍຊະນະທັງສອງໂລກ ຂໍ້ຖືທີ່ດີເຊັ່ນນີ້ແຜ່ໄປທັງສອງສ່ວນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນເຮັດສິ່ງທີ່ລັງເລ ຖາມວ່າ "ຖ້າບໍ່ມີໃຜຮູ້ ແລະ ບໍ່ມີຜົນຕາມມາເລີຍ ເຮົາຍັງພູມໃຈກັບການກະທຳນີ້ບໍ່" ຖ້າຄຳຕອບແມ່ນ "ແມ່ນ" ທາງນັ້ນປອດໄພທັງສອງກໍລະນີ
4

ການກະທຳມີຜົນ ແລະ ມີເຫດປັດໄຈ ນັດຖິ ເຫຕຸ ນັດຖິ ປັດຈະໂຍ

ພະອົງຊົງໃຊ້ເຫດຜົນແບບດຽວກັນກັບອີກສອງຄູ່ ຄືຄວາມເຫັນວ່າການຂ້າ ລັກ ຫຼື ໃຫ້ທານ ບໍ່ຊື່ວ່າໄດ້ເຮັດບາບເຮັດບຸນ ກັບຄວາມເຫັນວ່າຊື່ວ່າໄດ້ເຮັດ ແລະ ຄວາມເຫັນວ່າຄວາມເສົ້າໝອງ ຫຼື ຄວາມບໍລິສຸດຂອງສັດບໍ່ມີເຫດປັດໄຈ ບໍ່ມີຄວາມພຽນ ກັບຄວາມເຫັນວ່າມີເຫດປັດໄຈ ມີຄວາມພຽນ ຜູ້ຖືຝ່າຍຫຼັງຍ່ອມປອດໄພທັງສອງກໍລະນີ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮູ້ສຶກວ່າ "ຊີວິດເປັນໄປຕາມໂຊກຊະຕາ ເຮັດຫຍັງກໍບໍ່ປ່ຽນ" ໃຫ້ລອງເລືອກເຊື່ອວ່າຄວາມພຽນມີຜົນ ແລ້ວລົງມືເຮັດນ້ອຍໆເບິ່ງ ບໍ່ມີຫຍັງເສຍຫາຍ
5

ສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ຮູ້ ຢ່າຟ້າວຢືນຢັນຝ່າຍດຽວ ອິທະເມວະ ສັດຈັງ ໂມຄະມັນຍັງ

ສຳລັບຄວາມເຫັນວ່າອະລູບພົມມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ແລະ ຄວາມດັບສະໜິດແຫ່ງພົບມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາວ່າຕົນຍັງບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຫັນ ການຍຶດຂ້າງດຽວວ່າ "ສິ່ງນີ້ເທົ່ານັ້ນຈິງ ຢ່າງອື່ນເປົ່າ" ຈຶ່ງບໍ່ສົມຄວນ ແລ້ວປະຕິບັດເພື່ອຄວາມໜ່າຍ ແລະ ຄວາມດັບແຫ່ງຮູບ ແລະ ແຫ່ງພົບ ຕາມລຳດັບ ພະອົງຊົງຊີ້ວ່າ ຄວາມເຫັນວ່າຄວາມດັບແຫ່ງພົບບໍ່ມີ ໃກ້ຕໍ່ຄວາມກຳໜັດ ແລະ ຄວາມຍຶດໝັ້ນ ຄວາມເຫັນຝ່າຍກົງກັນຂ້າມໃກ້ຕໍ່ຄວາມບໍ່ຍຶດໝັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງທີ່ບໍ່ມີໃຜພິສູດໄດ້ ໃຫ້ກ້າເວົ້າວ່າ "ຍັງບໍ່ຮູ້" ແລ້ວຫັນມາເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແນ່ໆ ແທນການເອົາຊະນະ
6

ບຸກຄົນ 4 ຈຳພວກ ອັດຕັນຕະໂປ ປະລັນຕະໂປ

ຜູ້ເຮັດຕົນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ເຊັ່ນ ນັກພົດທີ່ທໍລະມານຕົນດ້ວຍຂໍ້ວັດຕ່າງໆ ຜູ້ເຮັດຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ເຊັ່ນ ຜູ້ລ້ຽງຊີບດ້ວຍການຂ້າສັດ ຜູ້ເຮັດທັງຕົນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ເຊັ່ນ ກະສັດ ຫຼື ພາມທີ່ທໍລະມານຕົນໃນພິທີບູຊາຍັນ ແລ້ວສັ່ງຂ້າສັດຈຳນວນຫຼາຍ ຈົນຄົນຮັບໃຊ້ຕ້ອງເຮັດວຽກທັງນ້ຳຕາດ້ວຍຄວາມຢ້ານ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທົບທວນວຽກ ແລະ ນິໄສຂອງເຮົາ ວ່າມີສ່ວນໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງທຸກໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ ຫຼື ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມເດືອດຮ້ອນຂອງຄົນອື່ນ
7

ຜູ້ບໍ່ເຮັດໃຜໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ນິດສາໂຕ ນິບພຸໂຕ ສີຕິພູໂຕ

ຈຳພວກທີ 4 ບໍ່ເຮັດຕົນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໃຫ້ເດືອດຮ້ອນ ບໍ່ຫິວກະຫາຍ ດັບເຢັນ ເສີຍສຸກຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ພະສູດສະແດງວ່າແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຟັງທຳແລ້ວອອກບວດ ຮັກສາສິນ ສຳຫຼວມອິນຊີ ລະນິວອນ ຈະເລີນຊານ ຈົນສິ້ນອາສະວະ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເຖິງແມ່ນບໍ່ໄດ້ບວດ ກໍຂະຫຍັບເຂົ້າໃກ້ຈຳພວກທີ 4 ໄດ້ເທື່ອລະໜ້ອຍ ດ້ວຍການເລືອກທຳມາຫາກິນທີ່ບໍ່ບຽດບຽນ ແລະ ບໍ່ທໍລະມານຕົນເອງເກີນພໍດີ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ພະສູດນີ້ເໝາະກັບຄົນທີ່ຍັງບໍ່ແນ່ໃຈເລື່ອງຊາດໜ້າ ຫຼື ກົດແຫ່ງກຳ ພະພຸດທະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ເຊື່ອກ່ອນ ແຕ່ຊີ້ວ່າການໃຊ້ຊີວິດຢ່າງມີສິນເປັນທາງເລືອກທີ່ບໍ່ຂາດທຶນ ບໍ່ວ່າຄວາມຈິງຈະເປັນແນວໃດ ເພາະຢ່າງໜ້ອຍກໍໄດ້ຊີວິດທີ່ຄົນມີປັນຍາຍົກຍ້ອງ ແລະ ສະບາຍໃຈໃນປັດຈຸບັນ

ວິທີຄິດນີ້ໃຊ້ກັບການຕັດສິນໃຈເລື່ອງອື່ນໃນຊີວິດໄດ້ ເມື່ອຂໍ້ມູນຍັງບໍ່ພໍ ໃຫ້ຖາມວ່າທາງເລືອກໃດບໍ່ເສຍຫາຍ ບໍ່ວ່າຜົນຈະອອກມາທາງໃດ

ທັງນີ້ ອະປັນນະກະທຳເປັນຫຼັກສຳລັບຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ມີສາດສະດາທີ່ເຊື່ອຖື ພະສູດບໍ່ໄດ້ບອກວ່າຄວາມຈິງຮູ້ບໍ່ໄດ້ ໃນເລື່ອງທີ່ຕົນຍັງບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຫັນ ເຊັ່ນ ອະລູບພົມ ພະອົງກໍຊົງສອນບໍ່ໃຫ້ຟ້າວຢືນຢັນວ່າຝ່າຍໃດຈິງແຕ່ພຽງຝ່າຍດຽວ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ