မဟာလောမဟံသစရိယာနှင့် သမောဓာနကထာ: ဥပေက္ခာနှင့် ပါရမီအကျဉ်းချုပ်
စိတ်ပြုစုခြင်း

မဟာလောမဟံသစရိယာနှင့် သမောဓာနကထာ: ဥပေက္ခာနှင့် ပါရမီအကျဉ်းချုပ်

သုခဒုက္ခေ တုလာဘူတော

ဗောဓိသတ်သည် သင်္ချိုင်းတွင် အိပ်စက်သည်။ အချို့က ဒုက္ခပေးရန် လာကြပြီး အချို့က ပစ္စည်းများ ယူလာကြသော်လည်း စိတ်ထားသည် ချိန်ခွင်ကဲ့သို့ မျှတသည်။ စရိယာပိဋက၏ နိဂုံးဂါထာက ပါရမီအားလုံးကို သမ္မာသမ္ဗောဓိအတွက် ဖြည့်ကျင့်ကြောင်း၊ ဘုရားရှင်အားလုံး၏ ဩဝါဒသုံးချက်နှင့် ပါရမီကို 30 အဖြစ် ခွဲခြားသော သမောဓာနကထာတို့ကို ဆိုသည်။

7 ချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ်ပါ စရိယာပိဋက၏ နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းမှာ မဟာလောမဟံသစရိယာဖြစ်သည်။ ဗောဓိသတ်သည် သင်္ချိုင်းတွင် အရိုးစုကို ခေါင်းအုံးပြု၍ အိပ်သည်။ ရွာသားအချို့က ရိုင်းစိုင်းသောအမှုများ ပြုကြပြီး အချို့က နံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အစားအစာများ ယူလာကြသည်။ ဗောဓိသတ်၏ စိတ်သည် လူတိုင်းအပေါ် မျှတသည်။ ဂါထာက ဥပေက္ခာပါရမီဟု ဖော်ပြသည်။

ထို့နောက် နိဂုံးဂါထာဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်သည် ဘဝအမျိုးမျိုးတွင် ဒုက္ခနှင့် စည်းစိမ်များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ပါရမီဖြည့်ကျင့်၍ သမ္မာသမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရရှိတော်မူခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်အားလုံး၏ ဩဝါဒသုံးချက် လာပြီး ကျမ်းစာက ဤဓမ္မပရိယာယ်ကို ဗုဒ္ဓါပဒါနီယဟု အမည်တွင်သည့် တရားဟောတော်မူခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ စရိယာပိဋက ပြီးဆုံးသည်။

စရိယာပိဋက ပြီးဆုံးပြီဟူသော စကားနောက်တွင် သယာမဗားရှင်၌ သမောဓာနကထာ ပါရှိသည်။ ပါရမီကို ပါရမီဆယ်ပါး၊ ဥပပါရမီဆယ်ပါးနှင့် ပရမတ္ထပါရမီဆယ်ပါးအဖြစ် အကျဉ်းချုပ်ပြီး ဥပမာအဖြစ် ဇာတ်များကို ကိုးကားသည်။ ထိုင်း (သယာမ) ပါဠိတော်ဗားရှင်၏ အောက်ခြေမှတ်ချက်က မြန်မာဗားရှင်နှင့် ဥရောပဗားရှင်တို့တွင် ဤသမောဓာနကထာ မပါဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှ ဆက်ပေါင်းထားသော အနှစ်ချုပ်အဖြစ် ဖတ်ရှုသင့်သည်။

  1. 1

    သင်္ချိုင်းတွင် အိပ်စက်ခြင်း သုသာနေ သေယျံ ကပ္ပေမိ

    ဗောဓိသတ်သည် သင်္ချိုင်းတွင် အရိုးစုကို ခေါင်းအုံးပြု၍ အိပ်သည်။ ရွာသားအုပ်စုတစ်စုက ရိုင်းစိုင်းသော အမှုအမျိုးမျိုး လာပြုကြပြီး နောက်အုပ်စုတစ်စုက ဝမ်းမြောက်လျက် နံ့သာ၊ ပန်း၊ အစားအစာနှင့် လက်ဆောင်များ ယူလာကြသည်။ ဂါထာက ဤမျှသာ ပြောပြပြီး အခြားအသေးစိတ်ကို ဇာတ်တော်နှင့် အဋ္ဌကထာတွင် ဖော်ပြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ချီးမွမ်းစကားနှင့် ကဲ့ရဲ့စကား နှစ်မျိုးလုံး တစ်ပြိုင်နက် ရသည့် အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဥပမာ ကောင်းသောမှတ်ချက်နှင့် ဆိုးသောမှတ်ချက် နှစ်မျိုးလုံးပါသော ပို့စ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး စိတ်က မည်သည့်ဘက်သို့ ယိမ်းသည်ကို သတိထားကြည့်ပါ။

  2. 2

    ဒုက္ခပေးသူနှင့် သုခပေးသူ နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် စိတ်မျှတခြင်း သဗ္ဗေသံ သမကော ဟောမိ

    ဂါထာက ဒုက္ခကို ယူလာသူနှင့် သုခကို ပေးသူတို့အပေါ် ငါသည် လူတိုင်းအပေါ် စိတ်မျှတသူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာရှိ စိတ်မျှတခြင်းသည် မည်သူက ကောင်းမှု သို့မဟုတ် မကောင်းမှုပြုသည်ကို မသိခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏အပြုအမူကြောင့် စိတ်ကို လိုက်၍ မဆွဲစေခြင်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အလုပ်ကို အကဲဖြတ်သောအခါ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်သောအခါ သူသည် ကိုယ့်အပေါ် ကောင်းသောကြောင့် အမှတ်ပေးနေသလား၊ အလုပ်အမှန်တကယ်ကြောင့်လား စစ်ကြည့်ပါ။

  3. 3

    ဘက်မလိုက်ခြင်းနှင့် ဒေါသမရှိခြင်း ဒယာ ကောပေါ န ဝိဇ္ဇတိ

    ထိုင်းဘာသာပြန်ဗားရှင်တွင် သနားချစ်ခင်မှုမရှိ၊ ဒေါသမရှိဟု ဆိုသည်။ ဤအကြောင်းအရာတွင် သနားချစ်ခင်မှုဆိုသည်မှာ ပေးသူဘက်သို့ စိတ်ကျေနပ်မှု ယိမ်းယိုင်ခြင်းဟု ဖတ်နိုင်ပြီး ထိခိုက်သူအပေါ် ဒေါသနှင့် တွဲလျက် ရှိသည်။ ကရုဏာကင်းမဲ့ခြင်းကို မဆိုလိုပေ။ အကြောင်းမှာ မေတ္တာသည်လည်း အခြားပါရမီတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤပုံရိပ်သည် စံပြဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကို ထိခိုက်သူနှင့် ဆက်လက်ခံနေရန် အကြံပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ထိခိုက်ခံရလျှင် ကောင်းသော စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုမှာ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်မည်၊ တာဝန်ရှိသူကို အသိပေးမည် သို့မဟုတ် အခြေအနေမှ ထွက်ခွာမည်ဟု သတိရှိရှိ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

  4. 4

    လာဘ်နှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေတွင် ချိန်ခွင်ကဲ့သို့ လာဘာလာဘေ ယသာယသေ

    မဟာလောမဟံသအခန်းတွင် ဗောဓိသတ်က သုခနှင့်ဒုက္ခတွင်၊ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ ပျက်ခြင်းတွင် ချိန်ခွင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ နိဂုံးဂါထာက ချဲ့ထွင်၍ လာဘ်နှင့် လာဘ်ပျက်ခြင်း၊ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ ပျက်ခြင်း၊ ရိုသေခြင်းနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းအားလုံးတွင် စိတ်မျှတသူ ဖြစ်ပြီးနောက် သမ္မာသမ္ဗောဓိကို ရရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဘိုးနပ်စ်ရသည့်နေ့ သို့မဟုတ် ဝေဖန်ခံရသည့်နေ့တွင် ဤသည်မှာ တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်သော လောကဓံဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောပြီး ရှေ့ရှိအလုပ်ကို ပြန်ဆက်လုပ်ကြည့်ပါ။

  5. 5

    ဒုက္ခနှင့် စည်းစိမ်များစွာကို ဖြတ်သန်း၍ ဗောဓိဉာဏ်အတွက် ပတ္တော သမ္ဗောဓိမုတ္တမံ

    နိဂုံးဂါထာက ငါသည် ဘဝငယ်ကြီးများတွင် ဒုက္ခနှင့် စည်းစိမ်များစွာကို ခံစားခဲ့ပြီး သမ္မာသမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ပေးသင့်သည့်ဒါနကို ပေးခဲ့သည်၊ သီလကို အကြွင်းမရှိ ဖြည့်ကျင့်ခဲ့သည်၊ နေက္ခမ္မပါရမီသို့ ရောက်ခဲ့သည်၊ ပညာရှိကို မေးမြန်းခဲ့သည်၊ လုံ့လကို အမြင့်ဆုံး ပြုခဲ့သည်၊ ခန္တီပါရမီသို့ ရောက်ခဲ့သည်၊ အဓိဋ္ဌာန်ခိုင်မာခဲ့သည်၊ သစ္စာဝါစာကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်၊ မေတ္တာပါရမီသို့ ရောက်ခဲ့သည်၊ အရာအားလုံးတွင် စိတ်မျှတခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ပါရမီအားလုံး၏ ပန်းတိုင်မှာ ဗောဓိဉာဏ်တော်ရရှိရေး တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်သောအခါ ကောင်းမှုအားလုံးသည် ဒုက္ခမှလွတ်မြောက်သော စိတ်ဆီသို့ ဦးတည်ကြောင်း သတိရပါ။ ပုံရိပ်ကောင်းတစ်ခု စုဆောင်းရန် မဟုတ်ပေ။

  6. 6

    ဘုရားရှင်အားလုံး၏ ဩဝါဒသုံးချက် ဧသာ ဗုဒ္ဓါနုသာသနီ

    သင်တို့သည် ပျင်းရိခြင်းကို ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ လုံ့လကို ဘေးမဲ့လမ်းအဖြစ်လည်းကောင်း မြင်ပြီး လုံ့လထုတ်ကြလော့။ ရန်ဖြစ်ခြင်းကို ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မရန်ဖြစ်ခြင်းကို ဘေးမဲ့လမ်းအဖြစ်လည်းကောင်း မြင်ပြီး ညီညွတ်၍ ချိုသာသောစကားကို ပြောကြလော့။ ပမာဒကို ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အပ္ပမာဒကို ဘေးမဲ့လမ်းအဖြစ်လည်းကောင်း မြင်ပြီး မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ပွားများကြလော့။ ဤသည်မှာ ဘုရားရှင်အားလုံး၏ ဩဝါဒဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တစ်ပတ်လျှင် တစ်ချက်ကို ရွေးပါ။ ဥပမာ ဤတစ်ပတ်တွင် ငြင်းခုံရမည့်အခါ ရပ်တန့်ပြီး အနိုင်ယူသည့်စကားထက် ပေါင်းစည်းစေသည့်စကားကို ရွေးပါ။

  7. 7

    သမောဓာနကထာ: ပါရမီ 30 ပါး၊ ဆယ်ပါးထက် မပို မလျော့ ဒသတော ပရမာ နတ္ထိ

    သမောဓာနကထာက ပါရမီတစ်ပါးစီကို ပါရမီ၊ ဥပပါရမီနှင့် ပရမတ္ထပါရမီဟူ၍ အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲပြီး ဥပမာများပေးသည်။ ဥပမာ ယုန်မင်းသည် ဒါနပရမတ္ထပါရမီ၊ သင်္ခပါလနဂါးမင်းသည် သီလပရမတ္ထပါရမီ၊ ခန္တိဝါဒီရသေ့သည် ခန္တီပရမတ္ထပါရမီ၊ သုတသောမမင်းသည် သစ္စပရမတ္ထပါရမီ၊ မူဂပက္ခကုမာရသည် အဓိဋ္ဌာနပရမတ္ထပါရမီ၊ ဧကရာဇမင်းသည် မေတ္တာပရမတ္ထပါရမီ၊ လောမဟံသပဏ္ဍိတ်သည် ဥပေက္ခာပရမတ္ထပါရမီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပါရမီသည် ဆယ်ပါးထက် မပို၊ ဆယ်ပါးထက် မလျော့ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။ ဤအခန်းသည် ပညာ၊ ဝီရိယနှင့် ခန္တီတို့၏ ဥပမာများကိုလည်း ကိုးကားထားပြီး စရိယာပိဋကထဲမှ ဇာတ်လမ်းများ၌ ထိုအမည်များ မပါပေ။ အောက်ခြေမှတ်ချက်က မြန်မာဗားရှင်နှင့် ဥရောပဗားရှင်တို့တွင် ဤအခန်း မပါဟု ဖော်ပြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ပါရမီဆယ်ပါးကို လစဉ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို စစ်ဆေးရန် စာရင်းအဖြစ် သုံးပါ။ မည်သည့်အချက်ကို ပုံမှန်လုပ်နေသည်၊ မည်သည့်အချက် ချို့တဲ့နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ချို့တဲ့သည့်အချက်ကို တစ်ချက်ချင်း ဖြည့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤအခန်းရှိ ဥပေက္ခာသည် ချီးမွမ်းခြင်းအလိုက် မယိမ်းယိုင်ဘဲ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း မပျက်စီးသည့် စိတ်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် တစ်နေ့တည်း လေးစားသူနှင့် ဝေဖန်သူ နှစ်မျိုးလုံးနှင့် တွေ့ရနိုင်သည်။ ချိန်ခွင်ကဲ့သို့ စိတ်ထားနိုင်လျှင် ပတ်ဝန်းကျင်လူများ၏ စိတ်ခံစားမှုမဟုတ်ဘဲ အကြောင်းအကျိုးဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

သတိထားရမည်မှာ ဗောဓိသတ်က မထိခိုက်သူအပေါ် ငြိမ်သက်နေခြင်းသည် တည်ငြိမ်သော စိတ်၏ စံပြပုံရိပ်ဖြစ်ပြီး ထိခိုက်ညှဉ်းပန်းမှု၊ အနိုင်ကျင့်မှု သို့မဟုတ် မိသားစုတွင် သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်တွင် အကြမ်းဖက်မှုကို ခံနေရန် အကြံပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။ စစ်မှန်သော ဥပေက္ခာသည် နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ခြင်း၊ အခြေအနေမှ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် အကူအညီတောင်းခြင်းတို့နှင့် အတူတကွ ရှိနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးရှိ ဩဝါဒသုံးချက်ကို ချက်ချင်း အသုံးချနိုင်သည်။ ပျင်းရိခြင်း၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ပမာဒကို ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ် မြင်ပြီး လုံ့လ၊ ညီညွတ်ခြင်းနှင့် မဂ်အတိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းကို ရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဝဏ္ဏုပထဇာတ်: သဲကန္တာရအလယ်တွင် ရေတွေ့သည်အထိ ဆက်တူးခြင်း

ဝဏ္ဏုပထဇာတကံ

ပျင်းရိခြင်းမရှိသူများသည် သဲလမ်းကို တူးဖော်ရာမှ ရေကို တွေ့ရှိသကဲ့သို့ လုံ့လနှင့် အားရှိသော ကျင့်ကြံသူသည်လည်း စ…

ကမ္မသုတ်: လေးထောင့်မဏိရတနာနှင့် အတိုင်းအတာမရှိသောစိတ်

စိတ္တန္တရော အယံ ဘိက္ခဝေ မစ္စော

ဘုရားရှင်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်စုဆောင်းထားသော ကံသည် ရလဒ်ကို မခံစားရသေးဘဲ မကုန်ဆုံးဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကာ…

သင်္ကိစ္စဇာတ်: ဓမ္မသည် လမ်းမှန်၊ အဓမ္မသည် လမ်းမှား

သင်္ကိစ္စဇာတကံ

ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မိမိ ဓမ္မကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီဟု ဝန်ခံ၍ ရသေ့သင်္ကိစ္စအား ထိုသို့သောသူသည် မည်သည့်ဂတိသို့ ရောက်မည်န…

ရည်ရွယ်ချက်ပါသော ချီးမွမ်းစကား: မိမိအဖွဲ့ရဟန်းများကို လှူဒါန်းသူအား ချီးမြှင့်ပြောဆိုခြင်းနှင့် ဖျော်ဖြေသူများကို အဝတ်ပေး၍ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းစေခြင်း

ဘိက္ခုနီပရိပါစိတံ ပိဏ္ဍပါတံ

ဘိက္ခုနီ ထုလ္လနန္ဒာကြောင့် ပညတ်ရသော သိက္ခာပုဒ်နှစ်ခုဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ကြိမ်တွင် ထိုဘိက္ခုနီသည် အိမ်ရှင်က ပင့်ဖိတ်…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ