มหากปิชาดก: ผู้นำที่ยอมทอดตัวเป็นสะพาน

ในมหากปิชาดก สัตตกนิบาต ชาดก ขุททกนิกาย คาถาเป็นบทสนทนาระหว่างพระราชากับพญาลิง พระราชาถามว่า ท่านทำตัวเองเป็นสะพานให้ลิงเหล่านี้ข้ามไปได้อย่างปลอดภัย ท่านเป็นอะไรกับพวกมัน หรือพวกมันเป็นอะไรกับท่าน

พญาลิงตอบว่า ตนเป็นใหญ่ เป็นผู้ดูแลฝูง เมื่อฝูงลิงหวาดกลัวและโศกเศร้า ตนจึงกระโจนไปไกล ผูกเถาวัลย์ข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้ อีกข้างผูกไว้ที่เอว แล้วกระโจนกลับมา แต่ไปไม่ถึง จึงใช้มือเหนี่ยวกิ่งไม้ไว้ ร่างกายถูกขึงตึงเหมือนสายพิณ ฝูงลิงจึงไต่ข้ามไปได้โดยสวัสดี พญาลิงกล่าวว่า จะถูกจองจำหรือถูกฆ่าก็ไม่เดือดร้อน เพราะได้นำความสุขมาให้หมู่ที่ตนปกครอง แล้วสอนพระราชาว่า กษัตริย์ผู้มีปัญญาพึงแสวงหาความสุขให้แก่แว่นแคว้น สัตว์พาหนะ กองทัพ และชาวเมืองทั้งปวง

ชาดกในพระไตรปิฎกมีเพียงคาถา อรรถกถาเล่าเพิ่มว่า ฝูงลิงอาศัยต้นมะม่วงริมแม่น้ำ พระราชาแห่งพาราณสีเสด็จมาและให้คนล้อมต้นไม้ไว้ พญาลิงบาดเจ็บสาหัสจากการเป็นสะพาน พระราชาทรงให้นำลงมาดูแล และพญาลิงสิ้นชีวิตหลังให้โอวาทนี้