အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

စန္ဒိမသုတ်နှင့် သူရိယသုတ်: ရာဟု၊ လကို လွှတ်လော့

ရာဟု စန္ဒံ ပမုဉ္စဿု

စန္ဒိမနတ်သားနှင့် သူရိယနတ်သားတို့သည် အသုရိန္ဒရာဟုက ဖမ်းမိခံရသဖြင့် ဘုရားရှင်ကို သတိရ၍ ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူရန် တောင်းပန်ကြသည်။ ဘုရားရှင်က ရာဟုအား လွှတ်ပေးရန် ဂါထာမိန့်တော်မူရာ ရာဟုသည် လွှတ်ပေးပြီး သံဝေဂရကာ ထွက်ပြေးသွားသည် — စန္ဒပရိတ်နှင့် သူရိယပရိတ်တို့၏ မူလအကြောင်း ဖြစ်သည်။

6 ချက်

ဒေဝပုတ္တသံယုတ် သံယုတ္တနိကာယ်ရှိ စန္ဒိမသုတ်နှင့် သူရိယသုတ်တွင် တစ်ခါက စန္ဒိမနတ်သား (လ၏နတ်) ကို အသုရိန္ဒရာဟုက ဖမ်းထားသည်ဟု ဆိုသည်။ စန္ဒိမနတ်သားသည် ဘဂဝါကို သတိရ၍ ဂါထာဆိုသည် — အလုံးစုံသော တရားတို့၌ လွတ်မြောက်တော်မူပြီးသော ရဲရင့်တော်မူသည့် ဘုရားရှင်အား ရှိခိုးပါသည်၊ တပည့်တော်သည် ကျဉ်းကြပ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်နေပါသည်၊ ဘုရားရှင် ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူပါဟူ၏။

ဘုရားရှင်က ရာဟုအား ဂါထာဖြင့် မိန့်တော်မူသည် — စန္ဒိမနတ်သားသည် ရဟန္တာဖြစ်တော်မူသော တထာဂတကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ဆည်းကပ်လာပြီ၊ ရာဟု၊ သင် လကို လွှတ်ပေးလော့၊ ဘုရားရှင်တို့သည် လောကကို ကရုဏာထားတော်မူသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ရာဟုသည် လွှတ်ပေးပြီး သံဝေဂရကာ မွေးညင်းထ၍ အသုရိန္ဒ ဝေပစိတ္တိထံ အလျင်စလို သွားသည်။ မေးလာသောအခါ မလွှတ်ပါက မိမိ၏ ဦးခေါင်း ခုနစ်စိတ်ကွဲမည်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်သော်လည်း ချမ်းသာမည်မဟုတ်ဟု ဖြေသည်။ သူရိယသုတ်သည် သူရိယနတ်သားနှင့် ပတ်သက်၍ တူညီသော ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီး ဘုရားရှင်၏ ဂါထာတွင် မှောင်မိုက်တွင် အလင်းပေးသူ၊ ကောင်းကင်တွင် လှည့်လည်သူကို မမျိုပါနှင့်ဟူသော စကား ပိုမိုပါသည်။

သုတ်နှစ်ခုစလုံးသည် ထိုခေတ်လူတို့၏ စကြဝဠာအမြင်အတိုင်း ပြောပြထားသည်။ ရှေးလူတို့သည် ဤအကြောင်းကို လကွယ်ခြင်းနှင့် နေကွယ်ခြင်းတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး ဤအရာကို နက္ခတ္တဗေဒရှင်းလင်းချက်အဖြစ် ဖတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ရွတ်ဆိုကျမ်းများတွင် ရွတ်ဆိုကြသော စန္ဒပရိတ်နှင့် သူရိယပရိတ်သည်လည်း ဤသုတ်နှစ်ခုမှ ကိုးကားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

1

ကျဉ်းကြပ်သောအခါ ခိုလှုံရာကို သတိရပါ သမ္ဗာဓပဋိပန္နောသ္မိ တဿ မေ သရဏံ ဘဝ

ရာဟုက ဖမ်းမိသောအခါ စန္ဒိမနတ်သားနှင့် သူရိယနတ်သားတို့သည် တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ခြင်း မပြုဘဲ ဘဂဝါကို သတိရ၍ တပည့်တော်သည် ကျဉ်းကြပ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်နေပါသည်၊ ဘုရားရှင် ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူပါဟု လျှောက်ကြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကိုယ်ကိုယ်ကို မတည်ငြိမ်နိုင်လောက်အောင် လေးလံသောကိစ္စနှင့် ကြုံလျှင် ခဏ အသက်ရှူရပ်ပြီး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မဆုံးဖြတ်မီ မိမိကိုင်စွဲသော မူကို သတိရပါ။
2

အလုံးစုံ၌ လွတ်မြောက်တော်မူသူကို ရှိခိုးခြင်း ဝိပ္ပမုတ္တောသိ သဗ္ဗဓိ

ခိုလှုံရာတောင်းသော ဂါထာသည် ရဲရင့်တော်မူ၍ အလုံးစုံသော တရားတို့၌ လွတ်မြောက်တော်မူပြီးသည့် ဘုရားရှင်အား ရှိခိုးခြင်းဖြင့် စသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်မှန်သော ခိုလှုံရာသည် မည်သည့်အရာကမျှ မချည်နှောင်နိုင်သူ ဖြစ်ပြီး အင်အားအကြီးဆုံးသူ မဟုတ်ပေ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အာဏာ သို့မဟုတ် ကျော်ကြားမှုသက်သက်ရှိသူထက် လောဘနှင့် ဒေါသမှ လွတ်လပ်သော မူ သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကိုးကွယ်ရန် ရွေးပါ။
3

သရဏဂုံ တည်သူသည် အကာအကွယ်ရသည် တထာဂတံ အရဟန္တံ စန္ဒိမာ သရဏံ ဂတော

ဘုရားရှင်က ရာဟုအား စန္ဒိမနတ်သားသည် ရဟန္တာဖြစ်တော်မူသော တထာဂတကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ဆည်းကပ်လာပြီ၊ လွှတ်ပေးလော့ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသုတ်တွင် သရဏဂုံတည်ခြင်းသည် ဇာတ်လမ်း၏ အပြောင်းအလဲ အချက်ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တကယ့်ဘဝတွင် အဓိပ္ပါယ်ရှိမရှိ ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။ ဥပမာ စိတ်ဆင်းရဲသောအခါ တရားကို ကိုးကွယ်သလား၊ ပိုဆိုးစေသောအရာကို ကိုးကွယ်သလား။
4

ဘုရားရှင်တို့သည် လောကကို ကရုဏာထားတော်မူသည် ဗုဒ္ဓါ လောကာနုကမ္ပကာ

ရာဟုအား လွှတ်ပေးရန် မိန့်တော်မူသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဘုရားရှင်တို့သည် လောကကို ကရုဏာထားတော်မူသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ရာဟုကို အပြစ်ပေးတော်မမူဘဲ ခိုလှုံလာသူကို လွှတ်ပေးရန်သာ မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အနိုင်ကျင့်ခံရသူကို ကူညီရသောအခါ တစ်ဖက်သားကို လက်စားချေခြင်း သို့မဟုတ် အများကြားတွင် ဖော်ထုတ်ခြင်း မလိုဘဲ ထိခိုက်စေမှုကို အရင်ရပ်တန့်ပါ။
5

သူတစ်ပါး၏ အလင်းကို မမျိုပါနှင့် မာ ရာဟု ဂိလီ စရမန္တလိက္ခေ

သူရိယသုတ်တွင် ဘုရားရှင်၏ ဂါထာသည် နေကို မှောင်မိုက်တွင် အလင်းပေးသူ၊ ဝိုင်းစက်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ တန်ခိုးကြီးသူအဖြစ် ဖော်ပြပြီး ရာဟု၊ ကောင်းကင်တွင် လှည့်လည်သူကို မမျိုလင့်၊ ငါ၏ သားဖြစ်သော သူရိယကို လွှတ်ပေးလော့ဟု မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်နေသလားဟု စောင့်ကြည့်ပါ။ ဥပမာ အလုပ်၏ ဂုဏ်ကို လုယူခြင်း သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ ဝမ်းသာမှုကို စကားဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်း။
6

မလွှတ်ဘဲ ဆုပ်ကိုင်သူ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်သည် သတ္တဓာ မေ ဖလေ မုဒ္ဓါ

ရာဟုသည် လွှတ်ပေးပြီးနောက် သံဝေဂနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဝေပစိတ္တိထံ အလျင်စလို သွားပြီး မလွှတ်လျှင် မိမိ၏ ဦးခေါင်း ခုနစ်စိတ်ကွဲမည်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်သော်လည်း ချမ်းသာမည်မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ဤဇာတ်လမ်းတွင် ဖမ်းမိခံရသူသည် လုံခြုံခြင်း ရရှိပြီး ဖမ်းထားသူသာလျှင် ကြောက်ရွံ့မှုထဲ ကျရောက်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ရန်ငြိုး၊ မိမိပစ္စည်းမဟုတ်သောအရာ သို့မဟုတ် ပြီးဆုံးသွားသော ဆက်ဆံရေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်နေလျှင် ယခု မည်သူက ပိုဒုက္ခရောက်နေသနည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော အနှစ်သာရ နှစ်ရပ် ရှိသည်။ တစ်ရပ်မှာ ကျဉ်းကြပ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်နေသူသည် ကိုယ်ကိုးကွယ်သော အကောင်းဆုံးအရာကို သတိရလျှင် စိတ်သည် ထိတ်လန့်မှုအစား မှီခိုရာတစ်ခု ရသည်။ နောက်တစ်ရပ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသူဖြစ်သည် — ရာဟုသည် ဆုပ်ကိုင်ထားသောအရာကို လွှတ်ပေးရန် လိုအပ်ပြီး မလွှတ်လျှင် ဒုက္ခသည် ဆုပ်ကိုင်သူ ကိုယ်တိုင်အပေါ် ကျရောက်သည်။

စန္ဒပရိတ် သို့မဟုတ် သူရိယပရိတ်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းသည် စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေပြီး ရတနာသုံးပါးကို သတိရစေသော်လည်း တကယ့်ပြဿနာကို လက်တွေ့ဖြေရှင်းခြင်းကို အစားမထိုးနိုင်ပေ။ ဖျားနာလျှင် ဆရာဝန်ထံ သွားရမည်၊ အကြွေးရှိလျှင် ငွေကြေးအစီအစဉ် ရေးဆွဲရမည်။ ပရိတ်သည် လုပ်ဆောင်မီ သတိကို ချမှတ်ပေးသော ကိရိယာဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့အစား လုပ်ပေးသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ